Een hele tijd geleden hadden we ook zo'n middag. Volgens mij was het ergens in Januari als ik het me goed kan herinneren. Het was toen in ieder geval bijna precies hetzelfde weer als vandaag. Toen werd de eerste paal geslagen, onder luid applaus van alle toekomstige bewoners en enkele vooraanstaande ambtenaren en bouwgoeroe's. Toen werd ons, na wat vuurwerk te hebben afgestoken, via grote luidsprekers gesommeerd mee te gaan naar Esselink om onder het genot van een hapje en een drankje een beetje kennis te maken met toekomstige buren.Vandaag hadden we weer zo'n "open dag" op de bouw en verwachtte ik al een witte veiligheidshelm te moeten dragen en begeleid te worden door stoere, breedgeschouderde bouwvakkers. Dat liep echter anders, want hoewel het van tevoren netjes was aangekondigd, konden we vandaag zo het bouwterrein oplopen en zonder enige begeleiding onze huizen in. Het was dus voor ons eigenlijk zoals ieder weekend, alleen waren de hekken nu voor ons open gezet, in plaats van dat we ze zelf open moesten maken.
Gelukkig waren er veel mensen op komen dagen en hoewel ik er al aardig wat ken, zag ik toch weer nieuwe gezichten. Niet vreemd ook, want in de tussentijd zijn er tijdens de bouw alweer 3 stelletjes uit elkaar en zijn de huizen dus weer opnieuw in de verkoop gegaan. Die waren overigens ook weer binnen een mum van tijd verkocht.
Na een kijkje te hebben genomen bij de buurman op zolder, was het tijd om zelf even in ons eigen huis rond te banjeren. Met diezelfde buurman overigens en ook zíjn buren kwamen even mee. Gezellig. Was trouwens wel modderig in de tuin, gelukkig had Janine bijpassende laarzen aangetrokken.
Bij de achterdeur gekomen, zag ik dat de vloerverwarmingsbuizen (mooi scrabble woord) waren gelegd. Hebben wij de volgende winter gewoon warme voetjes! Ik hoop trouwens wel dat ze er nog een laagje cement overheen storten, want het liep nu behoorlijk moeilijk door de kamer, je wilt immers niet op de leidingen gaan staan.
Ook boven lagen er grotendeels al leidingen, vrijwel allemaal. Zoals voor in de badkamer maar ook naar de radiatoren lagen leidingen.
Toen we op de tweede verdieping stonden, was er direct een mysterie opgelost. Vorige maand vroegen we ons nog af wat voor apparaat er nu beneden stond. We hadden wel een wel een vermoeden en dat werd nu ook bevestigd. De aansluitingen voor het wasmachine en de droger, evenals een gedeelte van het centrale afzuigsysteem, zat in het mysterieuze apparaat verwerkt en was nu op zolder geplaatst. Ideaal. Net als het hekje rond het trapgat trouwens, hoeven we ons daar ook niet meer druk om te maken.
Nog even op zolder rondkijken en dan maar weer naar beneden. Zoveel verschil met vorig weekend was er nou ook niet te constateren en zo raak je buiten in de achtertuin nog aan een praatje met wat buren, over wiens slaapkamer nu waar komt, op welke kleur bank zij straks achter welke televisie zitten waar op een X-merk dvdspeler en via een X-merk geluidsset een X-film wordt gekeken terwijl er uit X-keukenopstelling (waar komt die dan bij jullie?) het favoriete drankje (hoe drink jij je koffie?) wordt gepakt waar je graag nog wat in wil (hoe gaan de deurtjes van jullie keukenkastjes open?).
Als laatste nog even een blik in de straat geworpen, voordat we weer afdropen naar huis, met meer onzekerheden als waar we mee gekomen waren (die bank, past die nu toch wel bij de tafel? de buren hebben geen tafel, maar een bar... en moet de tv toch aan die muur?). Wat wordt het toch mooi en wat kijken we er naar uit...
(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)
