Ik weet eigenlijk niet meer wat ik nu in deze blog moet schrijven. Het wordt nu toch echt wel een cliché. In de afgelopen blogs over onze reis door Amerika, verwerkte ik steevast woorden als: "bizar, bijzonder, mooi, adembenemend en schitterend". Als ik dat over vandaag weer zou schrijven, dan zou dat een echt understatement zijn. Of zal ik het toch maar gewoon doen?Nadat ik vanochtend opnieuw ruzie had met de Garmin navigatie (ik zal dan ook nooit een Garmin aanschaffen, mocht mijn TomTom het begeven), zijn we ouderwets met de kaart in de hand vertrokken vanaf Rudi's Inn, vanuit Bryce Canyon City.
Zo'n 250 kilometer verder, reden we langs een stuwdam (dit was een kleintje vergeleken bij de Hoover Dam van gisteren), naar het dorpje 'Page', waarvandaan we wel even naar de 'Rainbow Bridge' te rijden. Dit is de grootste, natuurlijk gevormde brug ter wereld.
Helaas kwamen we bedrogen uit, want daar moesten we per boot heen en dat zou enkele uren duren. De laatste boot vertrok over 10 minuten en dat zouden we dan ook nooit gehaald hebben. Wel spotte ik nog een VW busje en zette 'm speciaal voor Addie op de foto.
We reden dan maar naar 'Lake Powell' dat niet ver van Page vandaan lag en stroopten onze broeken op en liepen het heerlijk warme water in.
Daarna vervolgden we snel onze weg naar de Grand Canyon, want dat was nog een paar honderd mijl rijden en onderweg stopten we dan ook af en toe op bijzondere 'view points' waarvandaan we over gigantische vlakten uitkeken en zelfs al wat spleten zagen zoals we die van de Grand Canyon verwachtten te zien.
De weg die ons verder leidde was lang en saai en hoewel we af en toe langs prachtig gebergte reden, waren deze mijlen toch wel de saaiste van onze hele vakantie.
Toch stopten we nog bij de Navajo Indianen, die een leuk eettentje en souvenirswinkeltje langs de kant van de weg bezaten. Ik bestelde daar een 'Navajo Hot Beef' en verwachtte alles behalve het gigantische brood dat me werd voorgeschoteld. Normaal gesproken eet ik niet eens zoveel vlees bij mijn avond eten!
Een stuk verder, bij een volgend view point, waren de Indianen opnieuw present met hun kraampjes vol mooie sieraden en ander vrouwelijk geneuzel. Het schetste echter mijn verbazing dat de Indianen zo ongelooflijk met hun tijd waren meegegroeid, want je kon daar in the middle of nowhere zelfs met je creditcard betalen! We kochten dan ook nog maar een mooi souvenir en liepen daarna verder om onze eerste blik in een van de enorme spleten te wagen.
Dat maakte een enorme indruk en voor dit prachtige verschijnsel stopten we een eindje verderop opnieuw en bekeken het vanuit een ander perspectief.
Toch bleek het niets te zijn vergeleken bij wat nog komen zou gaan, want weldra reden we het Grand Canyon National Park in en stopten bij de uitkijktoren aan de voet van de Canyon.
Wat we daar zagen ging echter onze verbeelding te boven. Een prachtig uitzicht over (een klein) gedeelte van de Grand Cayon, waar we de 'Colorado River' goed konden zien stromen. Ik raakte dan ook niet uitgekeken evenals Janine trouwens.
De zon begon steeds lager aan de hemel te staan en de zonnestralen vielen prachtig door het (helaas aanwezige) wolkendek heen, dat een prachtig schouwspel in de Canyon teweeg bracht.
Ook de uitkijktoren was van binnen bijzonder mooi versierd, evenals het souvenirswinkeltje. Moet deze winkel niet de mooiste etalage van de wereld hebben?
Weldra ging de zon onder en het licht daarvan hulde het gebergte in een prachtige rode gloed. Wij zochten samen een plekje op vanwaar we een fantastisch uitzicht hadden op de Canyon en de ondergaande zon. Daar zaten we een lange tijd, zonder iets te zeggen, voor ons uit te staren en de volledige stilte die om ons heen hing, maakte dit tot een bijzonder moment. Ik heb dan ook nog nooit in mijn leven, zó iets ongelooflijk moois gezien...
We bleven kijken totdat de zon volledig achter de bergen verdween, en reden de laatste mijlen in het donker naar de 'Red Feather Lodge'. We waren weer zo'n 10 uren onderweg geweest vandaag, maar moe waren we zéker nog niet. Nog vol van onze belevenissen van vandaag, staken we de straat over en aten voor het eerst in deze vakantie bij de 'echte' McDonald's.
Morgen opnieuw een flinke reis, die ons vanuit de Grand Canyon, langs Sedona, naar Phoenix / Scottsdale zal brengen. We vertrekken dus helaas alweer uit de Grand Canyon, maar we moeten uiteindelijk ook nog helemaal naar Los Angeles, dus er zit niets anders op.
Als bonus dan vandaag natuurlijk een filmpje vanuit de Grand Canyon, met het werkelijk (hier komt het nog een keer), ongelooflijk fantastisch mooi en bizar bijzonder uitzicht op de Colorado River...
