Het was een lekker druk vanmiddag op het parkeerterrein van Tieleman Keukens. Evenals vorig jaar startte daar de gelijknamige hardloopwedstrijd: "De Tieleman Keukens-loop". Ook dit jaar liepen er weer een aantal bekenden van ons mee en dus besloten we hen opnieuw te supporten.Vanmiddag fietsten Janine, Ellen en ik richting de randweg van Middelharnis, waar we op het terrein van Tieleman Keukens de grote groep renners al van grote afstand konden onderscheiden. Na aankomst moesten we eventjes zoeken, maar toen ontdekten we tussen alle renners dan toch eindelijk Mirella en Lenny die zich waagden aan de 5 kilometer. Vlak in de buurt stond Antoinette, die zich zelfs opgegeven had voor de 10 kilometer! De bikkel...
Na het startsein, dat traditiegetrouw door Jan Tieleman zelf gegeven wordt, bleven we binnen een mum van tijd alleen achter op het grote parkeerterrein en verkasten we een stukje verder naar het parkeerterrein van Recreatiecentrum De Staver, waar de finish plaats vond.
Daar posteerden we langs de slootkant, zodat we goed zicht hadden op de renners die de laatste meters aflegden.
Na een tijdje kwamen Mirella en Lenny bijna euforisch, maar vooral gemoedelijk en sportief samen aanrennen en renden ze enkele ogenblikken later als echte vriendinnen tezamen over de finishlijn in iets meer dan dertig minuten (36 om preciezer te zijn). Een prima tijd voor deze debutanten!
Terwijl de twee dames stonden uit te puffen en op krachten kwamen, was het wachten op Antoinette. Plots doemde daar echter een bekend silhouet aan de horizon op en zag ik onze goedlachse achterbuurman Harald als een hinde naar de finish lopen, waar hij niet veel later op zijn schijnbaar 'dooie gemakkie' over de streep ging.
Antoinette zagen we echter pas een tijdje later aan de horizon verschijnen en hoewel ze nog wel lachte, bleek het toch een vrij zware tocht voor haar te zijn geweest. Toch finishte ze in een prima tijd, net iets langer dan een uur (1 uur en 1 minuut 50), maar haar gezicht sprak boekdelen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten