'Het oog wil ook wat' had hij vanavond bijzonder serieus genomen

Een paar maanden geleden had ik nog het genoegen om zelf een aantal nummertjes met hen mee te spelen, maar vanavond speelde een van mijn favoriete Flakkeese bands weer eens in, wat zij noemen hun stamcafé, de dorpstienden in Ouddorp. Gelukkig zijn mijn vrienden ook altijd wel te porren voor een avondje met Coverband Buckle-Up en dus rezen we vanavond af naar het dorp aan de kop van Goeree (Overflakkee).

Ik moet zeggen, mijn complimenten voor drummer Klaasjan. Die kwam meteen zeggen dat hij eindelijk zijn drumkit gepoetst had, nadat ik en vele anderen, herhaaldelijk ons beklag over de dikke laag stof hadden gedaan. "Hij klinkt toch fantastisch?" was het steevaste antwoord van Klaasjan dan en ja daar moesten we hem dan toch allemaal weer gelijk in geven. Toch had hij de uitspraak 'Het oog wil ook wat' vanavond gelukkig bijzonder serieus genomen en hij had er goed zijn best op gedaan om zijn Yamaha goed te laten glimmen!
Uiteraard ook de complimenten voor de rest van de band, want die speelden gaandeweg de avond weer heerlijke meezingers en andere bekende pop- en rocksongs en deden ook nog eens leuk mee met het publiek!

Dat publiek was dan ook in grote getale op het optreden afgekomen, want velen kennen de band zo langzamerhand wel en weten dat het eigenlijk altijd een succesvolle en gezellige avond wordt.
En gezellig was het bovenal! Onder zowel de mannen als uiteraard ook de vrouwen was het goed vertoeven en daarnaast vloeide het gouden sap weer rijkelijk.

Terwijl wij aan het feestvieren waren, speelden de bandleden lekker door en vermaakten zich, ondanks een weigerende versterker in het begin, prima! Lekkere ruige rocknummers, afgewisseld met een wat rustiger repertoire en die kenmerkende insteek was natuurlijk waar veel fans voor gekomen waren.
Diezelfde fans kwamen overigens naarmate de avond vorderde (en de biervoorraad alsmaar verder slonk), aardig op dreef. We zagen van alles om ons heen gebeuren en het werd alsmaar gekker. Er werd uiteraard ook flink gedanst en meegezongen en sommige fans waanden zich spontaan een van de bandleden zelf en namen daarop de luchtgitaar ter hand en voegden zichzelf in gedachten toe als toetsenist (misschien een tippie voor de band?).

Afijn, het kan allemaal bij een optreden van Buckle-Up en dat is dan ook wat ze zo geliefd maakt. Een avondje met de band staat garant voor een feestje en dat maakten ze vanavond dan ook weer bijzonder waar!

Alle foto's van deze avond zijn terug te vinden in mijn speciale Flickr album. Met dank ook aan Klaasjan die mij zijn (beruchte) camera uitleende en waardoor ik bijzonder veel (al dan niet historische) momenten heb vast kunnen leggen!

Een bijzonder muzikaal project met Buckle-Up & Friends

Toen ik een aantal maanden geleden door Buckle-Up drummer Klaasjan werd gevraagd om mee te werken aan een bijzonder project, aarzelde ik toch even. "Zou ik dat wel kunnen?" vroeg ik me hardop af, maar erg lang deed ik er niet over om die vraag te beantwoorden. Nog diezelfde dag mailde ik 'm terug dat ik maar al te graag wilde mee doen...

Ter ere van de opening van het nieuwe 'Jailhouse seizoen' werd de Flakkeese coverband Buckle-Up gevraagd het openings-optreden te verzorgen, maar omdat het ook de opening van het nieuwe Jailhouse onderkomen betrof, besloot Buckle-Up hieraan een bijzonder tintje te geven. Zo'n twintig verschillende 'friends', allen muzikanten, werden uitgenodigd om zo'n 34 nummers samen te spelen en zo begon 'de droom'.

Na de mail van Klaasjan kwam alles in een stroomversnelling terecht. Ik oefende thuis veel, woonde een aantal oefensessies in het hoofdkwartier van Buckle-Up bij en liet er zelfs eens de aardappelen voor aanbranden, maar vandaag was het dan eindelijk tijd om al dat oefenen nu eens in de praktijk te tonen tijdens mijn aller eerste échte optreden. En dat tegenover écht publiek nog wel! Ter ere hiervan liet ik deze week zelfs nog even een speciale versie van het Ganzen-tshirt bedrukken.

's Middags laadde ik met een aantal Buckle-Up'ers de bus al vol instrumenten en bijbehorende attributen en reden zo met een volle bus richting het nieuwe Jeugd Activiteiten Centrum van Middelharnis.
Daar laadden we aan het begin van de avond met behulp van wat extra 'friends' alle spullen weer uit en installeerden alles netjes op het podium. We hadden zelfs de beschikking over een wel hele speciale roadie!

Nadat als laatste de drumkit werd geïnstalleerd was het tijd voor de soundcheck en zagen de overige aanwezigen dat de noeste arbeid zijn vruchten afgeworpen had. Helemaal toen de sfeerverlichting werd geactiveerd.

Om 21:00 brak het 'moment suprême' aan en bulderden de eerste akkoorden door de speakers de volle zaal in. Het publiek was in grote getale op komen draven en vulden voor het eerste nieuwe ruimte van Popstichting Jailhouse. Naast mijn vrienden, waren ook mijn vader en moeder voor deze gelegenheid op komen draven en dat vond ik natuurlijk fantastisch!
Want meteen om 21:00 kreeg ik de vuurdoop toen ik direct bij het eerste nummer (een Rolling Stones' cover 'Start Me Up') al moest drummen.
Ik bedacht me dat het er nu écht op aan kwam, maar voordat ik me dat goed en wel kon realiseren, hoorde ik Arno al los gaan op zijn gitaar en dat betekende dat ik in moest vallen.
Heftig! Het geluid bleek nog niet goed afgesteld te zijn en dus kon ik het verloop van het nummer, op mijn eigen getimmer na dan, niet zo heel goed volgen, maar ik geloof niet dat het publiek dat enigszins in de gaten heeft gehad.

Na U2's 'Elevation', het tweede nummer dat ik direct daarna moest spelen, mocht ik zelf genieten van de Buckle-Up & Friends optredens en lette ik uiteraard zelf heel erg op het drumwerk van de verschillende drummers die aan dit project hun medewerking verleenden. Toch had ik ook genoeg oor voor de zangers en zangeressen, gitaristen en bassisten en zodoende vorderde de tijd snel.

Het eerste deel van de avond werd na een half uur pauze opgevolgd door het tweede deel en ook nu moest ik meteen weer twee nummers spelen. Het geluid was deze keer echter perfect en dus speelde ik een stuk relaxter. Vol overgave speelde ik de nummers 'Born To Be Wild' (van Steppenwolf) en 'You Can Say' (van Krezip) terwijl vele van mijn vrienden, de heren en dames die ook naar mijn aller eerste echte optreden kwamen kijken, lekker stonden mee te rocken.
Richard en Jurien schoten ondertussen wat foto's dat soms wel hele mooie sfeerplaten opleverde!

Mijn derde en vierde nummer werden opgevolgd door andere friends en ook die speelden weer de sterren van de hemel. De sfeer in het publiek was goed en er werd toegewerkt naar de climax.
Die kwam met het laatste nummer, een cover van Nirvana's 'Smells Like Teen Spirt' dat ik godzijdank zelf ook mocht drummen!

Ik begon erg enthousiast met het nummer en wist dat dit wel eens het laatste nummer kon zijn dat ik voorlopig voor publiek zou spelen. Ik was echter zó enthousiast dat er een moordend tempo insloop en ik lachende doch zwetende blikken van de gitaristen toegeworpen kreeg.
Maar het liep perfect. Mijn medespelers hadden het flink naar hun zin, ook al moesten ze tijdens dit nummer keihard werken. Ik besloot dus het tempo aan te houden, want bij Nirvana was het zelf ook altijd een lekkere chaos en aan de reactie van het publiek te horen bleek dit een goede keuze.

Nadat de laatste akkoorden hadden geklonken en we symbolisch afscheid namen van het publiek, speelde Buckle-Up zelf aansluitend nog een aantal nummers, voordat het hele spektakel toch écht ten einde kwam.

Niet alleen tijdens deze avond, maar tijdens het gehele project heb ik ontzettend genoten. Daarnaast heb ik, naast dat ik veel nieuwe en gezellige mensen heb leren kennen, ook enorm veel geleerd. Een bedankje richting Buckle-Up en in het bijzonder Arno en Klaasjan is dan ook zéker op z'n plaats!
Uiteraard ook een bedankje naar vrienden en familie die de afgelopen tijd geïnteresseerd waren in de vorderingen en voor de aanwezigheid afgelopen zaterdag. Ik vond het een eer om voor jullie mijn eerste optreden te mogen doen!

Alle foto's van deze historische avond zijn terug te vinden in mijn speciale Flickr album. Als bonus heb ik een filmpje gemonteerd waarin ik vanachter de drums Nirvana's 'Smell's Like Teen Spirit' samen met Buckle-Up & Friends ten gehore breng! Voor de liefhebbers is er overigens ook nog een filmpje op mijn YouTube Channel terug te vinden waarin ik drum tijdens de cover van U2's 'Elevation'.

De details zijn bekend!

Afgelopen vrijdag dook ik voor een van de laatste keren de oefenruimte van Buckle-Up in, in voorbereiding op het optreden van 11 september met Buckle-Up & Friends, dat plaats vindt in het nieuwe Jeugd Activiteiten Centrum van Middelharnis (JAC).

Omdat de Buckle-Up bezetting niet volledig was en Klaasjan, net terug van een rondje door the States en Canada, toch niet ging drummen (er waren immers drie drummers aanwezig!), voorzag hij de oefensessies hier en daar van zijn zangkwaliteiten.
Vanavond ontmoette ik Martin voor het eerst, die reeds zijn strepen op de gitaar al lang verdiend heeft en ook zag ik Richard weer eens spelen die die avond ook lekker bezig was.

Inmiddels zijn de details over het optreden bekend en is zelfs de poster al klaar (download hier de poster in een groot PDF formaat). Zoals gezegd zal het zaterdag 11 september plaatsvinden aan de Molenweg 28 in Middelharnis (daar waar vroeger Imabo Esselink zat). Kaartjes zijn echter niet nodig, de entree op deze feestelijke en vooral heugelijke avond, is gratis. De zaal gaat om 20:30 open en de aftrap begint dan om 21:00 en vanwege de flinke lijst met 'friends' én nummers zullen we zo rond 00:30 de laatste noten spelen.
Wees er echter snel bij! Er kunnen zo'n 150 mensen in de zaal en nu er vrije toegang is, betekend dit dat vol ook echt vol is! Meer informatie over dit optreden vind je op de website van Popstichting Jailhouse.

Helaas kan ik niet bij de generale repetities aanwezig zijn. Die vallen namelijk precies op de data dat ik in Griekenland van een heerlijke vakantie hoop te genieten. Ik hoop echter op de laatste dag nog eventjes 'voor 't echie' te kunnen oefenen omdat het toch voor mij ook allemaal nieuw zal zijn, maar uiteraard zal ik mijn vakantie sowieso goed besteden om de laatste puntjes nog even op de spreekwoordelijke i te zetten!

Hopelijk tot ziens bij Buckle-Up & Friends!

In de komende weken nog wat bijschaven

Vanavond dook ik voor de derde keer met het bijna voltallige Buckle-Up en enkle 'Friends' de oefenruimte in Battenoord in. Vaste drummer Klaasjan toert heerlijk door de Verenigde Staten en Canada, dus hij was vanavond helaas niet aanwezig om wat aanwijzingen te kunnen geven.

Zoals iedere keer had ik er ook vanavond weer ontzettend veel zin in. Niet alleen het samenspel is heerlijk, maar ook het ontmoeten van nieuwe mensen is erg leuk. Zo ontmoette ik vanavond gitarist Henk, waarmee ik een aantal nummers mag spelen tijdens het optreden op 11 september. Ook drummer Hans was een onbekende voor mij en hoewel ik daar dus niet samen mee zal spelen, was het erg leuk om beiden eens te zien en horen knallen.

Het ging er weer lekker ruig aan toe in de oefenruimte en het liep als een trein. Ik had mijn partijen lekker onder controle, al liet ik naar mijn mening hier en daar nog een steekje vallen dat ik in de komende weken moet bijschaven.
Zowel Arno als broer Rudi stonden beiden ook weer het zweet op de rug te spelen, evenals zangeres Julia en bassiste Petra trouwens, allemaal lid van de vaste 'Buckle-Up Club'.

Ik kijk erg uit naar het optreden zelf. De volgorde van playlist voor de avond is in grote lijnen al bekend en zo komt het allemaal steeds dichter bij. Binnenkort zal er een generale repetitie gehouden worden en ook dit is uiteraard erg spannend.
Leuke tijden komen er aan, met nog iets meer dan een maand voordat het werkelijke optreden voor de deur staat. Informatie over kaartjes heb ik helaas nog niet, maar zodra ik hier meer van weet, zal ik het mijn lezers zéker niet onthouden!

Als bonus een opname van deze avond, tijdens het spelen van een nummer van Janis Joplin; Piece of my Heart (excuus voor de donkere opname!).

Als absoluut groentje tussen mijn 'local heroes'

Ik heb het inmiddels al een aantal keren genoemd, maar zaterdag 11 september heb ik de eer om met coverband Buckle-Up & Friends mee te mogen spelen in het nieuwe jeugdcentrum van Middelharnis (lees op de site van Popstichting Jailhouse waarom). Vorige maand dook ik met deze doorgewinterde muzikanten voor het eerst de oefenruimte in en had ik vanwege de korte tijd nog maar één nummer ingestudeerd. Tijd voor een revanche!

Met nog 52 dagen op de klok repeteerden we vanavond weer in de oefenruimte te Battenoord en speelde ik niet alleen samen met een drietal leden van Buckle-Up zelf, maar ook met een van de vrienden 'Kade', die zelf regelmatig als bassist van een van mijn andere favoriete lokale bands, de Black Jack Blues Band op het podium te vinden is. Opnieuw zat ik daar dus als absoluut groentje tussen een aantal uitmuntende muzikanten, maar toen ik eenmaal achter de drumkit zat, voelde het bijzonder goed.

Ik beschouw het als een eer om met mijn 'local heroes' te mogen spelen en hoewel ik opnieuw weinig tijd voor het oefenen heb kunnen vrijmaken, maakte ik gisteren nog eventjes alles goed (wat ten koste ging van de aardappelen!). Ik moest vanavond immers goed voor de dag komen en kon niet komen aanzetten met maar één nummer dat ik goed kon spelen.

Vaste drummer van de band Klaasjan liet me nog even zien hoe hij de nummers achter zijn drumkit speelde, maar daarna kreeg ik de eer om opnieuw plaats te nemen op de 'troon'. Ik speelde "You can say" van Krezip en die zat er al helemaal goed in. Dit nummer liep dus als een zonnetje. Het nummer "Born to be Wild" van Steppenwolf had ik iets minder goed ingestudeerd, maar ook dit liep boven verwachting lekker. Uiteraard waren er nog wat opmerkingen van de kant van Klaasjan, maar na een paar keer oefenen met de band, zat het nummer er bijna helemaal goed in. Het derde nummer dat we oefenden en wat ik ook op 11 september zal spelen, is "Start me Up" van de Rolling Stones. Voor de drummer is dit nummer niet zo heel erg moeilijk dus ook deze zat er na een paar keer in.

Drie van de vijf is een mooie score met nog bijna 2 maanden de tijd. De komende tijd zal ik mij gaan concentreren op "Elevation" van U2 en "Smell's like teen spirit" van Nirvana, zodat ik bij de derde oefensessie alle nummers kan spelen.
In het optreden zelf heb ik ongelooflijk veel zin en wie wil komen kijken kan het beste zorgen dat hij op tijd zijn kaartjes heeft geregeld. Ik begreep dat er plaats is voor 200 mensen in het nieuwe JAC (Jeugd Activiteiten Centrum) en gezien het feit dat er 20 'Friends' met Buckle-Up meespelen die wellicht ook weer allemaal 'fans' meenemen, is het te verwachten dat het een drukke boel wordt. Kaarten zijn op dit moment nog niet beschikbaar, maar houd daarvoor de website van Popstichting Jailhouse even goed in de gaten.

Ik beloof in ieder geval de komende tijd hard te gaan oefenen, om goed voor de dag te kunnen komen op 11 september. Dat gaat een flinke knalfuif worden in het JAC!

Met gedreven rockers de oefenruimte in

Toen ik onlangs per mail werd gevraagd, werd ik meteen een beetje zenuwachtig, maar lang tijd om te twijfelen nam ik niet. Kansen dien je nu eenmaal niet onbenut te laten en dus zei ik, met het 'als dat maar goed gaat komen' in mijn achterhoofd, volmondig ja.

Popstichting Jailhouse, onder andere verantwoordelijk voor de Flakkeese Dagen en de maandelijks terugkerende optredens, verzorgen volgende week zaterdag voor het laatst van dit seizoen een optreden in de kleine zaal van het Diekhuus in Middelharnis. Echter, in september komen ze terug en hoe! De locatie zal dan niet meer hetzelfde zijn, maar in het nieuwe seizoen zal Jailhouse vanuit het nieuwe Jeugdcentrum aan de Molenweg van Middelharnis opereren. Een speciale gelegenheid na zoveel jaren het Diekhuus gewend te zijn en dus reden voor een extra feestelijk tintje!

Speciaal voor deze avond is Buckle-Up, een van de beste coverbands van Flakkee, uitgenodigd om op deze heugelijke avond een optreden te verzorgen en daarvoor bedachten de 'Buckle-Up'ers een wel heel leuk muzikaal initiatief!

Vandaar dat ik vorige week een mailtje kreeg van collega drummer en 'Jailhouse mattie' Klaasjan, of ik tijd en vooral zin had om op 11 september mee te spelen met Buckle-Up. Het idee is een 'Buckle-Up & Friends' concert te geven, waarbij bevriende gastmuzikanten meerdere nummers meespelen.
Zoals gezegd was ik zeer vereerd dat mij deze vraag gesteld werd, maar aan de andere kant ook al zenuwachtig. Met mijn krap 2,5 jaar drum-ervaring ben ik toch een van de minder ervaren medespelers en dus een 'risico factor'. We moeten daar op 11 september wel staan en ons natuurlijk van onze beste (muzikale) kant laten zien.

Gelukkig waren er meerdere, minder ervaren muzikanten uitgenodigd en begin deze week kreeg ik de onverwachte mail of ik vanavond al kon oefenen. "Oeps!" dacht ik nog "Wat moet ik dan gaan spelen?". Daarom werkte ik vrijwel direct de playlist van de band af om te kijken welke nummers ik eventueel zou willen spelen en na enkele selectieronden, waarin ik de nummer selecteerde op technische haalbaarheid en 'meezing factor', hield ik nog een paar nummers over.
Hoewel ik deze week weinig tijd had, probeerde ik toch zo goed en zo kwaad als dat kon nog wat in te studeren en vanavond stond Klaasjan dan ook als afgesproken om stipt 19:15 voor de deur om vervolgens samen naar de oefenruimte te rijden.

Niet veel later stond ik dan ook in het heiligdom van de Flakkeese coverband en vergaapte me aan de aanwezige apparatuur. Heerlijk, de muffe geuren en sfeer van zo'n oefenruimte, die niet veel afwijkt van onze eigen ruimte.
Leuk om te zien ook, hoe de Buckle-Up'ers op elkaar ingespeeld zijn en maar een paar woorden en knikken nodig hebben om het eerste nummer, niet lang na binnenkomst, al in te zetten. 'Warmdraaien' noemden ze dat. Nou, ik noem het 'puur genieten'!
De professionals lieten ons 'leken' even zien hoe het moest en ik realiseerde me dat dit bijna een privé-optreden betrof.

Na drie nummers mocht ik het spits afbijten van de vier 'Friends' die vanavond aanwezig waren. Gelukkig had ik nog wat tijd gehad om een nummer van Krezip in te studeren en naar mijn mening verliep dat ook helemaal niet gek. Met een kleine hapering ertussen, omdat de band gewend is het nummer iets anders te spelen dan het origineel, drumde ik het tot het einde toe uit en kon ik tijdens het spelen eigenlijk alleen maar genieten. Heerlijk om met deze gedreven mensen samen te rocken, de band waar ik altijd zo graag naar kijk als ze ergens in de buurt spelen.

Als tweede was gitarist Dennis aan de beurt en later volgden zangeres Denise en collega drummer Richard. Het was voor iedereen wennen, maar ook voor initiatiefnemers, die zoiets nog nooit hadden ondernomen. Daarom was het deze eerste avond ook vooral veel aftasten en leren hoe er mee om te gaan.
Tussen de bedrijven door dronken we wat koffie, bier of Cola en praatten gezellig met elkaar over koetjes, kalfjes en onze gezamenlijke passie.

Zoals geen ander dat kan sloot Buckle-Up zelf deze enerverende avond met enkele nummers af en keerden we na nog wat biertjes weer huiswaarts. Ik en mijn 'mede Friends' een heerlijke ervaring rijker, de bandleden met een kopzorg erbij hoe dit 'zooitje ongeregeld' nu in goede banen geleid moest worden!

Het gaat allemaal wel goed komen, daar ben ik van overtuigd. Naast beginners zitten er ook ervaren rotten tussen de 'Friends' en die komen binnenkort aan bod. Waarschijnlijk zal ik de komende tijd nog een aantal keren in de oefenruimte te vinden zijn om net zo lang aan de nummers te schaven totdat ze goed genoeg zijn voor het uiteindelijke optreden.

Gelukken hebben we nog even de tijd, maar als je zin hebt in een fantastische avond live muziek, waar waarschijnlijk van 21:00 tot 00:30 opgetreden gaat worden door een flinke groep ervaren en minder ervaren, maar bovenal gedreven muzikanten, houd dan 11 september 2010 vrij in de agenda en houd dit blog, of de site van Popstichting Jailhouse in de gaten voor meer informatie. Dan zullen wij zorgen dat dit een onvergetelijke avond gaat worden, zowel voor onszelf, als voor ons publiek!

De zaterdag van de Flakkeese Dagen 2010

Nadat zich gisteravond al de eerste van de twee Flakkeese Dagen voltrok, was het vandaag tijd voor opnieuw een dag vol live muziek. De zaterdag is doorgaans de dag waar het meeste publiek op af lijkt te komen en het weer zat ook nog eens mee, dus wat kon er nog mis gaan?

De tweede dag van de Flakkeese Dagen 2010 begon al om half vier 's middags en de aftrap was voor 'de guppies van Goldfish', zoals ze gekscherend door een van de presentatoren van het festival werden genoemd. Het is de band die bestaat uit verschillende leerlingen van het RGO en wisselt tijdens het optreden nogal eens van samenstelling. Dat is een leuke afwisseling en alles en iedereen komt daardoor aan bod. Keer op keer verbaas ik me toch weer hoe deze jonge gasten toch altijd weer een goeie performance neerzetten. De muzikale aspiraties van deze jongens en meisjes kan ze nog ver brengen!

De grote tent was inmiddels aardig volgelopen toen 'Barking Luke' ten tonele verscheen. Dit Blues kwartet had ik al eens eerder gezien en ook dit keer speelden ze weer lekkere muziek. Totaal onvergelijkbaar met bijvoorbeeld de Black Jack Blues Band, maar genoten heb ik zeker!

'Project: Rorschach' was het bandje dat Jurien en ik als laatste bekeken die middag, voordat we een korte pauze inlasten om even wat te eten. Aan de drumkit te zien moest deze band wel donkere metal ten gehore brengen en dat bleek dan ook de spijker op z'n kop te zijn. De zangeres had een goede stem en haalde moeiteloos alle hoge zangnoten. Toch vond ik haar qua stem misschien niet zo in deze setting passen, maar zingen kon ze zeker!

Na een aantal band te hebben overgeslagen zag ik na het eten als eerste 'Note to Amy', een band waar ik al vaker van gehoord had maar nog nooit live had zien spelen. Ik was erg benieuwd naar hun performance en was totaal blanco toen zij begonnen te spelen. Ze verrasten me daarom misschien des temeer, want hun geluid sprak me erg aan! Zanger Remco Tuns leek af en toe iets weg te hebben van zanger Michael Poulsen van Volbeat en ook zijn looks deden me aan deze band denken. De band presenteerde zich erg energiek op het podium en was constant in beweging. Goede muziek, prettig geluid en dus zéker een band om de volgende keer weer naar te gaan luisteren. Naar ik begreep zijn ze bezig met hun debuutalbum, dus daar ben ik dan ook wel érg benieuwd naar!

Daarna speelde, opnieuw in de grote tent doordat de kleine tent tot dance stage was omgetoverd, de band 'Bad Luck'. Ik kan mij herinneren dat ik deze Blues band al eens eerder heb zien spelen, maar dit keer verscheen ook de bekende local Dick Doornheijn ten tonele. Samen met vrienden, zoals Barry, Bas en Rens, genoten we ook van deze band.

Naar de volgende band was ik erg benieuwd. Deze band had ik nog niet eerder zien of horen spelen en volgens mij bestaat 'Mozes' dan ook nog niet zo gek lang. Hoewel ik aardig onder de indruk was van het geluid van de band, vond ik ze toch niet zo goed als dat ik misschien had gehoopt. Niet dat ze slecht speelden of slecht zongen, maar hun stijl lag me misschien niet zo.
Ik heb ook geen idee wat er gezongen werd want dat was helaas compleet onverstaanbaar.
Mijn eerste ontmoeting met Mozes is dus naast positief ook wat kritisch, maar de volgende keer gun ik ze zéker weer een kans om me toch te overtuigen!

Aan al het leuks komt een eind en dus ook aan de Flakkeese Dagen 2010. Het was alweer tijd voor de laatste band en een van mijn favorieten van het eiland mocht afsluiten. 'Buckle-up' heb ik al vaak gezien en ze vervelen me nooit. Heerlijke covers worden op een zeer overtuigende manier gebracht. Zo ook deze avond weer.
Niet alleen zangeres Julia draagt bij aan de fantastische show maar onder andere ook Rudi en wat te denken van mijn grote vriend Klaas Jan, die als drummer de drijvende factor is achter de band en niet te beroerd is om vanachter zijn kit een lekker potje mee te blèhren.

Hoewel het festival om 1:00 zou moeten eindigen, leek Buckle-up nog lang niet op te willen geven. Pas twintig minuten later gaven zij zich gewonnen en terwijl de laatste noten in de tenten wegstierven, klonk er een hartelijk applaus voor alle vrijwilligers en medewerkers die ook deze editie van dit fantastische festival op eigen bodem tot een succes hebben gemaakt. FD'10 was absoluut een succes en ik kijk al uit naar volgend jaar!

Als bonus alle foto's die ik dit tweedaagse festival heb geschoten, via mijn Flickr album...

Riemen vast!

Vanavond gaf Buckle Up weer een weergaloos optreden in de Dorpstienden te Ouddorp. Uiteraard ging ik (samen met een clubje vriendjes en vriendinnetjes) even kijken, want ik was toch in de buurt en het is toch zéker een van mijn favoriete bands van ons mooie (en muzikale!) eiland!

Ze speelden weer erg lekkere nummertjes van onder andere Krezip, Amy Whinehouse, Anouk, Queen, Rihanna, U2 en Madonna. De indrukwekkende playlist van deze band staat dan ook garant voor een heerlijk avondje rockmuziek!

Als bonus dan deze keer een filmpje waarin Buckle Up een liedje van Janis Joplin met Piece Of My Heart vertolkt...