'Het oog wil ook wat' had hij vanavond bijzonder serieus genomen

Een paar maanden geleden had ik nog het genoegen om zelf een aantal nummertjes met hen mee te spelen, maar vanavond speelde een van mijn favoriete Flakkeese bands weer eens in, wat zij noemen hun stamcafé, de dorpstienden in Ouddorp. Gelukkig zijn mijn vrienden ook altijd wel te porren voor een avondje met Coverband Buckle-Up en dus rezen we vanavond af naar het dorp aan de kop van Goeree (Overflakkee).

Ik moet zeggen, mijn complimenten voor drummer Klaasjan. Die kwam meteen zeggen dat hij eindelijk zijn drumkit gepoetst had, nadat ik en vele anderen, herhaaldelijk ons beklag over de dikke laag stof hadden gedaan. "Hij klinkt toch fantastisch?" was het steevaste antwoord van Klaasjan dan en ja daar moesten we hem dan toch allemaal weer gelijk in geven. Toch had hij de uitspraak 'Het oog wil ook wat' vanavond gelukkig bijzonder serieus genomen en hij had er goed zijn best op gedaan om zijn Yamaha goed te laten glimmen!
Uiteraard ook de complimenten voor de rest van de band, want die speelden gaandeweg de avond weer heerlijke meezingers en andere bekende pop- en rocksongs en deden ook nog eens leuk mee met het publiek!

Dat publiek was dan ook in grote getale op het optreden afgekomen, want velen kennen de band zo langzamerhand wel en weten dat het eigenlijk altijd een succesvolle en gezellige avond wordt.
En gezellig was het bovenal! Onder zowel de mannen als uiteraard ook de vrouwen was het goed vertoeven en daarnaast vloeide het gouden sap weer rijkelijk.

Terwijl wij aan het feestvieren waren, speelden de bandleden lekker door en vermaakten zich, ondanks een weigerende versterker in het begin, prima! Lekkere ruige rocknummers, afgewisseld met een wat rustiger repertoire en die kenmerkende insteek was natuurlijk waar veel fans voor gekomen waren.
Diezelfde fans kwamen overigens naarmate de avond vorderde (en de biervoorraad alsmaar verder slonk), aardig op dreef. We zagen van alles om ons heen gebeuren en het werd alsmaar gekker. Er werd uiteraard ook flink gedanst en meegezongen en sommige fans waanden zich spontaan een van de bandleden zelf en namen daarop de luchtgitaar ter hand en voegden zichzelf in gedachten toe als toetsenist (misschien een tippie voor de band?).

Afijn, het kan allemaal bij een optreden van Buckle-Up en dat is dan ook wat ze zo geliefd maakt. Een avondje met de band staat garant voor een feestje en dat maakten ze vanavond dan ook weer bijzonder waar!

Alle foto's van deze avond zijn terug te vinden in mijn speciale Flickr album. Met dank ook aan Klaasjan die mij zijn (beruchte) camera uitleende en waardoor ik bijzonder veel (al dan niet historische) momenten heb vast kunnen leggen!

Zweetparels en sterke verhalen

De laatste keer was alweer een tijdje geleden en ik betrapte me er op dat ik er zelfs niet over geblogd heb toen. Omdat we overdag nauwelijks van onze stoel komen, behalve tussen de middag als er een potje ge(tafel)voetbald wordt, was het vanavond weer eens tijd om de beentjes te strekken en direct onze voetbalkunsten aan elkaar af te meten.

Het begon allemaal bij de snackbar van 't Wapen van Stellendam, waar we met de voetbalploeg van Websites Nederland (helaas deed niet iedereen mee) eerst de nodige vetten naar binnen werkten (je moet toch iets hebben om te verbranden niewaar!?). Daarna vertrokken we richting Ouddorp, waar tijdens de warming-up in de sporthal van Dorpstienden de eerste zweetparels op ons voorhoofd verschenen.
Daarna verdeelden we de aanwezigen in gelijke teams en het geluk wilde dat we ook twee goede keepers bij ons hadden, die mooi over de twee teams verdeeld konden worden.

Kort na de aftrap kwamen de acties al op gang. Iedereen deed zijn uiterste best om maar niet van het collega-team te hoeven verliezen. Alle beste beentjes werden voor gezet en soms zelfs iets te enthousiast, want nadat we nog geen kwartier gespeeld hadden, klonk een schreeuw van pijn al door de sporthal. Collega én bejubeld keeper Jan kreeg last van een oude blessure en verzwikte zijn enkel waardoor hij zich genoodzaakt zag om de rest van de wedstrijd vanaf de bank toe te kijken.

Het bleek een zwaar verlies voor beide kanten, want nu er nog maar één goede keeper over was, was ook hij genoodzaakt de handschoenen door te geven aan een minder ervaren speler en zelf in het veld zijn mannetje te staan. Door dit voorval kakte het spel wel een beetje in, maar we hadden er zeker niet minder plezier om!
Nog steeds werden er schitterende acties gemaakt en was iedereen er op gebrand om vanavond met zijn team te winnen.

Na twee uren heen en weer rennen, zweten en lol hebben, hielden we het voor gezien en sloten deze sportieve avond uiteraard af met een biertje in het aangrenzende café, waar de sterke verhalen zoals gewoonlijk, alsmaar sterker werden...

Als bonus een filmpje, waarbij de opzet van de goal wellicht wat voeten in de aarde heeft, maar die daarna koelbloedig afgemaakt wordt door collega Jaap...

Een Dijk van een band

Vorig jaar stonden we op nagenoeg dezelfde datum en op dezelfde plaats naar een optreden van Golden Earring te kijken, maar dit jaar was het de beurt aan De Dijk om in het Ouddorpse 'Dorpstienden' het podium te betreden.

Samen met een klein groepje vrienden waren ook Janine en ik ook dit jaar weer van de partij.
We haastten ons om op de beoogde aanvangstijd van 20:30 aanwezig te zijn, want we wilden natuurlijk niks missen, maar toen bleek dat De Dijk pas om 22:30 zou beginnen. Erg jammer, want dit was natuurlijk pure kas-spekking. We moesten nog twee uren wachten totdat het feestje zou losbarsten en we wilden natuurlijk geen dorst krijgen. Dus wat doe je dan? Dan nuttig je al enkele biertjes en sta je nog voordat dat de band het podium bestijgt al enigszins te knikken op je knieën.

Enfin, De Dijk deed tenminste wat ze beloofden en verschenen rond half 11 ten tonele. De band breidde zich daarna vrij vlot al uit met een blazerssectie naast de drummer.
Ach wat maakte ons het eigenlijk uit hoeveel mensen er op het podium stonden, want wij hadden het prima naar ons zin! En dat bleef ook de rest van de avond duren, hoewel ik het grootste deel van hun repertoire niet eens mee kan zingen!

Samen met Janine's collega Arna en haar man Peter, bekeken we de band nog even van een hele andere kant en ook Bas voegde zich hierbij, die het opeens wel héél gezellig had met mijn Janine! Ach, ik had het ook gezellig met zíjn Noortje!

Opnieuw een fantastische avond met live muziek! Volgend jaar weer? Maar dan wel mét voorprogramma en geen après-ski muziek van tevoren alsjeblieft!

Riemen vast!

Vanavond gaf Buckle Up weer een weergaloos optreden in de Dorpstienden te Ouddorp. Uiteraard ging ik (samen met een clubje vriendjes en vriendinnetjes) even kijken, want ik was toch in de buurt en het is toch zéker een van mijn favoriete bands van ons mooie (en muzikale!) eiland!

Ze speelden weer erg lekkere nummertjes van onder andere Krezip, Amy Whinehouse, Anouk, Queen, Rihanna, U2 en Madonna. De indrukwekkende playlist van deze band staat dan ook garant voor een heerlijk avondje rockmuziek!

Als bonus dan deze keer een filmpje waarin Buckle Up een liedje van Janis Joplin met Piece Of My Heart vertolkt...

Oorbellen van goud en vissen achter het net

Ik verheugde me er al weken op. Heerlijk zo'n avondje vermaak en al helemaal als een van mijn favoriete drummers speelt. Vanavond speelde namelijk de Golden Earring in de Dorpstienden te Ouddorp en al maanden van tevoren hadden we besloten er met een groepje vrienden naartoe te gaan en kaartjes geregeld.

Om half 8 ging de zaal open, maar zo vroeg hoefde ik er nou ook weer niet te zijn. Nee, ik dacht tegen een uur of half 9, dat zitten we wel safe. Dat bleek dus ook zo te zijn, want het optreden begon pas tegen 10 uur, maar dat maakte echter niet uit want het was hartstikke gezellig zo met de jongens (Addie, Keuf en Jurien) en de meisjes (Wendy, Janine, Ellen en Jozien).
Nadat we ruim anderhalf uur naar een donker podium hadden staan staren (Jurien en ik vergaapten ons aan alle apparatuur die we konden ontdekken), begonnen ze dan eindelijk te spelen.

Barry maakte nog wat leuke grapjes, dat ze altijd al eens in Ouddorp hadden willen spelen, maar dat eigenlijk nog nooit gedaan hadden. Zelf had ik vooral oog voor Cesar, die weer een heerlijk partijtje zat te drummen en ook nog een heerlijke drumsolo weggaf zoals in onderstaand filmpje te zien is. Jurien keek vooral goed naar de gitaristen en dan in het bijzonder naar de bassist, die zelf verder weinig uitbundigs deed op het podium en die het liefst ergens achter de coulissen had staan spelen volgens mij. Janine kwam ook nog aan haar trekken toen de saxofonist het podium beklom.
Wel erg leuk trouwens om de nummers die je altijd op de schuurfeesten door de speakers hoort knetteren en waar je zo'n beetje mee groot gebracht bent, nu eens live gespeeld te zien worden door de artiesten zelf!

Toch had het optreden net een klein beetje een zure nasmaak, want aan het einde van het optreden viste ik nèt achter het net toen Cesar z'n stokken in het publiek gooide en er 2 mensen met elk een stok vandoor gingen, ie 'm waarschijnlijk volgende week zó in de prullenbak gooien.
Ik wachtte Cesar dan ook nog even op voordat ie de kleedkamer in zou gaan en riep nog uit volle borst "Hé Cesar! Kom es! Ik wil je wat vragen!" maar Cesar lachte en zwaaide naar me en liep toen direct de kleedkamer binnen.

Dan maar op een andere manier proberen om aan wat stokken te komen en ik liep terug naar het podium waar Cesar's drumtech (de 2e van links) inmiddels was begonnen om zijn drumkit uit elkaar te halen. Ik riep 'm "Hé! Heb je voor mij 2 stokken van Cesar?!?". Hij keek me aan, schudde zijn hoofd en keek toen weer de andere kant op. Vloekend liep ik weg, om het vervolgens nóg een keer te proberen. De drumtech kwam mijn kant op gelopen toen ik nog wat foto's nam en gebaarde dat ik mijn cameraatje maar even moest geven. Toen bleek hij zo tof om Cesar's drumkit even van dichtbij voor me te fotograferen (waarvoor nog mijn grote dank!) en ook even een foto vanuit het perspectief van Cesar.
Zo had hij dus de hele avond de zaal in kunnen kijken. Lijkt me geweldig!
Bedankt drumtech! En ik vroeg hem toch nóg een keer "Heb je echt geen stokken voor me?". Verbaasd luisterde ik naar zijn antwoord, want hij zei "Nee, Cesar heeft nog 7 stokken en daar moet ie tot eind november mee doen. De nieuwe levering komt later dan verwacht". Ik snapte er niks van, Cesar heeft toch zijn eigen muziekwinkel? En dan moet ie zuinig met z'n stokken omgaan? Bizar!

En terwijl het podium verder afgebouwd werd en Jurien en ik nog een t-shirt kochten, druppelde de zaal leeg. Ook wij vertrokken niet veel later, maar niet voordat ik nog een kwartier aan de kop van dat ene meisje had staan zeuren, of ik toch alsjeblieft die drumstick mocht hebben.
Helaas, ze was onverbiddelijk, maar haar man was nog zo aardig om mijn telefoonnummer in zijn telefoon op te slaan, want ik drukte hem op het hart "Als je 'm weggooit, dan wil ik 'm hebben hoor! Het zou zonde zijn als ie verloren gaat!".

Helaas toonde ik vanavond dus iets te weinig overtuigingskracht, maar heb ik al met al toch een enorm leuke avond beleefd!

Als bonus dan ook een 7 minuten durend filmpje van een heftige gitaarsolo van George (Kooymans), gevolgd door een drumsolo van Cesar (deze begint bij 2 minuten).




Kijk voor meer filmpjes (of een grotere versie van bovenstaande) ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.


Update (12-11-2008):
Ondertussen wordt ik al vanaf 9 november genoemd op de website van Golden Earring Record Research in verband met dit optreden. Er komen dan ook flink wat bezoekers van die website naar mijn weblog en vandaar dat ik ze bij deze hartelijk bedank en een linkje naar hun website terug gooi.