Ik droomde ondertussen van een fulltime baan als bedden-tester

Mijn neef(je) wordt groot en het duurt niet lang meer voordat hij de sleutel krijgt van zijn aller eerste eigen huis. Omdat we allebei nog vakantie hadden en omdat er in Janine een doorgewinterde interieur-styliste schuilt, besloten we vandaag gezamenlijk alvast wat ideeën op te doen.

We besloten Woonboulevard Barendrecht-Reijerwaard aan te doen, want het is niet alleen goed aan te rijden, maar je hebt er ook alles lekker dicht bij elkaar zitten (dat is tenminste de bedoeling bij een woonboulevard!). Als eerste liepen we Bruynzeel Keukens binnen en liepen een oriënterend rondje door de zaak. Daarbij kwamen we verschillende exemplaren tegen die Richard wel aanstonden en ondertussen werd hij van Janine voorzien van de nodig tips en andere informatie.

Als je zoiets voor de eerste keer doet komt er uiteraard een hoop informatie op je af en af en toe had Richard even tijd nodig om alle informatie tot zich te nemen.
Ook de details werden niet overgeslagen en terwijl Janine en Ries de verschillende modellen handgrepen bespraken, wilde ik eigenlijk al wel aan tafel voor de lunch, maar zo ver was het helaas nog niet.

Nadat we nog een andere keukenzaak hadden gehad, die toevallig ook badkamers verkochten en die we dan ook nog even dankbaar meepikten, besloot Richard ons op een lunch bij de grote M te trakteren en zo knaagden we even later op heerlijke Franse Frietjes of slurpten een Cola leeg. Het ging er allemaal best in na een ochtendje door twee keukenzaken lopen, maar we gingen dapper verder!

Zo namen ze nog even een kijkje bij het nabijgelegen Beter Bed (u weet wel, retteketet!...) terwijl ik ondertussen droomde van een fulltime baan als bedden-tester.
Een deur verder deden we nog een rondje door een van de meubelzaken en hier zag Ries een aantal interessante exemplaren, of dingen die hij snel weer wou vergeten.
Na een ochtend en een halve middag overdonderd worden door allerlei nieuwe spullen en vooral de prijzen, was het echter duidelijk dat de informatie stroom steeds langzamer tot Ries doordrong. Hij had vandaag een goede indruk gekregen van wat er allemaal komt kijken bij het inrichten van een huis en moe maar voldaan en met een stapel informatie op de achterbank, keerden we dan ook terug naar huis zo dat hij daar verder kon dromen van zijn toekomstige stekkie...

Een geluk, bij een ongeluk

Weken geleden ontdekten we de fout en daar zaten we dus de afgelopen weken eigenlijk wel flink mee in onze maag. Hoe moest dat nou goed komen? We zagen wel oplossingen, maar zouden zij dat ook zien en nog belangrijker, wat ging dat geintje allemaal weer kosten? Telefonisch verliep het contact wat moeizaam dus zat er niets anders op dan een afspraak te plannen en er eens goed over te praten.

Al heel vroeg in het bouwproces kochten we onze droomkeuken bij Bruynzeel Keukens in Barendrecht. Onlangs, ruim een jaar later kwamen we er pas weer oog in oog mee te staan en dat was wel weer even spannend. Een maand daarna ontdekten we tijdens de zoveelste kijk in ons huis, dat het muurtje waar de koelkast tegenaan gepland stond, maar "4,5 telefoon lang" was. Klinkt een beetje raar, ik weet het, maar als je geen meetlintje bij je hebt is dat altijd nog de oplossing, kijken hoeveel keer je telefoon ergens langs past en dan thuis gewoon je telefoon opmeten. Thuis werd dus onze ongerustheid bevestigd en bleek het muurtje maar 45 centimeter te zijn in plaats van de benodigde 65! Wat nu?!? Alles was dicht, het was immers eind december en dan is de bouw 2 weken gesloten en ook bij Bruynzeel Keukens was de bezetting maar half en kon er ook niet gemeten worden.

Daarnaast wou het geval, dat de opstelling van onze keuken, uiterst secuur gekozen was. Dat viel eigenlijk niet meer om te gooien want dan zou het hele verband eruit zijn. Dus moesten we wat anders verzinnen en na enkele lange telefoontjes en een soortement van brainstormsessies via het vaste net besloten we zo snel mogelijk een afspraak te maken om er samen met Bruynzeel uit te komen. Vanavond was het dan zover, zouden we nu eindenlijk gerustgesteld worden?

Daar aangekomen kwamen al gauw alle tekeningen, rapporten en offertes van 1,5 jaar geleden op tafel. Zelfs de verkoper was nog herkenbaar hetzelfde. Gelukkig hadden we vantevoren het nodige denkwerk al gedaan en werd er al snel een tekening gemaakt aan de hand van onze aanwijzingen. Ook maakten we tijdens wat onderhandelingen, graag van de gelegenheid gebruik om de keuken dan toch nog net iets uit te breiden, we waren immers toch bezig. Het idee was om van de L-vormige keuken die we reeds hadden besteld, nu een U-vorm te maken en wel met een welkome uitbreiding zoals deze. Natuurlijk wel in onze eigen houtkeuze, Wengé. De "kast" bevat nu de koel-vries-combinatie, de combi-magnetron en daarbij nog 2 extra kastjes, waarvan eentje met lades.

Van bovenaf gezien benutten we nu dus bijna de volledige ruimte voor de keuken, waarin zelfs de mogelijk dode hoeken zijn opgevuld met carousselkastjes. Nog mooier is het aanzicht van het nieuwe stuk dat we er vanavond bijgekocht hebben. Gelukkig was Bruynzeel wel erg sportief om het grootste gedeelte van de kosten op zich te nemen. Zij hadden immers een waarschijnlijk foute meting gedaan en daar deden ze dan ook absoluut niet moeilijk over. Het enige dat we nu nog moeten zien te regelen is het verplaatsen van de aansluiting voor de radiator. Dat moet namelijk wel een andere worden, eentje voor aan de muur zoals rechts op de tekening.

Voor de rest niks dan lof tot nu toe over Bruynzeel Keukens in Barendrecht. Het lijkt bijna een advertentie, maar we zijn echt ontzettend goed geholpen. Nu de oplevering nog...

PS: Ik heb nu zelfs een teller rechtsbovenaan de site gezet, die terug telt tot de (waarschijnlijke) oplevering!


(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)

Onze keuze blijkt toch écht vast te staan

Het kriebelde alweer lange tijd. Zeker nadat Bjorn het vorige week ook deed en wij tot dusver nog steeds geen knopen hebben doorgehakt. Ik heb het over meubels kijken, waar ik het afgelopen jaar erg goed in ben geworden. Eind juli hebben we eigenlijk onze droommeubels gevonden (als ik dat zo kan noemen), maar tot dusver hebben we ze nog steeds niet durven bestellen. Wat zou dat toch zijn? Bang dat je in de tussentijd toch nog iets tegen komt wat nèt iets mooier is? Of hetzelfde zien maar dat ontzettend in prijs scheelt? Ik weet het eigenlijk niet, misschien wel allebei en omdat Bjorn zei dat ze bij een meubelzaak in Woonmall Alexandrium wellicht dezelfde meubels hadden als dat wij in juli in Hugowaard vonden, maar dan een tikkeltje goedkoper, reisden we vandaag af naar Rotterdam om dat eens met eigen ogen te bekijken.

Toen we de desbetreffende meubelzaak inliepen, begon het direct goed. Er stond wel een lekkere bank en wat andere mooie meubels, maar toch nog niet iets wat onze droommeubels kon overtreffen. Geen probleem, want we stonden nog maar 3 meter binnen de deuren van de winkel en zo te zien strekte de winkelruimte zich nog heel ver uit naar achteren. Terwijl we door de winkel liepen, toonden zich echter weinig meubels waar wij direct aandacht voor hadden en tussen de vele beschikbare kleurenstalen zat nou ook niet echt iets wat in de buurt kwam van onze gedachten.
Teleurgesteld verlieten we dan maar na enige tijd de winkel en liepen verder, want het Alexandrium is één groot meubel paradijs. Na nog wat winkels van binnen te hebben gezien en evenveel teleurstellingen te hebben verwerkt, belandden we tenslotte op een van de terrasjes, waar we een bescheiden tijd moesten wachten op iets te eten en te drinken (zo nam ik een heerlijke, een jus doorlopen gehaktbal met gebakken uitjes).

Gelukkig zagen we vanaf ons tafeltje een bekend logo in de verte. Dat was het logo van Bruynzeel, waar wij vorig jaar oktober onze keuken al kochten. Eigenlijk kenden we onze keuken alleen nog van plaatjes, het was tenslotte alweer zo lang geleden. Daarom besloten we naar Bruynzeel te gaan en onze keuken op te zoeken om weer eens even een goed beeld te krijgen hoe hij er ookalweer uitzag.
Toen we een bepaalde sectie van de winkel inliepen, zagen we hem in de verte al staan. Onze keuken! Janine was niet meer te stoppen en liep op een drafje regelrecht op haar doel af. Ze waande zich direct een keukenprinses in Sommelsdijk en trok een van de laden open. Ook de andere kastjes moesten het ontgelden om weer even "dat gevoel" te krijgen. Gaandeweg begon het verlangen naar ons nieuwe huis weer almaar groter te worden en nadat we nog wat details geïnspecteerd hadden (zoals het gasfornuis), vertrokken we snel richting Hellevoetsluis, om even bij mijn nichtje Sylvana en haar vriend (en toekomstig man vanaf 2008) langs te gaan. Hun huis was enkele weken terug opgeleverd en dus was het tijd om hen met een bezoekje te vereren. Volgend jaar ben ik namelijk (en ik voel me echt zéér vereerd) getuige bij haar huwelijk!

Toevallig verschilde hun huis qua grootte en indeling, niet heel veel van het onze en zo kregen we direct weer wat nieuwe ideetjes voor ons nieuwe huis. Na een rondleiding te hebben gehad en nog even wat te hebben gedronken besloten we weer lekker richting Ouddorp te gaan en zwaaiden we Sylvana en André vaarwel.

Conclusie van de dag? Dat we nu toch wel écht zeker zijn van onze meubelkeuze, we ons niet meer laten verleiden naar andere winkels te gaan en dat we eind december de knoop definitief gaan doorhakken!


(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)