Zo gezond als een Vis(ser)

Afgelopen zondag schreef ik nog over mijn Opa Visser, dat hij met veel toeters en bellen vanuit de kerk richting het ziekenhuis van Dirksland werd gereden omdat hij tijdens de dienst onwel werd. Gelukkig was het niets ernstigs en mocht hij dezelfde avond alweer naar huis, maar de schrik zat er bij mij en de rest van de familie, goed in.

Des te gelukkiger was ik dan ook toen ik 'm vanavond zo gezond als een Vis(ser) en met veel praatjes zoals altijd weer op Oom Johan's verjaardag zag zitten en hij in geuren en kleuren vertelde over het voorval van afgelopen zondag. Zo ken ik mijn Opa weer, lekker druk, veel praatjes, leuke verhaaltjes, en uitgekookt als een échte vissepoot zoals hij zelf altijd zegt.

Iets anders dan vissen waren de prachtige vogeltjes van mijn neef Jeroen, die alle kleuren van de regenboog hebben en waar hij trots wat jonkies van toonde. Waar vind je een nog duidelijker verschil tussen een jongetje en een meisje?

Echte Rozenburgertjes

Jaap noemde ze al hamburgers maar dan...
Enfin, oer-Rozenburger Koen was afgelopen weekend jarig en wilde persé Rozenburgertjes trakteren, daar wij vaak (ja eigenlijk té vaak!) échte Stellendamse tompoezen eten. Helaas waren ze gisteren opweg naar de zaak al uitverkocht, maar nam hij vandaag zijn revanche!

Hij deelde ze naar hartenlust uit en er werd eveneens naar hartenlust van gesmikkeld! Zelfs door Suzanne, die naar eigen zeggen aan de lijn is en nèt daarvoor nog een grote gevulde koek naar binnen had gewerkt...

Wat precies het recept is weten we nog steeds niet, maar ze waren erg lekker! Getuige de lege papiertjes die overal binnen 5 minuten op ieders bureau te vinden waren...

Kroelen met Levi

De mensen die vaker mijn blog lezen krijgen misschien de indruk dat ik tegenwoordig meer met andermans baby's kroel dan met mijn eigen Janine, maar ik kan u gelukkig meedelen dat er aan de Sommelsdijkse Haven nog genoeg gekroeld wordt!

Vandaag mocht ik dan eindelijk met Levi kroelen. Ik had 'm vlak na z'n geboorte al een paar keer in het ziekenhuis bezocht maar nu Martha afgelopen woensdag naar huis mocht, kon ik lekker met 'm op de bank zitten en niet meer in de vreemde babykamer in het ziekenhuis, met al die andere kinderen en enge slangetjes (en dito zusters!).

Het ventje is nog zó klein dat hij gemakkelijk op Chris' hand past. Ook Janine moest er natuurlijk eventjes lekker mee kroelen en wie had ooit gedacht dat we Cor nog eens met zo'n lief klein baby'tje in z'n armen zouden zien zitten?

Het leek er dan ook op dat ie het ook wel een beetje eng vond toen Levi wat geluidjes maakte!..

Ik kon niet anders dan onmiddellijk naar de spoedeisende hulp

Even een kort berichtje over mijn lieve opa Visser. Vanmiddag om 13:00 schrok ik nogal toen ik door mijn vader gebeld werd dat Opa onwel geworden was in de kerk dat ze hem naar het ziekenhuis hadden gebracht. Ik kon niet anders dan onmiddellijk naar de spoedeisende hulp van het ziekenhuis rijden om te kijken hoe het met mijn lieve opaatje ging.

Gelukkig viel alles mee. Hoewel de brandweer, ambulance én politie uitgerukt waren naar Stad omdat mijn Opa niet meer aanspreekbaar was in de kerk, was het gelukkig niet van zijn hart. Wél werd er een hartmassage gegeven omdat men even geen pols voelde, maar hij kwam gelukkig snel bij en liep zelfs zelf naar de ambulance.

In het ziekenhuis constateerde men dat hij een conditie van een jonge vent heeft en het waarschijnlijk te maken heeft met zijn medicijnen en de drukte die hij de afgelopen tijd heeft gehad om zijn 2 broers (waarvan er eentje overleden is afgelopen week) en zijn 50 jarige bruiloft. Twee jaar geleden viel hij ook al eens flauw toen mijn moeder net zijn haar aan't knippen was en ook dat liep gelukkig met een sisser af.

Natuurlijk waren zowel Opa, als Oma als de rest van de familie en kerkgangers hevig geschrokken, vooral ook door de hele toestand eromheen, maar gelukkig gaat het nu weer goed met Opaatje en mag hij waarschijnlijk vanavond zo niet morgen naar huis. Ik hoop het in ieder geval wel, want morgen, zo schrijft oud-dokter Maas op zijn weblog, zal Opa zijn broer Bas definitief terug brengen naar zijn geboortedorp en het zou wrang zijn als hij daar niet bij kon zijn...

Update 03-05-2009 19:30
Zojuist vertelde mijn moeder dat Opa op weg is naar huis en dat ze hem vannacht dus niet voor observatie in het ziekenhuis houden.

Ik heb het volste vertrouwen in dit project...

Vandaag was het dan eindelijk zover. Onlangs ondernam ik al een poging om eens bij Marc in z'n huis te kijken, maar toen kwam ik van een koude kermis thuis. De poging van vandaag wierp z'n vruchten af en Marc & Gaby kwamen net aangereden toen ik mijn auto bij het huis in Nieuwe Tonge parkeerde.

Ze hadden me beiden al gewaarschuwd dat het nogal een zooitje was en dat er ongelooflijk veel aan het huis moest gebeuren en dus was ik al enigszins voorbereid op dat wat komen ging en nam ik natuurlijk mijn camera mee (dat had ik overigens tóch wel gedaan!).

Ik volgde Marc en Gaby door de gang heen naar binnen en die voldeed al direct aan mijn verwachtingen. Terwijl Marc direct aan de slag ging, leidde Gaby me eventjes rond en kwam ik via de keuken in de woonkamer waar mijn oog meteen op de openhaard viel. Dat vind ik altijd zo leuk een openhaard, dan moet ik meteen denken aan het huis waar ik het grootste gedeelte van mijn jeugd doorgebracht heb in Stad aan't Haringvliet. Het was in de wintermaanden altijd erg gezellig om mijn vader de openhaard aan te zien maken en in mijn pyjama en badjas naar de tv te kijken met sissende en knetterende geluiden op de achtergrond.

Marc sloopte ondertussen de tegeltjes uit de vloer van de gang, terwijl ik via een oud smal trappetje (die niet meer terug zal komen in de nieuwe situatie) naar boven liep. Daar liep ik vrijwel direct de oude badkamer in, of wat het geweest was althans, want boven was al hard gewerkt zo te zien. De badkamer is trouwens een bijzonderheid op zich want in welk huis vind je een bad waar het water gewoon wegloopt door een gat in de muur en dat via een kort rubberen slangetje vervolgens over het dak van het aanbouwtje, in de goot verdwijnt?

Ook in de andere kamers was al duidelijk hard gewerkt om alles wat oud en onbruikbaar was eruit te slopen. Althans, onbruikbaar? Marc vertelde me dat hij het hout dat hij overal afsloopt, in kleine stukjes zaagt en regelrecht de openhaard in mikt... En daar lag dan ook al een aardige berg as in!

Al met al heb ik groot respect voor Marc, Gaby en de familie Melissant, die dit project weer tot een goed einde proberen te brengen. Ik heb er het volste vertrouwen in want ze hebben in het verleden al vaak genoeg laten blijken dit volledig in hun vingers te hebben. Marc heeft echter geen haast want hij durft er wel minimaal 3 jaar voor uit te trekken voordat hij het huis gaat bewonen! Ik ben nu al zeer benieuwd naar het eindresultaat!

Met 4 computers paraat om een fiasco te voorkomen

Al jaren geleden beloofden Keuf en ik elkaar de volgende keer dat punk-rock band Green Day in Nederland zou spelen er heen te gaan en nu 15 mei hun nieuwe album 21st Century Breakdown uitkomt, was ik al vol spanning of ze ook ons kikkerlandje aan zouden doen om hun nieuwe album te promoten. De tourdata lieten echter lang op zich wachten, tot vorige week...

Toen maakte Green Day bekend dat ze 16 oktober van dit jaar het Ahoy in Rotterdam aan zullen doen en dus zat ik vandaag, op de dag van de kaartverkoop, al vroeg achter de computer. Met de dramatische kaartverkoop van Metallica nog in mijn achterhoofd, waar we met 3 computers tevergeefs probeerden om kaartjes te bestellen voor het concert in Ahoy, zat ik vanochtend met 4 computers paraat en hoopte maar dat het fiasco zich niet zou herhalen. Zowel Keuf als Ellen kwam helpen met bestellen want Janine was al vroeg de deur uit gegaan voor een dagje shoppen met haar moeder en zus.

Gelukkig verliep de bestelling deze keer een stuk vlotter en hadden we binnen 10 minuten, 8 kaartjes besteld voor Keuf, Ellen, Addie, Jurien, Cor, Annemarie, Janine en mijzelf! Ellen was daar zelfs zó blij mee dat ze van blijdschap een nummertje Green Day drumde op mijn drumkit. Of was dat toch de muziek uit de computer die we hoorden?...

Trots gaf ik 'm z'n flesje...

Nadat ik samen met Paco naar een teleurstellende wedstrijd van Keuf en z'n zaalvoetbal-maten had zitten kijken, ging ik nog even met Paco mee naar huis, in de hoop nog even mijn grote, kleine vriend te kunnen zien.

Gelukkig kwam ie na een kwartier nog even uit z'n bedje en gaf ik 'm trots zijn flesje, waar ie volgens Ineke de hele nacht heerlijk op geslapen heeft. Een heerlijk ventje die Stijn...

Koninginnedag met een oer-Hollands spelende Engelse band

Hoewel Koninginnedag 2009 overschaduwd werd door de actie van één volslagen idioot en ik flink onder de indruk ben van het feit dat zoiets toch ook in Nederland kan voorkomen, heb ik toch een erg leuke dag gehad met vrienden en kennissen.

Zo begon het gisteravond al, toen ik samen met Bas en Noortje naar het Anker in Dirksland ging om naar het bandje Way Beyond te kijken. De band had ik op de Flakkeese Dagen ook al zien spelen, maar kwam toen niet helemaal uit de verf. Gisteravond ging het al stukken beter, al kregen ze het volledige publiek nog niet echt op hun hand. Gezellig was het wel! Uiteraard waren mijn muzikale vrienden Barry en Niels ook van de partij en dronken we samen een pilsje zodat ik door Noortje in m'n eigen auto thuisgebracht moest worden en de Honda dus noodgedwongen een nachtje in Dirksland moest overnachten...

Koninginnennacht verliep erg rustig in Sommelsdijk en op een enkele luchthoorn na, die mij om 4:00 's nachts aan het plafond deed hangen van schrik, hebben we verder niets gehoord of gezien.
Toen ik nèt voordat we naar Dirksland vertrokken, zo tegen half 1 even het op internet surfde, zag ik het drama dat zich in Apeldoorn had voltrokken. Ik zag geen bewegende beelden, maar moest het uit een nieuwsbericht op nu.nl vernemen. Enigszins verbouwereerd vertelde ik het aan Janine, maar we wilden om 13:00 op de Kattewacht in Dirksland staan voor Oranjepop dus besteedden we er toen weinig aandacht aan.

Iets na 13:00 stonden Janine en ik dan ook op de Kattewacht naar het allereerste bandje van die dag en één van onze favoriete lokale bandjes te kijken. Helaas had "Met Beide Voeten" nog niet zoveel publiek omdat het nog vroeg in de middag was, maar speelden ze weer heerlijk zoals altijd. Hoewel country niet echt mijn genre is, geniet ik toch altijd van hun energieke spel en de heerlijke droge opmerkingen die gitarist Michael Lokker tussen de nummers door maakt.
Ze speelden weer fantastisch, maar verdienden meer en een uitbundig publiek!

Even later voegden onder andere Addie (met super snelle zonnebril) en Mirjam zich bij ons en kwamen we Bas en Noortje ook onze kant op. Ook Niels was weer van de partij en had voor de gelegenheid ook zijn vader en moeder meegenomen!
Keuf en Ellen kwamen later, want Keuf moest eerst nog even werken en ook Barry stond te rocken op de Kattewacht samen met de rest van de Dirkslanders. Wat te denken trouwens van Cornelis die ons ook nog vergezelde op deze bijzonder gezellige middag?

Na de band Broot (een Herman Brood tribute-band) en De Juf gezien te hebben (van die laatste heb ik eerlijk gezegd weinig gezien en de eerste vond ik persoonlijk niet zo spectaculair), kwam de band waar iedereen zo'n beetje op gewacht zo. Zo voelde ik dat tenminste.
Als laatste was namelijk de band Fragment aan de beurt, waar 3 ongelooflijk plat-Engels-sprekende bandleden de Kattewacht op hun hand wisten te spelen. Het was ongelooflijk druk geworden op het plein en iedereen had al de nodige alcoholische versnaperingen genuttigd en het was dus een kwestie van de goede nummers spelen en gaan!

Dat gebeurde dan ook zoals Niels' en Barry's vaders hier demonstreren tijdens het nummer "Van voor naar achter, van links..." etc. Een Engelse band die oer-Hollandse nummers speelt? Ja zeker! En dat deden de pretty good!

Helaas kon ik de toegift van deze band niet meer afzien, want we werden immers met een grote groep in het Kofjekokertje aan de haven van Middelharnis verwacht. Hier zouden we onze hongerige magen gaan vullen maar dat duurde behoorlijk lang! Zo lang zelfs dat Cornelis en Marco (beiden zelf kok) en op een gegeven moment schoon genoeg van kregen. Iedereen trouwens, want we hadden allemaal honger, maar gelukkig was het rete gezellig zoals Ellen en Antoinette hier ook even demonstreren. Als echte rocker hield ik m'n zonnebril zo lang mogelijk op (m'n ogen waren ook wat klein geworden van het feesten van vanmiddag) en ik graag met Ellen op de foto. Ook Keuf had nog rockbloed door z'n aderen stromen zo te zien, maar zocht het even later hogerop toen het hoofdgerecht wel érg lang op zich liet wachten! Bas voegde zich daar niet veel later ook bij en zelfs de rest van de groep kwam naar buiten om een luchtje te scheppen totdat het eten ten tonele zou verschijnen.

Het eten was toch wel erg lekker, maar iedereen was zowat uitgehongerd toen we na 3 uren aan tafel eindelijk ons hoofdgerecht voorgeschoteld kregen. Om 19:00 gingen we aan tafel om er vervolgens rond 23:30 vanachter te kruipen toen we ook ons toetje nog verorberd hadden.
Redelijk vroeg naa bed dus, want velen moeten morgen weer vroeg op om te gaan werken. Zelf heb ik morgen nog een vrije dag en ga dus eerst de beelden van Apeldoorn eens uitpluizen...

Het is (a)pril, maar heb er het volste vertrouwen in!

Het is lente! Dat betekend dat de blaadjes aan de bomen en alle plantjes in de tuin weer gaan groeien en daar word ik vrolijk van!
Zo was Janine vorige week druk in de tuin bezig met het mooie weer en terwijl Gijs last had van het felle zonnetje en af en toe lekker even buiten de schaduw opzocht, ging zij vol overgave verder met het planten van nieuwe bloemetjes en plantjes.

Zelf maakte ik me echter nogal druk om onze boompjes, want hoewel ik wel wat uitschieters aan de stam kon ontdekken, zag ik op de geënte stekjes bovenop, geen enkel teken van leven. Meerdere mensen hadden me al gewezen op het feit dat de boompjes waarschijnlijk de winter niet hadden overleeft, maar de tuinman verzekerde me onlangs nog dat het gewoon laatbloeiers zijn en in juni waarschijnlijk gewoon in bloei staan. Ik had er een hard hoofd in...

Tót afgelopen weekend! Want nu het zonnetje deze maand lekker heeft geschenen en we een enkele regenbui gehad hebben, schiet het groen als paddestoelen uit de grond.
De uitschieters op de stam van onze boompjes worden snel groter, maar echt gelukkig werd ik toen ik zag dat er in de toppen van de boompjes, ook groen verschijnt!

Het is nog (a)pril, maar nu heb ik er weer het volste vertrouwen in!

Opspattende modder

Hoewel ik vandaag al de hele dag aan bed en bank gekluisterd ben vanwege een vervelend griepje (ik dénk dat dat het is), heb ik toch nog even kans gezien een foto te maken van ons nieuwe voortuintje, dat de mannen De Leeuw & Ko deze week voor ons hebben aangelegd.

Vooral Janine is blij dat het voortuintje nu op orde is, want het was een doorn in haar oog. Zelf had ik er minder moeite mee, maar ook ik ben wel blij dat ook dit nu op orde is, want we wonen hier alweer bijna één jaar.

Nu nog wat plantjes toevoegen en de muur schoonmaken, want ook aan de opspattende modder is nu wellicht een einde gekomen...