Posts tonen met het label dirksland. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dirksland. Alle posts tonen

zaterdag 29 mei 2010

Als uitgedroogde leeuwen

Net als vorig jaar was er ook vandaag weer een zogenaamd Kantine Toernooi bij de Dirkslandse Voetbal Vereniging. Inhoudelijk betekend dit dat er teams zijn die bestaan uit vrienden en kennissen en die strijden om één en hetzelfde doel: het halen van de finale en die ook uiteindelijk winnen.

Evenals de vorige keer besloten we er ook dit jaar weer een feestje van te maken en ik had dan ook al vroeg de Volvo volgeladen met de barbeque en wat afvalhout van de verbouwing om op te stoken tijdens een gezellige afterparty bij Bas & Noortje.

Een aantal mannen van 'Het Kantine Team' stonden al lekker in het ietwat tegenvallende zonnetje en hadden zojuist hun eerste wedstrijd met glans gewonnen. Nu moesten ze opnieuw in actie komen en aan deze tegenstander hadden ze een veel grotere kluif dan de vorige. De 'bankzitters' keken gespannen toe en leken het zelfs een beetje in de broek te doen voor de vijand.
De wedstrijd verloren ze dan ook jammerlijk, maar ze lieten de moed niet zakken en keken al uit naar een vervolg.
Dat zou echter even op zich laten wachten en dus besloot ik wat rond te lopen en kwam daar ook grote vriend Brie tegen, die zijn eigen samengestelde team stond te supporten en te coachen.

Even later kwam Het Kantine Team opnieuw in actie en ze speelden een voortreffelijk wedstrijd. Terwijl Bas toekeek en zijn longen vanaf de zijlijn uit zijn lijf schreeuwde om aan te moedigen, speelden de mannen alsof hun leven er vanaf hing. Behalve de altijd koele Paco, want zijn team genoten waren vaker aan de andere kant van het veld te bekennen en dus had hij tijd zat om zich vooral niet al te druk te maken!

Opnieuw een aantal wedstrijden tussendoor waarin 'mijn team' niet hoefde te spelen maar de sfeer op dit toernooi was uitermate gezellig en dus vermaakten we ons prima tussen de (in)spanningen door.

Helaas verloor mijn cluppie de laatste wedstrijd, maar er kon ze weinig verweten worden, want ze hadden er hard voor gestreden. Ze kwamen dus jammerlijk niet in de finale, maar stortten zich als uitgedroogde leeuwen op het krat bier en de in mindere mate aanwezige frisdrank. Dit alles uiteraard onder het toeziend oog van menig vrouwelijk supporter, die voor de gelegenheid ook waren afgereisd naar het sportpark naast de Gooye.

Helaas betrok het weer en kwam het weldra met bakken uit de hemel. Het barbequen was dus uitgesloten, maar we maakten van de nood een deugd en dus besloten we het gewoon binnen gezellig te maken.
De heren zaten toch wel een klein beetje voor oud vuil op de bank, moegestreden te staren naar hun 'award' voor deze dag, maar het was Bas die weer als vanouds actief bleef. Als een echter meester stond hij achter de barbeque die voor de gelegenheid maar binnen geïnstalleerd was en iedereen, waaronder ook de dames, genoten met volle teugen van zijn kookkunsten.

Op verzoek van diezelfde dames werd er later afgestemd op de finale van X-Factor en zo bleef het nog lang gezellig in de Molenzicht. Echter, opeens waren we Bas al een tijdje kwijt en toen ik eens goed ging zoeken, ontdekte ik daar in het donker een lekker snurkende tijger die even behoefte had een een 'power-nap'. Volledig uitgeteld lag hij even bij te tanken. Het is 'm vergeven, want met de hele dag het zonnetje op de bol, de grote inspanning en een uitermate gezellig avondje met vrienden, hakt er gewoon in!

vrijdag 30 april 2010

Geharde lopers en een bruisend Oranjepop

Koninginnendag is toch wel één van die dagen in het jaar waar ik naar uitkijk en ik hoopte al weken dat het vandaag schitterend weer zou worden. Daarom was de teleurstelling des te groter toen ik vanochtend bij het ontwaken uit het raam keek en zag dat het knetter hard regende...

De regen trotserend en tussen de buien door, stonden we om half 11 onderaan de dijk bij 't Diekhuus van Middelharnis, waar ook Levi al lekker wakker bleek te zijn. Samen met Janine, Martha, Ellen en de kleine Levi, stonden we aan de start van de omloop van Middelharnis, een jaarlijks terugkerend evenement voor fervente hardlopers. Uiteraard niet voor niets, want zo deed onder andere Chris en ook Keuf mee en dan mogen we Antoinette natuurlijk ook niet vergeten!

Niet lang nadat we aangekomen waren, klonk het startschot en daar gingen de ruim 200 hardlopers van start.
Nadat wij als supporters een half uurtje bij Croissy binnen gezeten hadden, onder het genot van een warme chocomel, koffie of een Cola, kwam Keuf als eerste bekende in het visier. Triomfantelijk maar met de laatste restjes energie sprintte hij de laatste meters naar de finish. Zo'n tien seconden achter 'm kwam Chris met grote stappen aangelopen en beiden werden na de finishlijn door de fans opgevangen.
Toen we nog op Antoinette stonden te wachten, passeerde ook mijn moeders oom Teun (met ruim 70 jaar!) de finishlijn. Overigens kwam ook Antoinette op een mooie tijd, maar ietwat op haar tandvlees binnen. Gelukkig kon ze eventjes later al weer lachen zoals we van haar gewend zijn!

's Middags was het niet zo heel vroeg meer toen we op het Dirksland's 'Oranjepop' arriveerden, waar ik als een van de eerste mensen mijn collega Jan aantrof. Die bleek daar al de hele middag te staan en had het maar wat gezellig met mijn andere collega Paul. De twee hadden samen met hun vrienden al de nodige alcoholische versnaperingen weggewerkt en ik ontdekte tot mijn verbazing dat Jan rookte!

Ook Addie en de hoogzwangere Mirjam, die hier alleen even de biertjes vasthoudt, waren gezellig van de partij en tezamen met heel veel andere mensen vermaakte ik me prima met onder andere Barry (die sinds kort ook blogt)!
Er werden redelijk veel gekke bekken voor de camera getrokken en dat leverde een aantal bijzondere foto's op, maar he allerbelangrijkste was nog wel dat het ongelooflijk gezellig was!
Zéker tijdens het optreden van de Ierse band 'Fragment' die vorig jaar ook optrad, donderde de 'Kattewacht' in Dirksland op z'n grondvesten van de hossende mensenmassa.

Terug bij Bas & Noortje, moest iedereen eerst eventjes bijkomen en de foto's van die middag bekijken. De dames stonden echter vrijwel meteen in de keuken hun kunsten te vertonen en toen ook de kleine Levi weer van de partij was genoten we met z'n allen van een heerlijk bord nasi of macaroni en dat ging er bij een ieder wel in!

Er werd veel gelachen en het bleef dan ook nog lang gezellig in de Molenzicht. Helaas vliegt de tijd als het zo gezellig is en voor we het wisten wees de klok de volgende dag alweer aan. Jammer, maar wat een fantastische en vooral memorabele dag hebben we weer beleefd met z'n allen!

Als bonus een filmpje van de oh-zo-gezellige Ierse feestband 'Fragment'. Hopelijk zijn ze volgend jaar opnieuw van de partij!




donderdag 31 december 2009

Gezamenlijk het nieuwe jaar in

De overgang van het oude naar het nieuwe jaar vier ik graag met veel vrienden en of familieleden. Ook dit jaar gingen we vrolijk het nieuwe jaar in en dit keer in Dirksland bij Bas en Noortje thuis, waar de tafel bij binnenkomst al rijkelijk gevuld voor ons lag...

Het was bijna een Ouddorpse verjaardag, de vrouwen aan de ene kant van het huis, de mannen aan de andere kant. Het was er echter niet minder gezellig op!
Al voor dat de klok 12 uur geslagen had werd al wat vuurwerk afgestoken en werden er zo op het randje van 2009 ook nog even wat records op de Wii gebroken. Ondertussen werd er lekker gesnoept en gegeten van al het lekkers dat onderling was klaargemaakt.

Vlak voor 1 januari werden de bubbels ingeschonken en nadat we gezamenlijk luidkeels hadden afgeteld van 10 terug naar 1, proostten we allemaal te gelijk op een nieuw gezond en gelukkig jaar (en werd er daarna natuurlijk druk gekust!).

Direct vlogen de eerste vuurpijlen om onze oren en togen ook wij naar buiten, waar het vuurwerk dat Jurien en Bas 's middags nog hadden gekocht, de lucht in werd geschoten.
Ook kon het niet uitblijven dat er nog even een vuurtje werd gestookt en terwijl de buurman druk bleef met het afsteken van zijn vuurwerk, kwamen overal vandaan mensen aangelopen die alles hadden verzameld wat ze niet meer wilden hebben. Dat ging uiteraard meteen op de brandstapel en zo bleef het vuur nog lang aan.
Overigens een pluimpje voor de brandweer en politie. Hoewel de brandweer uitgerukt was en rond het vuur kwam staan, verzekerde de politie die een paar minuten later arriveerde, dat ze het vuur lekker lieten branden als we er niet te veel gekkigheid meer opgooiden...

Uiteraard werd aan de laatste oproep weinig gehoor gegeven, maar zowel de politie als brandweer hebben we niet meer teruggezien.

Het was weer een memorabele avond, die tot diep in het nieuwe jaar duurde!

zaterdag 19 september 2009

Een gezellig en lekker warm feestje

Altijd gezellig om je verjaardag te vieren, maar nóg gezelliger als het met z'n tweeën kan. Zo dachten Noortje en Janine er ook over en dus vierden ze vandaag samen hun verjaardag.
Na kort soebatten over waar de verjaardag dan gevierd moest worden, werd het bij Bas & Noortje thuis en kon het feestje vanavond van start gaan.

Na de nodige voorbereidingen qua boodschappen en andere benodigdheden, tuigden Bas en ik na het eten nog even de tuin op, voor zover dat nog niet door Bas was gedaan. Uiteraard mocht feestverlichting en verwarming in de vorm van twee terraskachels, niet ontbreken.
Ook de vuurkorf op de parkeerplaats naast het huis mocht niet ontbreken en toen alles in gereedheid was gebracht, kwamen de eerste gasten al aangelopen.

Daarna werd het flink gezellig en leek het bijna op een Ouddorpse verjaardag, want de mannen stonden lekker met een biertje rond het vuur en de vrouwen kletsten onder het genot van koffie en rosé heel wat af onder de terraskachels.
Naarmate de tijd verstreek werd het langzaamaan nog wat drukker en bovenal nog wat gezelliger en werden de praatjes steeds groter. Ook het vuur brandde goed, maar Cor was nog niet helemaal tevreden en begon aan een inhaalslag door te proberen er zo veel mogelijk hout op te gooien.
Ook Bas speelde het spelletje mee en zo veranderde het knapperende vuurtje, in meters hoge vlammen die niet alleen het ernaast staande aquarium deden vervormen, maar ook de mannen achteruit deed deinzen en zij genoodzaakt waren om de kring rond het vuur wat te vergroten.
Toen de buurman daarna nog eens enkele scheuten lampolie erbij gooide, was de lol helemaal compleet en bleek 'lekker warm' opeens een understatement geworden.

Het bleef lang gezellig en van lieverlee zochten steeds meer gasten hun bed op. Tegen de klok van 3 waren we nog met een handje vol mensen aanwezig en concludeerden we dat ook dit weer een geslaagd feestje was geworden. Tevreden nam iedereen afscheid van elkaar en keerden we vermoeid huiswaarts.

Vermoeid of niet, maar dit feestje was zéker weer de moeite waard!

Als bonus een filmpje van ons gezellig warme vreugdevuurtje, waar we de gehele avond erg veel plezier van hebben gehad.




zaterdag 30 mei 2009

Wat is er nog mooier dan prachtig weer, gezelligheid en lekker eten?

Het was schitterend weer vandaag en dus goed toeven op de voetbalwei van vv DES'67 in Dirksland, waar enkele van mijn vrienden moesten voetballen.

Onder andere Keuf, Bas, Cor & Paco moesten in de bijna verzengende hitte een balletje trappen, terwijl ik vanaf de zijlijn toekeek en aanmoedigde. Hoe hard ze echter ook hun best deden, bereikten ze jammer genoeg niet de halve finale en moesten we dus "noodgedwongen" met een gezellig clubje vanachter de omheining en met een zalig koud biertje toekijken hoe de halve finale en de finale werden gespeeld.

Overigens kwamen de mama's met de kleintjes ook nog even langs en dus pikten Stijn en Milow ook nog wat zonnestraaltjes mee.

Hoewel Bas & Noor, samen met de buren, nog druk bezig zijn met de verbouwing van hun achtertuin, besloten we aansluitend toch om daar te gaan barbecueën. Uiteraard kwamen ook de dames vanaf het Ouddorpse strand naar Dirksland toe om een hapje mee te eten en staken we de barbeque (inderdaad Bas, díé barbeque) dan ook flink op.
Het bereiden van al het lekkers lieten we aan Chef de Mission Bas(beque) over, die dat altijd erg leuk vindt om te doen en dat terwijl wij lekker onderuit zaten en het alleen maar hoefden op te eten.

Stiekem proefde Bas af en toe of het vlees al goed was, maar daar hadden we, voordat we de foto zagen, niets van in de gaten, want we vonden het veel leuker om tussen het eten door wat te geinen en foto's te maken met gigantische zonnebrillen op ons hoofd...

Na het eten porden de kinderen van de buren de vuurkorf eens lekker op en lieten de vlammen tot grote hoogte oplaaien terwijl Keuf, Bas en ik hulpeloos toekeken en voelden hoe het haar op onze scheenbenen langzaam verschroeide...

Toch kwam er weer een tijd dat iedereen naar huis vertrok, want zo'n warme dag en zo'n heerlijk gevulde maag vraagt om slaap. Geurend van de rook kwamen we thuis aan en ploften voldaan op ons bed, want wat is er nog mooier dan prachtig weer, gezelligheid en lekker eten?

donderdag 30 april 2009

Koninginnedag met een oer-Hollands spelende Engelse band

Hoewel Koninginnedag 2009 overschaduwd werd door de actie van één volslagen idioot en ik flink onder de indruk ben van het feit dat zoiets toch ook in Nederland kan voorkomen, heb ik toch een erg leuke dag gehad met vrienden en kennissen.

Zo begon het gisteravond al, toen ik samen met Bas en Noortje naar het Anker in Dirksland ging om naar het bandje Way Beyond te kijken. De band had ik op de Flakkeese Dagen ook al zien spelen, maar kwam toen niet helemaal uit de verf. Gisteravond ging het al stukken beter, al kregen ze het volledige publiek nog niet echt op hun hand. Gezellig was het wel! Uiteraard waren mijn muzikale vrienden Barry en Niels ook van de partij en dronken we samen een pilsje zodat ik door Noortje in m'n eigen auto thuisgebracht moest worden en de Honda dus noodgedwongen een nachtje in Dirksland moest overnachten...

Koninginnennacht verliep erg rustig in Sommelsdijk en op een enkele luchthoorn na, die mij om 4:00 's nachts aan het plafond deed hangen van schrik, hebben we verder niets gehoord of gezien.
Toen ik nèt voordat we naar Dirksland vertrokken, zo tegen half 1 even het op internet surfde, zag ik het drama dat zich in Apeldoorn had voltrokken. Ik zag geen bewegende beelden, maar moest het uit een nieuwsbericht op nu.nl vernemen. Enigszins verbouwereerd vertelde ik het aan Janine, maar we wilden om 13:00 op de Kattewacht in Dirksland staan voor Oranjepop dus besteedden we er toen weinig aandacht aan.

Iets na 13:00 stonden Janine en ik dan ook op de Kattewacht naar het allereerste bandje van die dag en één van onze favoriete lokale bandjes te kijken. Helaas had "Met Beide Voeten" nog niet zoveel publiek omdat het nog vroeg in de middag was, maar speelden ze weer heerlijk zoals altijd. Hoewel country niet echt mijn genre is, geniet ik toch altijd van hun energieke spel en de heerlijke droge opmerkingen die gitarist Michael Lokker tussen de nummers door maakt.
Ze speelden weer fantastisch, maar verdienden meer en een uitbundig publiek!

Even later voegden onder andere Addie (met super snelle zonnebril) en Mirjam zich bij ons en kwamen we Bas en Noortje ook onze kant op. Ook Niels was weer van de partij en had voor de gelegenheid ook zijn vader en moeder meegenomen!
Keuf en Ellen kwamen later, want Keuf moest eerst nog even werken en ook Barry stond te rocken op de Kattewacht samen met de rest van de Dirkslanders. Wat te denken trouwens van Cornelis die ons ook nog vergezelde op deze bijzonder gezellige middag?

Na de band Broot (een Herman Brood tribute-band) en De Juf gezien te hebben (van die laatste heb ik eerlijk gezegd weinig gezien en de eerste vond ik persoonlijk niet zo spectaculair), kwam de band waar iedereen zo'n beetje op gewacht zo. Zo voelde ik dat tenminste.
Als laatste was namelijk de band Fragment aan de beurt, waar 3 ongelooflijk plat-Engels-sprekende bandleden de Kattewacht op hun hand wisten te spelen. Het was ongelooflijk druk geworden op het plein en iedereen had al de nodige alcoholische versnaperingen genuttigd en het was dus een kwestie van de goede nummers spelen en gaan!

Dat gebeurde dan ook zoals Niels' en Barry's vaders hier demonstreren tijdens het nummer "Van voor naar achter, van links..." etc. Een Engelse band die oer-Hollandse nummers speelt? Ja zeker! En dat deden de pretty good!

Helaas kon ik de toegift van deze band niet meer afzien, want we werden immers met een grote groep in het Kofjekokertje aan de haven van Middelharnis verwacht. Hier zouden we onze hongerige magen gaan vullen maar dat duurde behoorlijk lang! Zo lang zelfs dat Cornelis en Marco (beiden zelf kok) en op een gegeven moment schoon genoeg van kregen. Iedereen trouwens, want we hadden allemaal honger, maar gelukkig was het rete gezellig zoals Ellen en Antoinette hier ook even demonstreren. Als echte rocker hield ik m'n zonnebril zo lang mogelijk op (m'n ogen waren ook wat klein geworden van het feesten van vanmiddag) en ik graag met Ellen op de foto. Ook Keuf had nog rockbloed door z'n aderen stromen zo te zien, maar zocht het even later hogerop toen het hoofdgerecht wel érg lang op zich liet wachten! Bas voegde zich daar niet veel later ook bij en zelfs de rest van de groep kwam naar buiten om een luchtje te scheppen totdat het eten ten tonele zou verschijnen.

Het eten was toch wel erg lekker, maar iedereen was zowat uitgehongerd toen we na 3 uren aan tafel eindelijk ons hoofdgerecht voorgeschoteld kregen. Om 19:00 gingen we aan tafel om er vervolgens rond 23:30 vanachter te kruipen toen we ook ons toetje nog verorberd hadden.
Redelijk vroeg naa bed dus, want velen moeten morgen weer vroeg op om te gaan werken. Zelf heb ik morgen nog een vrije dag en ga dus eerst de beelden van Apeldoorn eens uitpluizen...

dinsdag 21 april 2009

Zacht en donzig als een pasgeboren kuikentje

Gisteren kregen we te horen dat het kindje van Chris & Martha, waar we gisteren nog even in het ziekenhuis bij op bezoek waren, vandaag gehaald zou worden met de keizersnede. En zo geschiedde vanmiddag om 12:15. Een prachtig ventje werd ter wereld geholpen en kreeg de naam Levi!

Janine en ik zaten al de hele dag met spanning op nieuws uit het ziekenhuis te wachten, maar pas tegen half 4 werden we uit ons lijden verlost door een telefoontje van Martha, dat alles goed was verlopen. De kleine Levi werd nog wel goed in de gaten gehouden, maar alles zat er op en er aan.
Natuurlijk gingen we na het eten even op bezoek en troffen een uitgeputte en uitgehongerde Martha aan op haar kamer. De bevalling was meegevallen, maar ze had nu flink last van de wond in haar buik.

Chris nam ons als kersverse en trotse vader gelijk mee naar zijn zoontje en dus keken we met z'n drieën even om een hoekje bij de lieve kleine Levi. Wat schattig! Wat klein! En toch een wonder dat dit "pakketje" gisteren nog bij Martha in haar buik zat...
Levi was zo zacht en donzig als een pasgeboren kuikentje, wat niet vreemd is als je weet dat Martha er eentje van "De Boed" is... Het was zo'n lekker ventje dat Janine en ik er eigenlijk niet af konden blijven.

Terug op de kamer bij Martha werd het steeds drukker met bezoek en dus gingen we na dit korte bezoek maar weer naar huis. Daar waren de mannen van De Leeuw & Co immers alweer bezig met het bestraten onze voortuin! 's Middags hadden ze alles al uitgegraven, zand erin gegooid en aangestreken en toen we van het ziekenhuis terug kwamen, lag bijna de gehele voortuin al vol! En daar zijn we maar wát blij mee. Morgen nog een paar puntjes en dan is dat ook weer af...

vrijdag 2 januari 2009

Voetbal voor "oud & nieuw"

Omdat een dag na de jaarwisseling de nevel nog niet is opgetrokken, blijven we maar in termen van oud & nieuw, want vandaag ging ik samen met mijn vader even bij Oom Leen kijken die het jaar al vroeg sportief begon.

Eens per jaar huurt hij samen met vrienden en andere voetbalfanaten de gymzaal van de Gooye in Dirksland af om het jaar te starten met een potje zaalvoetbal. Een leuke club van jong en oud doet daar mee mee. Zij het vrienden, zij het (oud)leden van voetbal vereniging S.N.S. die zo vroeg in het nieuwe jaar een balletje trappen.

Een leuk gezicht om werkelijk oud en nieuw te zien spelen tegen elkaar. Mijn vader en ik (soms met Oom Leen erbij als hij wissel was) keken gespannen naar de wedstrijden maar het was dan ook vooral veel lachen geblazen. En daar ging het uiteindelijk ook om, om de gezelligheid en het vermaak tijdens het voetballen. Toch leverde het nog wat leuke actiefoto's voor in het archief op en eerlijk is eerlijk, hoewel de jeugd tegen de "oudjes" speelde, won de jeugd niet met overtuiging!

Als bonus een filmpje met een (bijna) magnifieke actie van Oom Leen die, na een geweldige assist, de bal bijna tussen de palen weet te krijgen. Bijna...




Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

woensdag 30 juli 2008

U rijdt te snel...

Ik ging samen met Janine even naar Ouddorp, naar mijn schoonouders. Voor mij is het dan ook even een lekker stukje rijden, waar ik hopelijk even het gaspedaal diep in kan trappen, want nu ik iedere dag van die korte stukjes rijd is het veel te kort om lol te beleven aan de Honda.

Toen ik bij de stoplichten van Dirksland kwam, om rechtsaf te slaan, zag ik van links al een rijtje auto's met daar achter een politiebusje aankomen. Ik kreeg groen en sloot dus achter het busje aan. Helaas want zij zouden waarschijnlijk naar Ouddorp gaan en dat betekende dat ik me niet even lekker ondeugend kon gedragen.

Na de rotonde van Melissant waren alle auto's van voor het politiebusje verdwenen en reden we dus alleen nog samen richting Stellendam. Het busje reedt gelukkig door en het duurde niet lang of de politiemensen voor ons verbraken de 80 kilometer grens.

Net nadat ik de volgende woorden tegen Janine sprak: "Goh, die gasten rijden ook gewoon 110, 120... maar ja goed het zijn ook mensen dus als ze door kúnnen rijden dan doen ze dat natuurlijk ook!", zag ik iets oplichten...

Het matrixbordje op de achterkant van het politiebusje vertoonde de tekst: "U rijdt te snel" en ik moest eerst lachen maar toen realiseerde ik me dat ik in principe gewoon in overtreding was. Het politiebusje gaf gas bij maar ik liet mijn gas een beetje los en ging 90, 100 rijden. Ik vertikte het dan ook om netjes 80 te gaan rijden, hoewel ik daar al meer last mee heb gehad wat ook uiteindelijk resulteerde in een boete.

Toch had ik respect voor deze politiemensen want ze hadden ook de tekst "Stop, politie" kunnen voeren, me naar m'n rijbewijs kunnen vragen dat ik op dat moment niet bij me had en dan had ik thuis gekomen met maarliefst 2 bekeuringen. Één voor minimaal 30 km te hard en één voor het niet bij me dragen van een rij- of identiteitsbewijs.

Het kan dus ook anders en deze keer verdient de politie van mij een pluim. Dit dwingt wel respect af vind ik. Daarom besloot ik hen ook te volgen tot in Ouddorp om hen daar aan te spreken en hun te bedanken voor hun gedegen actie. Helaas sloegen gingen ze bij Ouddorp rechtdoor en heb hen dus nooit kunnen bedanken.

Dus bij deze...

donderdag 1 mei 2008

In de zomer van 1969...

Lekker Koninginnendag 2008 gevierd? Ik ook en ik heb het erg gezellig gehad. 's Middags was ik namelijk bij Oranjepop in Dirksland, waar de bandjes zelfs tijdens de stortregen doorspeelden. Ondanks dat we daar grote stukken plastic uitgedeeld kregen werden we toch een klein beetje nat, maar dat mocht de pret zéker niet drukken.

's Avonds was het tijd om voor het eerst sinds een jaar of 7 weer eens naar de VIC in Dirksland te gaan! Daar ging ik vroeger graag naartoe, naar de "jeugd disco" want een discotheek die om 19:30 open gaat en om 23:30 weer sluit is niet echt voor "grote jongens". Daar werd ik dan ook nog wel eens scheef voor aangekeken toen ik al in Rotterdam op school zat en vertelde dat ik nog wel eens naar de VIC ging.

Enfin, ook daar was het érg gezellig en vooral leuk om daar weer eens te zijn na zo'n lange tijd. Ik herkende vrij weinig terug van de inrichting van vroegâh maar toch voelde ik me een beetje "thuis". Omdat ik daar met Ineke stond toen men nèt Bryan Adams met Summer of '69 ging draaien en ik heel goed weet dat zij op dat nummer hélemaal, maar dan ook hélemaal los gaat, bracht mij dat op een idee.

Eerst moest ik nog even naar de Karwei vanmiddag, want nadat ik een ridebekken aan mijn drumset heb toegevoegd, was er praktisch geen goede plaats meer voor een muziekstandaard en dat is toch van levensbelang. Mijn idee was dan ook om de muziekstandaard vast te maken aan een van de stands voor de bekkens en dus kocht ik enkele klemmetjes en een aluminium staafje en ging bij thuiskomst meteen aan de slag door vrijwel direct de zaag in de muziekstandaard van Tante Bethina te zetten. Dat resulteerde overigens in een prima creatie, waarmee ik ruimte bespaar en waardoor ik ook mijn oefenblaadjes beter kan lezen (en het staat natuurlijk ook wel stoer :-)).

Natuurlijk ook omdat ik het zelf een steengoed nummer vind, printte ik vandaag in aller ijl nog even de drumtabs van Summer of '69 bij mijn schoonouders en begon met oefenen.

Het duurde even en ging niet helemaal vanzelf maar het leverde een geweldig (tenminste, dat vind ik) resultaat op. Daarom een filmpje waar ik het eerste stukje van Summer of '69 meedrum op de originele muziek...


zondag 4 november 2007

Belangrijke post op het oude adres

Vandaag was het dan zover, ze kon hem op gaan halen en zelf even bekijken. Ik doel op post... van het CJIB, je weet wel. Gisteren kreeg Janine een SMSje van de nieuwe eigenaar van Kaai 3, dat er post gekomen was "van het CJIB ofzo". Direct keken er op dat moment 3 paar ogen in mijn richting (we waren namelijk bij mijn ouders aan het eten), alsof het voor de hand lag dat die post dan weer aan mij gericht was. Opzich niet gek, gezien ik pas nog een flitser tegen het lijf "liep".
Om niet te lang in het ongewisse te verblijven, stuurde Janine direct een SMS terug waarin ze vroeg aan wie die post dan wel precies gericht was. Zelf had ik me al verzoend met de gedachte dat de post aan mij gericht was, ik zou ook niet weten waarom niet, want ik rij doorgaans stug door als het kan.

Na 15 lange minuten klonk er een geluid door de kamer dat ik direct herkende als zijnde een SMS bericht van Janine's telefoon. Echter, voordat ik dat wou zeggen had Janine het berichtje al geopend, waarop haar goedlachse gezichtje vrijwel direct betrok. Daarop begon mijn glimlach juist te groeien, want uit deze uitdrukking maakte ik op dat de post niet aan mij gericht was. Janine las het SMSje dan ook direct voor, waarin verteld werd dat de bewuste post aan haar gericht was "maar misschien heeft Sander wel in jouw auto gereden?" was de laatste zin van het berichtje.

Nu rijd ik vrijwel nooit in Janine's auto, maar toch zat het me niet helemaal lekker. En Janine al helemaal niet, want die verzocht dringend om de post direct te openen en voor te lezen wat er stond.

Ook die vraag werd na een korte pauze beantwoord. Op 29 augustus om 7:54 was de Aygo geflitst op de Staakweg in Dirksland, 64 km p/h waar je 50 mag. Of er even €43,- afgerekend kon worden. Gezien de tijd, datum en plaats heb ik geen enkele schuld, want de tijd laat wel zien dat Janine wellicht iets te hard gereden heeft, want ze was aan de late kant voor haar werk.

Gelukkig valt de bekeuring hard mee en kon ze hem vandaag met een dolletje op komen halen in haar oude huis, waar druk verbouwd werd op dat moment. Zou dan de volgende toch voor mij zijn?...

donderdag 1 november 2007

Via Goeree even over Flakkee

Vanochtend was het dan toch écht tijd om de sleutels aan de nieuwe eigenaar van Kaai 3 in Dirksland te overhandigen. Schreef ik van de week nog over tranen, vanochtend ging alles met een glimlach. Misschien wel van opluchting. Eindelijk de kogel door de kerk, de kop eraf, de druk van de ketel. Maanden naartoe geleefd en dan is het moment dan toch nog snel daar.

Vanochtend nam Jolanda de sleutels van haar nieuwe woning in ontvangst, geflankeerd door haar vader en de notaris. De verkoop passeerde in Hellevoetsluis, om precies 1 minuut over 10. Ja bij een notaris draait alles om details. Het was de 2e keer in een jaar tijd dat ik bij een notaris over de vloer kwam en ook deze notaris las een aantal vellen onbegrijpenlijk "Nederlandsch" voor, die ik misschien in begrijpelijke taal had kunnen beperken tot 1 velletje papier. Goed, alles moet daar officieel en onomstotelijk worden vastgelegd zodat eventuele fouten bij het besluiten van een verkoop uit kunnen blijven, maar ik kakte al na ongeveer 5 regels in. Ik neem de beste man niks kwalijk, want zo gaat dat nu eenmaal in die wereld.

Wij zijn dus vanaf vandaag een huis armer maar een bijkomend voordeel is wel dat we een hoop geld rijker zijn, alleen wordt dat geld direct in onze nieuwe woning geïnvesteerd, dus ik zal het nooit door mijn handen krijgen. "Mijn vermogen bestaat uit stenen" zoals één van mensen uit de lijst van de Quote 500 gisteravond bij Pauw & Witteman uitlegde, hoewel het daar natuurlijk om hele andere vermogens ging dan die ouwe sok van mij.

Ik hoop oprecht dat de nieuwe bewoonster het er erg naar haar zin gaat krijgen. Wij zitten verlopig prima in Ouddorp, waar ik me eigenlijk best thuis voel, al is het wel minder makkelijk om via Goeree even over Flakkee te komen. Ach, het is maar voor een paar maandjes. Gijs voelt zich in ieder geval al helemaal thuis...


(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)


donderdag 25 oktober 2007

En... FLITS!

Sinds een paar maanden rijd ik er nooit meer, terwijl ik dat daarvoor 1,5 jaar lang wel deed. Ik doel op de polderweg tussen Dirksland en Nieuwe Tonge (als je uit Dirksland komt, bij de watertoren rechtsaf de dijk op). Tegenwoordig controleren ze me daar iets te vaak en hoewel ik er nog nooit gepakt ben (ik wordt dan vaak op de meest rare tijden gepakt terwijl er niemand op de weg rijdt ofzo), rijd ik er eigenlijk liever niet meer uit angst dat dat wel een keer gaat gebeuren. Je mag op die dijk namelijk maar 60, maar als het daar leeg of bijna leeg is rijd ik vaak het dubbele (ja pa, ik weet het, dat is véél te hard!) en tegenwoordig staan ze natuurlijk uiterst verdekt opgesteld achter een hokje of een boompje met een lasergun al vanaf een kleine kilometer je snelheid te controleren... de hufters.

Waar dit over gaat? Over die acceptgirojagers natuurlijk, die door het Centraal Justitieel Incasso Bureau op pad gestuurd zijn om maar weer eens wat inkomsten te delven.
Begrijp me goed, ik heb niks tegen controles, zoals een blaastest etc. maar snelheidscontroles moeten ze met een korreltje zout nemen. Vooral op die dijk waar het eigenlijk allemaal om draait, want 60 is daar echt géén snelheid, dat is echt belachelijk gewoon.
Behalve op het stukje vlak voor de kruising Herkingen/Nieuwe Tonge. Daar staat een rij huizen en kan ik het me goed voorstellen dat mensen het niet fijn vinden als je met 80+ langs de voorgevel komt blazen. Nu moet je kittig afremmen voor de kruising, maar dan heb je de meeste huizen al gehad.


Zo kwam ik gisteren uit Nieuwe Tonge vandaan, na het ophalen van de sleutel van ons tijdelijke onderkomen in Ouddorp (totdat ons nieuwe huis af is). Ik twijfelde nog, ga ik over de hoofdweg, langs Middelharnis, of ga ik binnendoor. Dat is wel korter, maar daar staan de Blauwe Petten nogal eens. Ach, toch maar binnendoor, het is toch veel te koud nu voor die gasten.
Kom ik bij de kruising (linsaf naar Herkingen, rechtdoor naar Dirksland), ik rem af, ga rechtdoor en er passeert mij een auto. Direct daarna zie ik alsof het instinctief gebeurd nog nèt een auto met een persoon achter het stuur geparkeerd staan, waarna ik een rood lampje zie flikkeren en ook nog nèt een camera kan onderscheiden die voor de auto opgesteld staat. Direct kijk ik op mijn kilometer teller en zie dat ik al tegen de 80 km per uur aan zit te hikken. Oeps, denk ik nog en direct daarna zie ik wat andere auto's op mij afstuiven. Uit solidariteit met mijn mede weggebruiker begin ik hard te seinen en te wijzen dat er verderop zo'n hufter staat en ik betrapte mij erop dat ik pas bij Dirksland stopte met seinen en wijzen. Wat heb ik daar toch een hekel aan, aan dat stiekeme gedoe, maar hij stond wel verdomd goed opgesteld en ik ben het eigenlijk wel eens met het feit dat mensen daar op dat punt 60 moeten rijden, ookal deed ik dat zelf op dat moment niet (normaal let ik er zelf altijd op... ja... echt waar hoor).

Het enige wat ik me nu afvraag, kan ik straks weer 130 pietermannen overmaken, of flitsen ze alleen van de achterkant? Lijkt me vrij logisch, want na die kruising zit je normaal nog niet op de 80 als je langs die huizen rijdt... maar goed. We wachten het maar weer af. Wordt vervolgd!

PS: De foto is niet van de betreffende Blauwe Pet zelf.