Oma keek verlangend naar haar sorbet

Vorig jaar hadden we een vervelend jaar, onder andere door de plotselinge ziekte van oma Visser. We maakten er heel wat mee mee, maar gelukkig is oma nu weer aardig op de been en dus trakteerde opa en oma hun kinderen en kleinkinderen vanavond op een gezellig etentje.

Ik keek er al een paar weken naar uit, want wie heeft er nu nog het voorrecht om zulke leuke dingen met zijn grootouders te doen? Opa en oma genieten dan ook met volle teugen dit soort uitjes, wat z'n doorslag heeft op de rest van de familie.

Het was een flinke tafel die vanavond voor ons gereserveerd was in De Dolle Beer in Ouddorp, het lievelings-restaurant van opa en oma. Hoewel we elkaar op regelmatige basis zien of spreken, hadden we elkaar vanavond weer veel te vertellen, of zaten we gewoon lekker te kleuren (alleen ons kleine neefje Arjen dan!).
Het was eventjes wachten, maar daar verschenen onze hoofdgerechten. Oma genoot van haar garnalencocktail die ze zo graag lust en waarschijnlijk al weken naar uitkeek. Ook de rest smikkelde en smulde van zijn voorgerecht zoals bijvoorbeeld het pittig gehakt in bladerdeeg en ook bij Arjen gingen de frietjes en kip-nuggets zonder enige moeite naar binnen.

Toen we alweer een tijdje verder waren en het voorgerecht al redelijk ingedaald was, verscheen het hoofdgerecht ten tonele. Zelf nam ik deze keer iets anders dan biefstuk of schnitzel en koos ik voor een bordje overheerlijke ossehaaspuntjes. Een goed keuze zo bleek achteraf!

Als laatste gang was het tijd voor een overheerlijk toetje, want uiteraard hoort bij zo'n avond een goede afsluiter. Oma smikkelde in het verleden wel eens van een gigantische sorbet, maar deze keer hield ze het iets simpeler. Wel regelde Arjen nog wat vuurwerk op de toetjes van opa en oma en die vonden dat uiteraard schitterend. Op zijn beurt werd Arjen tot zijn grote verrassing ook nog even op een toetje met vuurwerk getrakteerd, terwijl oma al verlangend naar haar sorbet keek en niet veel later de eerste beetjes naar binnen slurpte.
Ook Janine en mijn neven en 'aangetrouwde' nicht hadden een goede keuze gemaakt wat betreft de toetjes. Het zal niemand verbazen dat ikzelf weer eens een Dame Blanche had uitgekozen en die bleek werkelijk overheerlijk! Een goeie voor in het archief dus...

Als blijk van dank werd er door de kinderen nog een mooie bos bloemen aan oma overhandigd en met dit gebaar kwam er helaas een einde aan ons overheerlijke en vooral ook gezellige avondje.

Zijn oh-zo-befaamde knoflooksaus...

Er werd weer heel wat af gegeten en gezellig gedaan de afgelopen twee dagen. Kerst is een jaarlijks terugkerend 'vreet-festijn' en ook nu deed het zijn naam eer aan.

Gisteren, op eerste kerstdag, lagen de gevulde kippen al lekker op te warmen toen ik samen met Janine's vader, moeder, zus en uiteraard Janine zelf, kadootjes uitpakte. Ook zo'n traditie. Onder andere lekkere geurtjes, een rijstkoker, een regenmeter een muziekboek voor de saxofoon en een puzzel werden uitgedeeld. Zelf werd ik verblijd met 'Mothership', een dubbel cd en dvd van Led Zeppelin en een hele stoere boxershort.

Nadat alle kadootjes uitgedeeld waren, was het aanvallen geblazen toen de geur van gevulde kip en andere lekkernijen ons al in de kamer bereikten. Het was een heerlijk maal, om over de door Janine vervaardigde pudding nog maar te zwijgen! Die werd dan ook door iedereen zeer gewaardeerd!

Vandaag dekten we de tafel bij tante Els thuis, waar we na het overlijden van ome Leen (gelukkig) gewoon de traditie voortzetten en tijdens de kerstdagen nog steeds met elkaar gezellig aan tafel zitten.
Terwijl oma De Gans eigenlijk de gehele middag de binnenkant van haar ogen bekeek, waren de dames druk in de keuken bezig met de voorbereiding voor het feestmaal. Althans, niet alleen dames, want zo was 'zwager-neef' Arjan druk bezig met zijn oh-zo-befaamde knoflooksaus, die zo'n beetje onder luid applaus ontvangen werd.

Na alle voorbereidingen was het ook hier vandaag weer heerlijk eten en een gezellig samenzijn en zat ook omaatje uiteindelijk lekker te smikkelen.
Echter, toen iedereen zijn buik al zo'n beetje rond gegeten had, was het de beurt aan Janine en mij om nog een toetje te maken, dat uit allerlei verschillende lekkernijen bestond. Ook dit werd goed ontvangen en er werd lekker van gesmikkeld, maar ook hier kwam uiteraard een einde aan.

Gelukkig maar, want na twee dagen van zoveel eten en gezelligheid is het nu tijd voor een weekje luieren. Althans, alleen voor mij, want Janine heeft geen vakantie maar slechts twee vrije dagen. Desalniettemin denk ik de komende week prima door te komen en overweeg zelfs om op rantsoen te gaan, want hoewel de afgelopen dagen enorm gezellig waren, zal de weegschaal waarschijnlijk iets minder blij met me zijn...

"Maar ik heb nog wel plek voor een ijsje hoor tante Jeanet!"

Bijna wekelijks eten Janine en ik op zaterdagavond frietjes bij mijn ouders en zo ook vandaag weer. Al was er nu één kleine wijziging in de vorm van mijn kleine neefje Arjen, want ook hij prikte vanavond een vorkje mee!

Hij sneed zijn patatjes al zelf en ze gingen er in als koek. Uiteraard at hij niet zoveel als ons en ook zijn frikandel sloeg hij beleefd af. "Mijn buik is vol" sprak hij ons wijselijk toe, "maar ik heb nog wel plek voor een ijsje hoor tante Jeanet!" voegde hij er nog eventjes ondeugend aan toe.
Toen we nogmaals opschepten werd hij ietwat ongeduldig en riep hij met een vertrekkend bekkie "Zijn jullie nu nog niet klaar? Ik heb trek in ijs!" waarop ik uiteraard een bulderlach niet kon onderdrukken.

Zelfs zijn Lego kwam op tafel om hem geduldig aan tafel te laten zitten, maar toen het ijs eenmaal op tafel kwam, had hij geen oog meer voor de kleine bouwsteentjes. Het ijs was immers veel interessanter! Helemaal toen mijn moeder hem nog wat slagroom gaf en meteen daarna niet meer te stuiten was. Het kleine ventje genoot van de heerlijke slagroom en dito aandacht en toen bleek er geen houden meer aan. "Ome Piet ook!" schaterde het ventje en ja hoor, daar moest 'ome' Piet er ook aan geloven. Hij slurpte de hoeveelheid slagroom behendig naar binnen en morste geen druppel.

Vervolgens was ik aan de beurt, maar nu wilde hij zelf bij zijn grote neef de slagroom naar binnen spuiten. Even aarzelde ik nog of dit wel een goed idee was, maar goed, de slagroom was heerlijk, dus waarom niet! Het leverde verschillende lachsalvo's op, sowieso toen ik nog even met mijn slagroom bleef spelen.

Alle gekheid op een stokje, we genoten allemaal van ons ijs én van de slagroom, behalve Janine, want zij begon helaas vanochtend de dag al vroeg met een pijnlijk spoed-bezoekje aan de tandarts...