Hoe zeg je iemand...

Vorig jaar hebben we deze dag nog groots gevierd, wat kan ik me dat nog goed herinneren. Hoewel deze dag vorig jaar een vreemde lading had, hebben we ontzettend genoten, gelachen en plezier gemaakt met dierbaren. Wie had gedacht dat ome Leen nog 50 jaar zou worden?

We zijn een jaar verder en opnieuw hadden we niet gedacht dat ome Leen 51 jaar zou worden. Het is echter deze keer serieus en een feest als vorig jaar zit er gewoon niet meer in. Hij is te moe om zich te mengen in een gesprek, laat staan zijn eigen verjaardag te vieren.

Genieten doen we van de momenten dat hij ons een glimlach teruggeeft of zich nog even bemoeid met een onderwerp waar wij over praten. Af en toe heeft hij nog een ondeugende twinkeling in z'n ogen, zoals ik niet anders van 'm gewend ben. Ongelooflijk dapper draagt hij dan ook zijn verschrikkelijk lot...

Ik beschouw vandaag als een van de donkerste dagen uit mijn persoonlijke geschiedenis. Mochten we zoals gezegd, vorig jaar met veel plezier nog een prachtig feest vieren, vandaag kwam alleen zijn naaste familie nog langs omdat het anders te druk voor 'm wordt.
Ik kan ook niet beschrijven hoeveel verdriet het ons allemaal doet. We staan er mee op en gaan er mee naar bed. We denken constant aan 'm, maar staan volledig machteloos...

En vertel mij eens, hoe zeg je iemand op zijn verjaardag, aan de vooravond van zijn overlijden: "Van harte gefeliciteerd..."?

Coverband 'Valium' in Diekhuus

Greenday, Pearl Jam, Anouk, Red Hot Chili Peppers, Alanis Morrisset, Amy Whinehouse en Franz Ferdinant. Ze kwamen vanavond allemaal voorbij tijdens een spetterend optreden van coverband 'Valium' in het Diekhuus van Middelharnis.

Samen met Janine en Ellen heb ik vanavond lekker staan rocken in het kleine zaaltje van het Diekhuus in Middelharnis. De zangeres van de band deed ons daar versteld staan van haar energieke optreden en prachtige stem. Ze zong dan ook haar longen uit haar lijf voor een klein maar enthousiast publiek.
Af en toe werd ze afgewisseld om even op adem te komen en liet de zanger van zich horen, maar dan stond ze even later toch weer volop te knallen op het podium, evenals een aantal bewonderaars die volledig uit hun dak gingen op de aanstekelijke ritmes.

Valium is dus officieel goedgekeurd en is dan ook zéker een bezoekje waard wanneer ze ergens in de buurt spelen. Je bent verzekerd van een lekker avondje rocken en het moet wel gek lopen als je de nummers niet mee kan zingen, want aan het repertoire ligt het zéker niet!

Als bonus dan een filmpje waarin Valium's zangeres Carola de rol van Anouk vertolkt met het nummer 'One Word'

Paco's nieuwe 'American (wet) Dream'

Hij zat alweer een aantal jaren zonder, maar zijn liefde ervoor is nooit verdwenen. Vanmiddag vertelde Ineke dan ook dat Paco weer "compleet" was, want hij had zijn 'American Dream' nieuw leven ingeblazen.

Na de Ford Ranchero was er lange tijd niks, maar in die tijd zocht Paco zich scheel naar een bijna perfect exemplaar. Die heeft hij dus nu gevonden in de vorm van een schitterende Chevrolet Camaro, waar hij vanavond mee bij ons voor de deur stond.

Deze nieuwe (natte) droom van Paco is in bijna perfecte staat en dat terwijl hij al 29 jaar oud is. Een vette voorkant en een lekkere dikke kont terwijl hij door brede pantoffels op de weggehouden wordt. Het interieur is eveneens nog bijna perfect en de auto beschikt zelfs over elektrische ramen en centrale deurvergrendeling!

Ook 'under the hood' is hij in perfecte staat en lijkt het kloppend hart van deze stoere Amerikaan volledig gereviseerd te zijn.

We reden een rondje, voelden de kracht van deze 'muscle car' en lieten Barry in z'n handen klappen van vreugde toen we ook even langs hem reden. En hoe kon dit alles beter dan met het Black Album van Metallica pompend uit de speakers?...

Tieleman Keukensloop 2009

Ik vind het een beetje een rare naam, want ik ken wel een 'kussensloop' maar geen 'keukensloop'. Enfin, het betrof uiteindelijk een hardloopwedstrijd die door Tieleman Keukens georganiseerd werd en dat verklaard dan ook de ietwat vreemde titel.

Voor de wedstrijd liepen Ellen en Antoinette alvast wat warm en deden wat rek en strek oefeningen en liet Chris op zijn beurt zien dat hij er enorm veel zin in had... Desalniettemin kwam hij 5 kilomter en een mooie tijd later, samen met Ralph over de finish en maakte Ralph er, zoals we van 'm gewend zijn, nog even een showtje van. Daarna mochten ze uitpuffen en bijkomen en liepen we snel naar de slootkant om daar de rest van de (voor ons bekende) deelnemers aan te moedigen. Zo kwam Ellen nog bijna zo fris als een hoentje als een dolle naar de finish lopen en volgde ook Antoinette op korte afstand. Beide dames kwamen dan ook met een mooie eindtijd over de finish gelopen en mochten ook zij daarna op adem komen en ervaring uitwisselen.

Daarna werd het druk met de kleintjes, zoals Levi, Milow en later ook Stijn. Daar zaten ze dan, de eerste foto met z'n drieën met eveneens drie trotse moeders, die net als ons genoten van de gezelligheid tijdens de prijsuitreiking.

Een gezellige middag dus, die eindigde bij Lunchroom 'In Side' bij Tieleman Keukens, maar niet voordat Keuf nog even demonstreerde hoe degelijk een Honda eigenlijk is...

Zelfs in mijn baby jaren niet zo weinig haar gehad

Sommige mannen hebben er ontzettend last van als ze constateren dat ze kaal worden. Ik niet, ookal had ik vroeger een lekkere blonde kop. Het was ook onvermijdelijk, want maar weinig familieleden mochten hun dikke bos behouden.

Ik wou weer eens wat anders met mijn haar, maar omdat er met een gemillimeterde coup weinig anders te doen valt, nam ik vanochtend, ondanks een kleine klaagzang van Janine, tóch het scheermes ter hand. Dat had ik nog nooit gedaan en wat een vreemd gevoel als je hoofdhuid opeens volledig kaal is!

Wel lekker overigens, maar zo weinig haar heb ik zelfs in mijn baby jaren nog nooit gehad!

Ries' PRS SE Custom

Dat is nog geen eenvoudige titel en de nietsvermoedende lezer zal het dan ook weinig zeggen. Het betreft hier namelijk de nieuwe aanwinst van neef Richard, die vandaag een nieuwe (voor hem nieuw, het is een tweedehands in bijzonder goede staat) gitaar kocht.

Via Marktplaats gevonden en er voor naar Zoetermeer gereden, maar het was de moeite waard! Een schitterend ogende gitaar, met een schitterende finish en een mooie kop.

Het spelen heb ik alleen nog maar over een klein versterkertje gehoord en is dus nog even moeilijk te beoordelen, maar de gitarist kennende zal hij er wel een mooi geluid uit halen als het er op aan komt. Binnenkort dus maar eens knallen in de oefenruimte, dan komt het vast en zeker helemaal goed!

De geheimzinnige poepert

Het lijkt een titel van de nieuwe Suske & Wiske, maar dat is het allerminst. Al 2 keer eerder hadden we last van de geheimzinnige poepert en nu op mijn eerste dag na mijn heerlijke vakantie, lag er opnieuw een (bijna nog warme) bruine jongen te dampen.

Het lijkt een overijverige hondenbezitter, die zijn trouwe viervoeter graag een glanzende kringspier laat behouden, of zou het toch een echt mens zijn dat thuis niet durft te gaan?

Lef heeft ie dan in ieder geval wel, want eigenlijk zit ie tijdens zijn bevalling niet geheel onbeschut en kunnen toevallige passanten vanaf de N57 lekker meegenieten.
Uiteraard is het natuurlijk ronduit onbeschoft, ookal dekt hij het resultaat nog wat af in een weinig uithalende camouflage poging. Doe het dan tenminste in een plasticzakje en neem het mee, of beter, doe het lekker ergens in de bosjes, of nog veel beter, ga lekker thuis 'The Lord of the Rings' uithangen!

Iemand die toevallig onze geheimzinnige poepert al eens live aan het werk heeft gezien? Neem dan even contact op!
In de ultieme poging de dader te vinden, zullen we wellicht op korte termijn een camera ophangen... en shiiiiiiitttt wat gaan we dan lachen!

Een gezellig en lekker warm feestje

Altijd gezellig om je verjaardag te vieren, maar nóg gezelliger als het met z'n tweeën kan. Zo dachten Noortje en Janine er ook over en dus vierden ze vandaag samen hun verjaardag.
Na kort soebatten over waar de verjaardag dan gevierd moest worden, werd het bij Bas & Noortje thuis en kon het feestje vanavond van start gaan.

Na de nodige voorbereidingen qua boodschappen en andere benodigdheden, tuigden Bas en ik na het eten nog even de tuin op, voor zover dat nog niet door Bas was gedaan. Uiteraard mocht feestverlichting en verwarming in de vorm van twee terraskachels, niet ontbreken.
Ook de vuurkorf op de parkeerplaats naast het huis mocht niet ontbreken en toen alles in gereedheid was gebracht, kwamen de eerste gasten al aangelopen.

Daarna werd het flink gezellig en leek het bijna op een Ouddorpse verjaardag, want de mannen stonden lekker met een biertje rond het vuur en de vrouwen kletsten onder het genot van koffie en rosé heel wat af onder de terraskachels.
Naarmate de tijd verstreek werd het langzaamaan nog wat drukker en bovenal nog wat gezelliger en werden de praatjes steeds groter. Ook het vuur brandde goed, maar Cor was nog niet helemaal tevreden en begon aan een inhaalslag door te proberen er zo veel mogelijk hout op te gooien.
Ook Bas speelde het spelletje mee en zo veranderde het knapperende vuurtje, in meters hoge vlammen die niet alleen het ernaast staande aquarium deden vervormen, maar ook de mannen achteruit deed deinzen en zij genoodzaakt waren om de kring rond het vuur wat te vergroten.
Toen de buurman daarna nog eens enkele scheuten lampolie erbij gooide, was de lol helemaal compleet en bleek 'lekker warm' opeens een understatement geworden.

Het bleef lang gezellig en van lieverlee zochten steeds meer gasten hun bed op. Tegen de klok van 3 waren we nog met een handje vol mensen aanwezig en concludeerden we dat ook dit weer een geslaagd feestje was geworden. Tevreden nam iedereen afscheid van elkaar en keerden we vermoeid huiswaarts.

Vermoeid of niet, maar dit feestje was zéker weer de moeite waard!

Als bonus een filmpje van ons gezellig warme vreugdevuurtje, waar we de gehele avond erg veel plezier van hebben gehad.

Als kinderen in de ballenbak

Hoewel ik twee dagen geleden nog met Janine naar Feedback Rotterdam was geweest en zo'n über gave fifties-look microfoon had gekocht, besloot ik toch ook vandaag weer naar Feedback te gaan, op aandringen van Jurien en neef Richard (hoewel aandringen niet echt nodig was!). Niets leukers dan op zaterdagmiddag met wat vrienden bij je favoriete snoepwinkeltje langs te gaan en dus gingen we op pad.

Helaas kwamen we vlak voor de afslag Den Haag in de file terecht en liep de temperatuur van Jurien's auto, door een technisch mankement, snel op. Hij vatte het idee om de kachel aan te zetten en zo de hitte van de motor af te wenden. Het werkte wel, want de temperatuur liep snel terug naar een acceptabel niveau, maar binnen was het niet te harden! De buitentemperatuur was al aardig warm en er stond geen wind, maar toen de kachel ook nog eens vol stond te loeien, zweetten we bijna de auto uit!

Gelukkig kwamen we nog op het idee een andere route te nemen, zodat de auto op een normale manier kon afkoelen wij op een fatsoenlijke tijd bij Feedback aan zouden komen.
Daar doken we als kinderen in de ballenbak direct in de (akoestische) gitaar-afdeling en hoewel ik zelf nog even op de drum-afdeling te vinden was, zocht ik de jongens snel weer op, die verschillende mooie gitaren aan het uitproberen waren.
Ook de sectie met basgitaren werd niet onaangeroerd gelaten en zelf probeerde ik nog wel een hele bijzondere bas uit!

Toch keerden we die middag bijna onverrichte zaken weer terug naar huis. Niemand had iets gekocht, op een ipodsnoertje van €3,50 na dan...

Gaan we ooit nog veel van deze jongen horen?

Vandaag was het dan eindelijk zover. Janine mocht er weer een jaartje bijschrijven en vanavond vierden we het voor familie. Ook al ligt het toch gevoelig in verband met de situatie van mijn oom, die we er graag bij hadden willen hebben maar vanavond de grote afwezige is, besloten we het toch te vieren...

Voordat de familie 's avonds zou komen, kwamen 's middags Arjen en (tante) Bethina al even op visite. Voor die kleine man is het ontzettend moeilijk om te blijven zitten en daar had ik vroeger ook zo'n moeite mee. En nog!

Daarom vroeg ik hem of hij zin had om te drummen en voordat ik klaar was met mijn vraag, rende hij al de kamer door, opweg naar de zolder. Daar sloeg hij dan ook op de bekkens en trommels alsof het een lieve lust was en trommelde ik vrolijk met 'm mee.
Even later ontdekte hij zelfs de microfoon en toen hij zichzelf eenmaal kon horen, zong hij uit volle borst de liedjes die hij op school al geleerd heeft. Schitterend!

Als bonus dan ook een filmpje waarin ik samen met mijn kleine stoere neef even lekker uit m'n dak ga!