Een workshop op mijn vrije zaterdag

Omdat ik tegenwoordig voor mijn werk weer regelmatig aan het fotograferen ben, wil ik toch wat meer technische kennis opdoen. Vandaar dat er vandaag voor mij een cursus productfotografie op het programma stond. Ik wilde graag wat dieper ingaan om de technische kant van productfotografie, zoals het aanlichten en andere "foefjes".

De workshop werd gegeven door Patrick Nagtegaal, die zich al lang bewezen heeft in het wereldje met zijn veelzijdige fotografie en vooral de eigenzinnige productfotografie.
We begonnen dan ook met een rondje door zijn werk en vergaapten ons aan de meest mooie beelden. Daarna gingen we echter direct aan de slag.
Zo liet hij ons zien wat je kan bereiken met een kleine spotlight en wat je allemaal niet kan doen met gekleurd of bewerkt papier dat je bij vrijwel iedere hobbyzaak wel kunt kopen, in combinatie met achtergrondlicht. We kregen ook de gelegenheid om zelf achter de camera te kruipen en een goede compositie en instelling te vinden. Dat bleek echter niet altijd even gemakkelijk en hij gaf ons dan ook vele tips en trucs mee.
Ook liet hij ons de kunst van het reflecteren zien, met onder andere goud papier, wit karton, zilver papier etc. En wat te denken van het effect dat je kunt bereiken, wanneer je verschillende vormpjes uit dik papier knipt en het vervolgens voor je lamp houdt? Er ontstaat dan heel mooi sfeerlicht, zoals je dat ook hebt wanneer de zon door de bladeren van de bomen schijnt.

De workshop werd overigens bezocht door allerlei verschillende persoonlijkheden. Mensen die de fotovakschool hadden afgerond maar toch iets dieper op dit onderwerp in wilden gaan, iemand die bezig was met een kookboek en tips wilde over het fotograferen van het eten, iemand die een bloemenzaak had en zijn bloemen mooi wilde fotograferen en zo kan ik nog even doorgaan. We waren overigens in totaal met 11 mensen.
Er was ook een dame die graag wat tips wilde bij een nieuwe klus die bij haar voor de deur stond. Ze moest sierraden gaan fotograferen, maar dat is erg moeilijk als je je bedenkt dat sierraden alles reflecteren en dus ook jouw met je camera en alle belichting die je gebruikt.
Daarom nam Patrick ook hier de tijd voor en we namen een gouden ring als voorbeeld. Deze werd gepositioneerd en uitgelicht met spots en reflectieschermen en werd verschillende keren en op verschillende manieren gefotografeerd. De resultaten van alles shots verschenen overigens direct op een groot scherm, zodat we goed konden zien waar we mee bezig waren.

De man met de bloemen kwam ook nog aan zijn trekken, toen Patrick liet zien wat de beste manier was om glazenobjecten te fotograferen. Deze man wilde namelijk zijn bloemen graag ook in een vaas fotograferen, maar dit moest er natuurlijk wel piekfijn uitzien.

Al met al een erg informatieve workshop en doordat iedereen ook veel informatie en ervaring met elkaar deelde was het een erg leerzame dag. Ookal moest ik er mijn vrije zaterdag voor opofferen, achteraf gezien ben ik blij dat ik het gedaan heb.
Binnenkort staat de volgende workshop alweer voor de deur, namelijk studiofotografie!

Een hele andere tak van sport

Erg leuk vind ik het dat ik tegenwoordig weer meer fotografeer. Zo kreeg ik ook vandaag weer een leuke, maar toch ook een lastige klus voor mijn kiezen. Het fotograferen van situaties of objecten is erg leuk om te doen en ook nog vrij "eenvoudig", maar productfotografie en dan van voedsel is een hele andere tak van sport. Toch kreeg ik vandaag de opdracht om een aantal voorverpakte producten te fotograferen voor een klant en dus deed ik mijn uiterste best om dit zo goed mogelijk vast te leggen.

Eten fotograferen is 1 ding, maar het er ook nog eens lekker uit laten zien is iets heel anders. Als je het ook maar iets verkeerd belicht, dan ziet het er al onsmakelijk uit. Een hele klus dus...

Ik begon dan ook met het maken van een goede opstelling in de (nu nog) lege en goed door het daglicht verlichte meetingroom. Al snel had ik een goede opstelling gevonden en na wat losse test-shots kwam de klant het eten brengen en kon ik de opstelling pas echt goed testen.
Het was een kwestie van goed kijken, de beelden controleren, nog eens kijken en daarna de camera af laten tellen tot de afdruk en zelf nog wat bijlichten door het bestaande licht te laten reflecteren. Oh ja en zorgen dat Joan (of een van mijn andere collega's) niet in hun enthousiastme en me hun hongerige ogen in mijn licht gingen staan...

Meer dan eens was ik ontevreden over het resultaat en dan begon het ritueel (van scherpstellen, positioneren etc.) opnieuw, maar toch kon ik uiteindelijk na veel gezwoeg, met een tevreden gevoel het laatste shot maken.

De resultaten van een hele middag zwoegen mogen er eerlijk gezegd echt wezen. Zo zien de maaltijden er toch best smakelijk uit zo met z'n allen op een rijtje?

Blauw Hotel

Nadat ik gisteren bij Rock Palace nog wat ideeën had opgedaan, besloot ik om samen met Richard nog even wat te jammen en we experimenteerden wat met instellingen en hoe we samen via de koptelefoon konden spelen (dan hoort verder niemand iets!) of hoe we beiden via de versterkers konden spelen. Dat ging overigens helemaal niet slecht en het was erg prettig spelen. Vooral omdat we nu elkaar beter kunnen horen en we het geluid makkelijker op elkaar kunnen afstemmen nu ik ook een digitaal drumstel heb.

Wat helemaal leuk was, was dat we onze jamsessie nu ook heel gemakkelijk konden opnemen en dus experimenteerden we ook hier mee. Daar kwam nog net voor het eten een heel leuk stukje muziek uit voort...

Als bonus een filmpje (eigenlijk meer een geluidsfragment, opgeleukt met wat plaatjes) waarin we een stuk uit het nummer Blue Hotel uit 1987 van Chris Isaak spelen, dat Richard onlangs op de radio hoorde. Zelf ben ik erg blij met het resultaat, als is het alleen maar dat we nu de mogelijkheid hebben om onze muziek ook daadwerkelijk in vrij goede kwaliteit op te kunnen nemen. Oordeel zelf...





Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

Carnaval 2009

Zoals we de afgelopen paar jaar eigenlijk ieder jaar doen, gingen we ook dit jaar met de bus van de Euro Delta Jongeren mee naar Roosendaal. Daar belandden we uiteindelijk in de Dakota waar we een geweldige avond beleefden. Ik zou er een heel verhaal over kunnen schrijven, maar ik denk dat de foto's (bedankt nog daarvoor Ellen!) eigenlijk al genoeg zeggen.

Het was ongelooflijk gezellig en ook erg warm. De alcohol kreeg niet echt de kans om zijn werk te doen, want dan had je het allang al uitgezweten. Ook de broodjes Döner ging er in als... euh... broodjes Döner! Overheerlijk! Het enige nadeel was dat we in de frisse nacht nog heel Middelharnis door moesten lopen om thuis te komen, omdat niemand het meer verantwoord vond om van de Staver naar de Sommelsdijkse Haven te rijden.

Ach, we hebben het overleefd en ook hier geldt: gelukkig hebben we de foto's nog! Kijk daarom op mijn speciale Carnaval map op mijn Flickr account.

Beleven de buren tóch nog lol aan mijn hobby...

Geld voor mijn verjaardag krijgen is doorgaans erg goed aan mij besteed. Zelf nog voordat ik het in mijn handen heb, weet ik al waar ik het aan uit ga geven. Zo ook deze keer, want ik wist al precies wat ik met mijn gekregen centjes zou gaan doen.

Al een tijdje hadden Jurien en ik het plan om eens naar Rock Palace in Den Haag te gaan, de muziekwinkel waar ook veel bekende Nederlandse bands hun spullen vandaan halen (zoals Krezip, Bløf, Anouk, Di-rect enz.). Als twee ambitieuze beginnende muzikanten, moesten wij daar natuurlijk ook eens geweest zijn en voor vandaag planden we dan ook een dagje Den Haag in. De dames wilden echter ook mee, zodat zij lekker hun gang konden gaan in het centrum van de stad, opzoek naar dat ene leuke truitje of tasje...

Hoewel ik gisteravond pas laat op bed lag vanwege mijn verjaardagsfeestje, was ik toch al vroeg op, want we zouden zo rond half 11 richting Den Haag vertrekken. Dat gebeurde dan uiteindelijk ook en doordat het niet echt druk was op de weg, waren we er al na een klein uurtje rijden.
De vrouwen afzetten was ook zo gepiept, evenals het vinden van een geschikte parkeerplaats, want naast Rock Palace bleek een parkeergarage te zijn. Ideaal dus!

Binnengekomen liepen we direct naar de gitaarafdeling. Jurien was namelijk van plan een nieuwe gitaar te kopen (en dat terwijl hij er al 5 heeft!) en dit keer moest het dan ook een hele goeie zijn. Electrische gitaren hadden ze er overigens genoeg, evenals akoestische. Niet zoveel als we gewend zijn om bij Feedback Rotterdam tegen te komen, maar het is dan ook niet eerlijk deze twee winkels met elkaar te vergelijken.
Jurien ging voor een Gibson SG, een dijk van een gitaar en nadat ik 'm met een gerust hart bij een ervaren medewerker kon achterlaten, liep ik zelf naar de andere kant van de zaak, naar de drumafdeling.

Ook deze was goed gevuld, met zowel akoestische (waar ze zelfs mijn favoriete akoestische kit hadden staan, de Tama Superstar Hyperdrive, helaas niet in mat zwart maar deze kleur was ook prima!) als met digitale drumkits. Zelf was ik vandaag van plan een drummonitor voor mijn digitale drumstel te kopen, zodat ik de buren thuis toch van mijn spel mee kan laten genieten als ik dat zou willen.
Een uiterst behulpzame medewerker schoot me te hulp maar de monitor die ik wilde hebben, was niet meer op voorraad. Hij had wel een alternatief van Roland, maar die was zo duur dat Janine me gelijk met monitor en al op straat had gezet waarschijnlijk.
Hij kwam overigens wel met een goed alternatief, een die beter was als de monitor die ik eigenlijk wilde hebben en eentje die net iets minder was dan die hele dure set.

Dat wilde ik met eigen oren horen en dus werd de set, die bestond uit een subwoofer en twee kleinere speakers, uitgepakt en aangesloten op een digitale drumkit. Helaas hadden ze mijn TD9KX niet staan, maar moest ik genoegen nemen met zijn kleinere broertje, de TD9K. Ook prima overigens, om uit te proberen dan...

De set klonk fantastisch en dus vroeg ik de verkoper om de set, na enig aarzelen, in te pakken en bij de kassa te zetten. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd en de verkoper ging direct aan de slag. Zo kon ik ondertussen teruglopen naar Jurien, want die had in de geluidsdichte cabine zijn nieuwe gitaar uitgeprobeerd, maar kon het nog niet met zichzelf eens worden over de kleur.
Toen ik dan ook bij de gitaarafdeling aankwam, stond hij op het podium (dat zie ik graag!) en de verkoper van de gitaarafdeling had de 2 gitaren netjes neergezet en Jurien voor de keuze gesteld. Word het zwart of rood...

Om een lang verhaal kort te maken, het werd zwart en nadat we alles afgerekend en ingeladen hadden, zochten we de dames in de stad op. Die hadden we overigens zo gevonden en toen we nog wat gegeten en geshopt hadden, keerden we terug naar huis.

Thuis aangekomen droeg ik de loodzware doos naar zolder, naar mijn "studiootje". Na wat gepiel met stekkers en snoeren, kon ik dan uiteindelijk voor het eerst zelf mijn nieuwe set op mijn eigen drumkit uitproberen. De subwoofer en de kleinere speakers pasten prima bij de rest van de kit en het geluid was fantastisch.
Mijn nieuwe kit gaat er overigens naar mijn idee steeds indrukwekkender uitzien, maar uiteindelijk draait het natuurlijk om het geluid. Geloof me, het geluid is prima en het volume wat uit deze nieuwe set komt is méér dan genoeg. Vooral als ik de volume knop helemaal open draai, want bijna niet te doen is. Hoewel, zo beleven de buren toch ook nog lol aan mijn hobby...

Een gezellige avond met vrienden

Vanavond heb ik een ongelooflijk gezellige avond beleefd met mijn vrienden. Mijn 25e verjaardag die ik vorige week al met familie vierde, moest natuurlijk ook nog met mijn beste vrienden worden gevierd en hoe! Ik ben ongelooflijk verwend met onder andere hele goede cd's (Kings of Leon, Novastar, The Killers, Jason Mraz en Franz Ferdinant) en de nodige envelopjes met inhoud, waar ik morgen al een hele goede bestemming voor weet!

Iedereen nogmaals ontzettend bedankt voor de gezellige en leuke avond en nog meer bedankt voor de leuke kadootjes!

Fit op het werk

In het kader van "fit op het werk" werden vandaag alvast 2 apparaten geleverd voor onze nieuwe fitnessruimte die in de afgelopen tijd met de verbouwing is gerealiseerd.

Peter hielp netjes mee met uitladen en weldra stonden ze in de daarvoor bestemde ruimte. Natuurlijk werden ze vrijwel direct door het voltallige team met argusogen bekeken en klom Joan zelfs als eerste op de crosstrainer. Peter beproefde zijn geluk op de hometrainer en toen Joan eenmaal klaar was, waagde ik ook een rondje op de crosstrainer. Alleen bekroop me het idee dat ik iets verkeerd deed. Gelukkig snapte ik later hoe het wél moest en constateerde dat dit apparaat goed was om de nodige calorieën te verbranden.

En werken? Dat doen we natuurlijk ook. De apparaten zullen of vóór de werkdag of erna gebruikt gaan worden. Hoe zal het team van Websites Nederland er over een half jaar bijlopen? Zoiets?...

Sponsored by familie Ihrman

Gisteren was ik er stik chagrijnig van. UPS had mijn iPod geprobeerd te bezorgen en logisch dat ik niet thuis was. Dat is normaal ook geen probleem, want de TNT gooit dan netjes een briefje door de bus dat ze aan de deur zijn geweest, maar het pakketje op een ander adres in de straat hebben afgegeven, omdat ze ons niet thuis aantroffen.

De bezorger van UPS is hier helaas niet voor bevoegd en liet een briefje achter dat ie het morgen weer zou proberen, woensdag voor de 3e keer en dan het pakketje mee terug zou nemen.

En dus belde ik gisteren direct bij thuiskomst (ik was natuurlijk ook nog speciaal snel naar huis gereden) naar het nummer dat op het kaartje van de UPS bezorger stond en probeerde het bezorg adres te wijzigen. De meneer aan de telefoon kon me alleen niet verzekeren dat dit voor morgen dan al doorgegeven zou zijn en hoewel ik redelijk verbaasd of zelfs verbolgen was over dit feit, legde ik me er toch met enige tegenzin bij neer.

Uit voorzorg hing ik vanochtend nog een briefje aan de deur, met zoiets als "Beste pakket bezorger, wilt u even contact opnemen via..." en dan mijn mobiele telefoonnummer. Als ie gebeld had, had ik 'm gevraagd om eventjes te wachten, dan was ik als een dolle naar huis gereden om mijn pakketje alsnog aan te nemen.
Gelukkig was het niet nodig, want toen ik net weg was gelopen bij m'n bureau, riep mijn collega Peter dat UPS voor de deur stond. Eerst dacht ik dat ie me in de maling stond te nemen (dat vind ie altijd leuk om te doen), maar toen ik naar buiten keek, zag ik dat ie het deze keer ook echt meende.

Daar werd m'n pakketje binnengebracht en met alle gretigheid die ik bezat, scheurde het doosje open. Daarin vond ik 2 andere kleine pakketjes. Eentje met een lederen hoesje en eentje met het fel begeerde Apple logo erop.
Het hoesje liet ik even voor wat het was, maar ik ontfermde me natuurlijk direct over het andere doosje. Daarbij zat overigens een piepklein envelopje met daarin een boodschap. Janine en haar familie hadden me dus ook nog een extra, lieve boodschap achtergelaten...

Met spanning bekeken mijn collega's en ik de inhoud van het doosje en toen ik door het plastic al zag wat er op de achterkant van mijn gloednieuwe iPod Touch gegraveerd stond, moesten we allemaal even lachen. Janine (en haar ouders en zus) waren zo bijdehand geweest om achter op mijn iPod de volgende tekst te graveren:


Sander de Gans
Sponsored by familie Ihrman


Nadat we uitgelachen waren, probeerde ik mijn iPod snel van zijn plastic jasje te ontdoen en zelfs Joan keek gespannen toe terwijl ik daar mee bezig was. Toen ie uiteindelijk in vol ornaat tevoorschijn kwam, kon ik een "Ooooooh" niet onderdrukken.
Niet lang daarna startte ik 'm op en vroeg ie om een connectie met iTunes. Gelukkig had ik mijn laptop bij en het duurde dus niet al te lang of mijn gloednieuwe iPod was al aan mijn muziekvoorraad gekoppeld.

Mijn nieuwe speeltje is vandaag dus toch nog binnengekomen. Een fantastisch apparaatje, dat heb ik nu al wel ontdekt. Ik heb 'm ondertussen al overladen met muziek en 'm zelfs al verbonden met mijn nieuwe drumstel zodat ik gemakkelijk mee kan spelen. Een prima verjaardagskadootje dus, dat wel besteed is aan een persoon als ik!

Vanille vlaai van de Hema

Het is vandaag alweer precies 25 jaar geleden dat ik geboren werd. Een kwart eeuw dus en volledig volgens traditie vierde ik ook mijn verjaardag.

Dat begon vanochtend al leuk toen ik uit bed kwam en blij verrast was toen ik de kamer in keek. Er hing een heuse slinger! Toen ik wat verder liep had Janine zelfs de moeite genomen om een opblaasbare versie van mijn levensjaren ten toon te stellen en ik kon een lach niet meer onderdrukken. Erg leuk vond ik het, zo voelde het écht als een echte verjaardag en dat was het tenslotte ook.

Vanmiddag kwamen veel van mijn familieleden gezellig om een stukje taart en een kop koffie of een biertje. Janine had zich gisteren al uitgesloofd in de keuken door zelf boterkoek en Cheese Cake te maken en met succes! Beiden vonden gretig aftrek, terwijl ik me meer op de Vanille vlaai van de Hema concentreerde...
Het kadootje dat ik van Janine en van mijn schoonouders en schoonzus kreeg, liet alleen helaas nog op zich wachten doordat het niet op tijd geleverd kon worden. Tot die tijd moet ik het doen met het plaatje wat ik dan wél kreeg van mijn aankomende iPod Touch, waar ik veel muzikaal vermaak en plezier mee ga beleven als het goed is! Hij schijnt morgen te worden bezorgd, dus nog even afwachten...

Als afsluiter van mijn verjaardag, had ik eerder deze week al een tafeltje bij Happerij 't Schouwtje gereserveerd, waar zowel Janine als ikzelf, heerlijk hebben gegeten.

Bowlen

"Wat zullen we vanavond eens gaan doen..." stelden we ons vanmiddag de vraag toen ik samen met Keuf, Ellen, Sjoerd en Janine een glaasje Cola bij ons thuis op de bank dronk. "Laten we gaan bowlen!" was een opmerking van een van hen en tja, waarom ook niet en dus belde Sjoerd verschillende bowlingbanen af, maar pas bij de 4e hadden we succes.

Vanavond verzamelden we dan ook in Dirksland en reden toen naar Hellevoetsluis om een balletje te werpen.

Na een lange gang kwamen we uiteindelijk ook echt bij de bowlingbanen uit en ging Sjoerd aan de slag met het invoeren van de namen, terwijl de rest al wat zenuwachtig op zijn of haar stoel zat te wippen. Sjoerd ging heel zorgvuldig te werk en koos de juiste bal met grootse zorg uit, waarna hij 'm subtiel maar met uiterste precisie over de baan smeet. Met succes overigens!
Ook Janine bowlde niet geheel onverdienstelijk, zeker het laatste potje niet en zo keken Keuf en Sjoerd, beiden zeer fanatiek, met argusogen naar het scorebord.
Keuf zelf gooide overigens ook niet geheel onverdienstelijk en deed zijn uiterste best om een hoge score te behalen terwijl de rest met veel belangstelling toekeek.
We waren eigenlijk allemaal wel erg fanatiek, zo ook Marieke en ikzelf natuurlijk ook. Aan het einde van het eerste potje was ik dan ook dik tevreden met m'n score want óf ik was eerste, óf tweede, daar kwamen we eigenlijk niet uit omdat het op het laatst een beetje rommelig verliep, maar vooral het tweede potje was bij mij een drama en kwam ik niet meer echt aan een goede score toe.

Na 1,5 uur bowlen besloten we terug naar Middelharnis te rijden en nog een biertje te pakken in Quartier. Al met al een hele gezellige avond!