Familie Ihrman en de "aangetrouwde" Gans...

Hoewel mijn schoonvader ietwat slecht ter been is en we meestal mijn zíjn Xsara Picasso op pad gaan (vanwege de hoge instap), moest en zou hij vandaag persé mee met de Honda. Ik had hem nog gewaarschuwd voor de lage instap en voor het feit dat ik 'm graag de sporen geef, maar hij gaf geen kick toen we tegen de 200 kilometer per uur door tunnel reden (of was ie zo stil omdat ie z'n adem inhield?).

Enfin, we waren hoe dan ook opweg naar Rotterdam, naar mijn schoonzus Annette die (hoewel ze morgen pas echt jarig is) vandaag haar verjaardag met ons vierde, in de vorm van een lunch in Grand Café Koriander. Nadat we haar hadden opgehaald en mijn schoonvader uit de auto was geklommen, liepen we naar het pittoresk aandoende eettentje.
We kregen een tafel toegewezen en er werd alvast wat gedronken op Annette haar 37e verjaardag (en Janine maar denken dat het haar 38e was!). Schoonpa uiteraard een "kleintje" (ook vaak "jonkie" genoemd), de rest een fruitdrankje of een Colaatje en schoot ik ondertussen nog wat familiekiekjes.

We hoefden niet lang op ons eten te wachten, want dat stond eigenlijk vrij snel op tafel en zo kon ik aan de, door Annette aangeprezen, Korianderburger beginnen. Een Italiaanse bol, belegd met een hamburger, gebakken spek, gesmolten kaas en een gebakken ei, dit op een opgemaakt bedje van allerhande groenvoer.
Ik moet eerlijk bekennen, ik ben blij dat ik Annette's advies opgevolgd heb, want hij was overheerlijk! De rest, en dus ook Janine, genoot ook van het lekkere eten en zo werd het een hele lekkere en gezellige verjaardagslunch voor de familie Ihrman en de "aangetrouwde" Gans...

Sponsored by familie Ihrman

Gisteren was ik er stik chagrijnig van. UPS had mijn iPod geprobeerd te bezorgen en logisch dat ik niet thuis was. Dat is normaal ook geen probleem, want de TNT gooit dan netjes een briefje door de bus dat ze aan de deur zijn geweest, maar het pakketje op een ander adres in de straat hebben afgegeven, omdat ze ons niet thuis aantroffen.

De bezorger van UPS is hier helaas niet voor bevoegd en liet een briefje achter dat ie het morgen weer zou proberen, woensdag voor de 3e keer en dan het pakketje mee terug zou nemen.

En dus belde ik gisteren direct bij thuiskomst (ik was natuurlijk ook nog speciaal snel naar huis gereden) naar het nummer dat op het kaartje van de UPS bezorger stond en probeerde het bezorg adres te wijzigen. De meneer aan de telefoon kon me alleen niet verzekeren dat dit voor morgen dan al doorgegeven zou zijn en hoewel ik redelijk verbaasd of zelfs verbolgen was over dit feit, legde ik me er toch met enige tegenzin bij neer.

Uit voorzorg hing ik vanochtend nog een briefje aan de deur, met zoiets als "Beste pakket bezorger, wilt u even contact opnemen via..." en dan mijn mobiele telefoonnummer. Als ie gebeld had, had ik 'm gevraagd om eventjes te wachten, dan was ik als een dolle naar huis gereden om mijn pakketje alsnog aan te nemen.
Gelukkig was het niet nodig, want toen ik net weg was gelopen bij m'n bureau, riep mijn collega Peter dat UPS voor de deur stond. Eerst dacht ik dat ie me in de maling stond te nemen (dat vind ie altijd leuk om te doen), maar toen ik naar buiten keek, zag ik dat ie het deze keer ook echt meende.

Daar werd m'n pakketje binnengebracht en met alle gretigheid die ik bezat, scheurde het doosje open. Daarin vond ik 2 andere kleine pakketjes. Eentje met een lederen hoesje en eentje met het fel begeerde Apple logo erop.
Het hoesje liet ik even voor wat het was, maar ik ontfermde me natuurlijk direct over het andere doosje. Daarbij zat overigens een piepklein envelopje met daarin een boodschap. Janine en haar familie hadden me dus ook nog een extra, lieve boodschap achtergelaten...

Met spanning bekeken mijn collega's en ik de inhoud van het doosje en toen ik door het plastic al zag wat er op de achterkant van mijn gloednieuwe iPod Touch gegraveerd stond, moesten we allemaal even lachen. Janine (en haar ouders en zus) waren zo bijdehand geweest om achter op mijn iPod de volgende tekst te graveren:


Sander de Gans
Sponsored by familie Ihrman


Nadat we uitgelachen waren, probeerde ik mijn iPod snel van zijn plastic jasje te ontdoen en zelfs Joan keek gespannen toe terwijl ik daar mee bezig was. Toen ie uiteindelijk in vol ornaat tevoorschijn kwam, kon ik een "Ooooooh" niet onderdrukken.
Niet lang daarna startte ik 'm op en vroeg ie om een connectie met iTunes. Gelukkig had ik mijn laptop bij en het duurde dus niet al te lang of mijn gloednieuwe iPod was al aan mijn muziekvoorraad gekoppeld.

Mijn nieuwe speeltje is vandaag dus toch nog binnengekomen. Een fantastisch apparaatje, dat heb ik nu al wel ontdekt. Ik heb 'm ondertussen al overladen met muziek en 'm zelfs al verbonden met mijn nieuwe drumstel zodat ik gemakkelijk mee kan spelen. Een prima verjaardagskadootje dus, dat wel besteed is aan een persoon als ik!