Vele meters inpakpapier werden deskundig verwijderd

Terwijl Gijs zich nergens druk om maakte, waren Janine en ik eerder deze week al druk bezig met de voorbereidingen op 'het heerlijk avondje'. We waren beiden de gehele avond lekker aan het knutselen en daarbij werd natuurlijk veel geknipt, geplakt, gemeten en nog eens uitgeprobeerd, maar toen de klok zo'n beetje bedtijd aanwees en we moegestreden waren van een avondje de 'Crea Bea' uithangen, waren we toch wel erg trots op het uiteindelijke resultaat.

Het was vanavond erg gezellig bij ome Johan en tante Wilma in Den Bommel, waar we met de gehele familie Visser, ietwat ongeduldig zat te wachten op Sinterklaas en zijn Pieten. Opeens klonk daar de deurbel en neefje Arjen sprintte naar de voordeur. Toen hij die open trok slaakte hij een kreet van opwinding. De Sint had kadootjes gebracht!

De toch wel grote huiskamer stond al snel vol en Arjen wist niet waar hij moest kijken. De jute zak leek echter speciaal voor hem te zijn en weldra had hij het eerst kadootje te pakken en volgenden er in rap tempo steeds meer.

Gelukkig was er ook genoeg voor de rest van de familie en werden er vanavond vele grappige en vooral ook goede gedichten voorgelezen, waar iedereen dan ook aandachtig naar luisterde.
Ook de kadoos waren overvloedig aanwezig en zo werden er vanavond vele meters inpakpapier deskundig verwijderd, al ging dat af en toe niet helemaal van een leien dakje en moest soms de gereedschapskist van ome Johan er aan te pas komen!
Overigens was er ook veel aandacht besteed aan de surprises. Waar sommigen de kadoos wel heel goed verpakt hadden, hadden anderen er soms hele kunstwerken van gemaakt.

Al met al was het dus erg gezellig vanavond en kreeg iedereen leuke kadootjes die vaak goed van pas kwamen. Het enige nadeel is dat zo'n 'heerlijk avondje' dan altijd weer veel rotzooi geeft, maar dankzij de deskundigheid van neef Jeroen was dat ook al snel weer opgelost.

Tot volgend jaar Sinterklaas, nu snel naar verder naar de Kerstman!

We hoorden nog nèt het gekletter van paardenhoefjes wegebben...

Het was vanavond na werktijd lekker druk, maar vooral ook erg gezellig in de 'creatine' van Websites Nederland. Terwijl de kadootjes geduldig lagen te wachten, werd er eerst gezamenlijk genoten van een veelheid aan verschillende pizza's. Echter, toen de laatste punt naar binnen geschoven was, kon Sinterklaas avond beginnen!

Jaap mocht als eerste moeite doen om zijn gedicht voor te lezen en dat bleek 'm nog niet gemakkelijk te zijn gemaakt. Zijn kado kwam na het gedicht echter een stuk sneller uit de verpakking en hij was er maar wat blij mee.
Vervolgens vulden de vele voorgedragen gedichten de ruimte van de creatine en klonk er vervolgens hevig geknisper toen het inpakpapier vakkundig van de presentjes werd verwijderd, met vele blije gezichten tot gevolg.

Ook ikzelf werd blij verrast met een grappig gedicht, dat volledig op mij was toegespitst. Erg leuk hoe sommigen creatief zijn in hun teksten en de lachers op de hand weten te krijgen. Uiteraard mocht mijn kadootje ook niet ontbreken en toen ik het inpakpapier verwijderd had, had ik het nieuwe album van Kings Of Leon 'Come Around Sundown' in mijn handen. Precies zoals ik gevraagd had.

Voordat iedereen naar huis ging, klonk er een luid 'Dank u Sinterklaasje!' waarna we nog nèt het gekletter van paardenhoefjes hoorden wegebben...

Een heerlijk avondje

De afgelopen dagen werd er flink geknutseld aan de Sommelsdijkse Haven. Tot in de late uurtjes werd de hand gelegd aan een paar leuke surprises, om nog maar te zwijgen over de gedichten. Zo maakten we voor oma (Sjaan), een replica van een echte Chanel No. 5 fles en probeerden die tot in detail na te maken en er een persoonlijk tintje aan te geven.
Voor mijn moeder werd een heus boek nagemaakt, met daarin uiteraard een leuk kadootje verstopt.

Op de avond zelf was de spanning al bij het eerste bakkie koffie te snijden. Vooral Arjen kon bijna niet wachten totdat de Sint en zijn Pieten ook bij ons langs de deur kwamen. We zaten er immer helemaal klaar voor!
Nadat de eerst koffie naar binnen gegleden was, ging opeens de deurbel en werd er op de raam geklopt. Opa en Arjan renden naar de voordeur om te kijken wie er aan de deur stond. Er was helaas niemand meer te zien, maar de persoon in kwestie was wel zo aardig om een hele berg kadootjes achter te laten! Die werden dan ook massaal door zowel opa, oma als Arjen met grote spanning de woonkamer ingedragen en toen alles bij elkaar lag, was het een flinke berg.

Daarna kon het feestje beginnen en wat hebben we gelachen om de leuke en soms scherpe gedichten die werden voorgelezen door een ieder. Ook de surprises werkten veelal op de lachspieren en sommigen moesten erg veel moeite doen om uiteindelijk bij het kadootje uit te komen. Zelf werd ik verwend met een voor mij inmiddels bekende pion, die uiteraard te maken had met mijn motorrijlessen. Ik vond 'm zo leuk dat ik 'm niet wilde beschadigen en haalde daarom met uiterste precisie het kadootje uit de surprise. Het bleek een welkome kadobon van VJ Motorsport, zodat ik weer iets voor mijn uitrusting kan kopen. Daar was ik erg blij mee!

Ook de surprises waar Janine en ik voor hadden gezorgd vielen in de smaak en werden, nadat ze eerst goed bestudeerd en de gedichten voorgelezen waren, gretig uitgepakt.
Iedereen kreeg iets wat hij of zij goed kon gebruiken en zo was iedereen aan het einde van de avond maar wat blij met zijn of haar kadootje.

Zo hebben we dus een erg leuk en heerlijk (familie)avondje beleefd!

Als bonus dit keer alle foto's van dit heerlijk avondje en deze zijn natuurlijk ook terug te vinden in het speciale album op mijn Flickr account.

Het heerlijk avondje

Ik was vanochtend toch best een beetje zenuwachtig voor haar reactie. Gisteren had ik nog die ene goggle die ze onlangs al mooi vond, telefonisch gereserveerd bij Van Bellen en vanmorgen zou ik hem dan bij een van de medewerkers thuis in Sommelsdijk ophalen.
Ik reed dan ook al op tijd weg met de smoes dat ik mijn auto wilde wassen. Het was ook eigenlijk geen smoes want ik heb het ook echt gedaan, maar ik heb dus ook nog even het kadootje opgehaald. Het was eigenlijk een Sinterklaas kadootje en hoewel het al wel officieel een dag te laat was, gaf het niks. We hadden immers vanavond pas "het heerlijk avondje".

Thuisgekomen verzon ik een verhaaltje in de trant van "Ik kwam Sinterklaas nog tegen en die vroeg of ik je dit wilde geven". Meteen zag ik Janine's ogen gaan fonkelen en toen ze de verpakking van het doosje had gehaald en het doosje opende, zat daar een vrij geheimzinnig pakketje in. Volgens mij vermoedde ze al een klein beetje wat er in zat, maar toen ze hem eenmaal uit het tasje haalde was ze er maar wat blij mee.
Ook ik vind 'm erg stoer want hij past precies bij haar witte broek met dikke goudkleurige ketting. De goggle is (voor als het nog niet opgevallen was) ook wit en afgewerkt met goudkleurige details. Hij werd zelfs gelijk gepast en goed bevonden!

Na een middag met Jurien op pad te zijn geweest, was het dan vanavond tijd voor pakjesavond bij ons thuis. Althans, niet voordat Arjen eerst even met Janine op het drumstel had gespeeld.
Nadat hij lang genoeg had zitten rammen, aten we met z'n allen een stukje amandelletter onder het genot van een bakkie koffie en speelde Arjen ondertussen vrolijk door als Zwarte Piet met Opa of onder de "droogkap".

Ik had vanavond de eer eindelijk eens voor Zwarte Piet te spelen, althans, de "Onzichtbare Piet" want alle kadootjes waren al verzameld in het schuurtje en ik hoefde alleen maar even om het huis heen te lopen en hard op de achterdeur te bonken, zodat Arjen dacht dat Piet voor de deur stond. Natuurlijk was die allang weg toen het rolgordijn omhoog ging, maar had Piet wel alle kadootjes in het schuurtje achtergelaten! Ik droeg alle zakken naar binnen en Arjen wist niet waar hij het eerst naar moest kijken. Hij begon dan ook al vrij direct met het uitpakken van het allereerste kadootje. Zo ging dat vele kadootjes lang en kon hij soms zijn nieuwsgierigheid nauwelijk bedwingen. Ondertussen kon hij nog nèt het geduld opbrengen om naar de gedichten te luisteren, maar pakte daarna al vlug het volgende kadootje.

Er bleven steeds minder kadootjes over, maar Arjen zat in ieder geval goed, want hij kreeg toch wel de meeste kadootjes vanavond. Toch was er nog één groot kado dat al maanden bij mijn ouders op zolder lag opgeborgen. Hij griste het papier weg en daar verscheen een Duplo trein. Hij was dol enthousiast en bracht gelijk een heel lief "dankjewel Sinterklaas" in kleutertaal ten gehore. Wat zal hij morgen lekker spelen!

Komt de goede Sint nu toch wel?

Wie zat er vroeger als klein kind niet al weken of misschien wel maanden van tevoren door de boeken van Bart Smit, Intertoys of de Wigwam te bladeren op zoek naar kadootjes? Sinterklaas was immers weer bijna in aantocht en dus was het tijd om de verlanglijstjes op te maken.

Tegenwoordig ben ik er niet meer zo mee bezig. Helaas, want het was altijd spannend als klein jongetje wat je nu weer eens zou krijgen. Ik verlang nog wel eens terug naar die tijd dat ik zo goed gelovig was.

Eens per jaar speelt zelfs mijn moeder nog wel eens Hoofd Piet in het dorp, en daar schreef ik dan vorig jaar ook al eens over. Vandaag vond ik echter een filmpje op internet dat onlangs op TV werd uitgezonden, waar ik bijzonder hard om heb moeten lachen. Het was ook echt geen gniffelen te noemen wat ik deed op het moment dat het filmpje zich voor mijn neus afspeelde.
Normaal post ik op mijn blog nooit een filmpje dat niet van mijzelf is, maar omdat ik dit filmpje graag met mijn lezers wil delen, heb ik hieronder het YouTube filmpje geplaatst, dat een fragment laat zien uit de uitzending van Koefnoen en een prachtige persiflage op Sinterklaas laat zien... Vooral de "dikke doei" op het eind, fantastisch!




Kijk voor meer filmpjes (of een grotere versie van bovenstaande) ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.

Kom eens kijken wat er in je digitale schoentje zit...

Gisteravond kreeg ik rond half 9 nog een mailtje van Bjorn. Of ik even naar www.zetvandaagjeschoen.nl wilde gaan. Daar aangekomen bleek het om een viral van De Rabobank te gaan. In een bijna levensechte huiselijke omgeving kreeg ik de stem van Sinterklaas te horen. Wie kent die niet.
Hij vroeg mij om mijn digitale schoen te zetten. Geen probleem dacht ik, dat kan toch geen kwaad? Dapper koos ik uit een van de schoenen die Sinterklaas mij voorschotelde waarna hij mij nog op het hart drukte dat de grootste schoen uit het assortiment, niet per definitie het grootste kado opleverde. Alsof ik daar op uit ben Sinterklaas...

In de volgende stap kon ik voor Sint's hongerige Amerigo (die naar ik begreep zelfs fan van Jamie Oliver is) iets lekkers uitzoeken. Bijna uit gewoonte koos ik voor het paard van Sinterklaas een peen, waarna Sinterklaas me vertelde dat ik voor ik wegging, ook nog even mijn verlanglijstje achter moest laten. Natuurlijk, hoe kon ik dat nu vergeten...

Bovenaan stond al dat ik graag een bluetooth headset wou hebben (hoe de goede beste man daar aan komt weet ik niet) en daaronder kon ik nog 3 kadootjes kiezen. Ik koos voor een videocameraatje en als laatste mocht ik nog een wens doen. Omdat ik mijn schoen bij de openhaard van de Rabobank moest zetten besloot ik het simpel te houden voor de Sint en waagde een brutaal gokje. Ik wenste dan ook meer rente op mijn spaarrekening, eens kijken of de goed heilig man daar in zou trappen.

Vanochtend ontving ik mail. Met trillende vingers bewoog ik mijn pen (ik gebruik een tekentableau in plaats van een muis) richting het verse mailtje in mijn mailbox. Afzender Sint, met de titel "Er zit wat in je schoen!". Vol verwachting klopte mijn hart. Wat zou er in mijn schoen zitten? Ik voelde me weer een jongetje van een jaar of vijf, denk ik want ik weet niet meer precies wanneer mijn geloof in de Sint definitief tot een einde kwam. Dat gevoel was altijd geweldig. Vroeger hadden we een openhaard, waar ik 's avonds mijn schoen voor zette en netjes een liedje zong. Hoewel ik mij afvroeg hoe Zwarte Piet het kadootje in mijn schoen zou kunnen stoppen terwijl hij helemaal door de schoorsteen naar beneden moest en een bocht moest maken om iets in mijn schoen te stoppen, maakte ik mezelf daar nooit écht druk om. Hele boekwerken maakte ik voor Sint, waarin ik zelfs een gedetaileerde tekening maakte van de haven, zodat hij niet kon verdwalen. 's Ochtends was ik dan al vroeg wakker en rende naar beneden en zag mijn schoen bij de eerste stap die ik in de kamer zette al staan.

Zo voelde het nu ook een beetje. Zou ik iets gekregen hebben? Volgens het mailtje moest ik maar snel mijn kadootje uitpakken en dat deed ik vol overgave. Wat bleek? Mijn gewenste renteverhoging op mijn spaarrekening was niet doorgegaan, want de boot van Sinterklaas was gezonken. Vreemd, dacht ik nog, Diewertje had er immers niks van gezegd op het Sinterklaasjournaal. Toch had die ouwe nog een kadootje voor me kunnen regelen. Als ik nu namelijk een abonnement op Rabo Mobiel zou nemen, dan kreeg ik een mobieltje gratis! Fantastisch Sint, dankuwel! Dat had ik net nodig!

Leuke actie van de Rabobank!. Ik heb in mijn leven nog nooit eerst iets moeten kopen bij de Sint om vervolgens iets terug te krijgen wat ik al lang heb. Beetje fout uitgevoerde actie in mijn optiek...

Wat ik als laatste nog even kwijt wil en de lieve lezer niet wil onthouden is een fotootje. Ik moest vanmiddag even bij Anco langs, die iets van Hoofd-tomaten-verpakker is of iets in die richting, ik weet het eigenlijk niet eens. Even een bakje tomaten halen om wat uit te proberen. Wat schetste echter mijn verbazing, ik moest opeens een hygiënisch verantwoord jasje en petje op! Gelukkig was ik samen met Bjorn en stond ik dus niet alleen voor lul...

Een gezellig Sinterklaasfeest en een fotoshoot met auto's

Nadat ik eerst mijn auto gewassen had (het is immers zaterdag autowasdag), besloot ik samen met mijn neefje, mijn tante en mijn opa en oma naar het Sinterklaasfeest in Nieuwe Tonge te gaan. Daar mijn moeder al sinds enkele jaren de rol van hoofdpiet mag vervullen, reed zij dit keer weer mee op de koets door de straten van het dorp totdat zij aankwamen bij "Ons Dorpshuis" waar het feest "losbarstte".
Daar probeerde opa samen met Arjen en Sint op de foto te gaan, maar Arjen zag zoveel, dat het bijna onmogelijk was het ventje stil te krijgen. Ik, daarentegen, sta puik op de foto mag ik wel zeggen, geflankeerd door Sint en Piet (mijn moeder dus).

Ook Chinella kwam ik nog tegen en haar zoontje Ruben leek meer oog voor de camera, dan voor Zwarte Piet te hebben. Na enkele keren proberen, besloot Arjen toch bij Zwarte Piet op schoot te kruipen, maar niet zonder dat zijn moeder dicht in de buurt was. Zou je trouwens zeggen dat dit twee zussen zijn? Of dit moeder en dochter? Ook de echte Piet kwam nog langs, maar hij zo te zien moest ie niet veel van Zwarte Piet hebben.

Na nog even bij het Sinterklaasfeest te hebben gekeken, vertrok ik richting Melissant, waar ik afgesproken had met Keuf en Addie bij Mijnders Transport, om daar wat foto's te maken van onze auto's, maar niet voordat ze eerst gewassen waren. Gelukkig had ik die van mezelf al gedaan en was die van Addie ook al klaar, maar die van Keuf kon nog wel een wasbeurtje gebruiken! Na een grondige sopbeurt was het dan tijd om in de loods van Mijnders wat mooie plaatjes te schieten, met de volgende resultaten...

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20

Foto's uit deze blog mogen niet zonder toestemming voor commerciële doeleinden worden gebruikt