"Is het al kwart over biertje?..."

Het is een vraag die bijna iedere vrijdag wel gesteld wordt in de studio van Websites Nederland. Door de weeks werken we met zo'n achttien internet-professionals met volle overgave aan de meest uiteenlopende projecten, van websites en webshops tot complete back-office systemen en zelfs iPhone en iPad applicaties. We proberen altijd 'leading in ons vakgebied' te zijn, maar als de klok op vrijdagmiddag de half vijf nadert, gooien we (indien mogelijk) ons werk naast ons neer.

Dan is het namelijk tijd voor welverdiende ontspanning en begint de week-afsluiting als terugkomend ritueel. Vaak wordt door middel van een korte presentatie aan het hele team duidelijk gemaakt welke projecten deze week weer succesvol zijn afgerond of welke projecten er deze week zijn binnengehaald en dus op stapel staan. Vaak genoeg gaat dit gepaard met de nodige glazen bier, chips en knakworsten of andere lekkernijen!

Toch is er een kleine verandering aangebracht in de 'ontspanning' tijdens onze afsluiting, want hoewel we al weer een paar maanden zeer gelukkig zijn met een heuse professionele voetbaltafel, horen we nu vaak ijzige stilten van concentratie, die gepaard gaan met kreten van vreugde, opwinding óf het kletteren van toetsen.
Terwijl de klok bijna het weekend aanwijst worden de vinger- en duimspieren nog eenmaal op de proef gesteld en kijken een aantal geconcentreerde blikken dezelfde richting uit. Sinds deze week zijn we immers weer in het bezit van de nieuwste FIFA game die nu al voor het seizoen van 2011 uitgebracht is. Het spel wordt in verbluffende High Definition kwaliteit op een levensgroot scherm geprojecteerd en de WN'ers varen er wel bij.

De laatste strijd voor het weekend wordt dus sinds kort in opperste concentratie op de digitale groene zoden gestreden en terwijl iedereen na vijf uur langzaamaan de de 'creatine' verlaat blijven er altijd nog wel een paar hangen, voordat de rust volledig terugkeert aan de Deltageul in Stellendam.

Althans, tot aan de maandagochtend dan, want vanaf dan wordt daar weer flink werk verzet en begint het hele circus weer opnieuw, totdat er weer iemand opmerkt: "Hé! Is het al kwart over biertje?..."

Flinke stukken

Trots als een pauw kwam de kersverse vader en opperhoofd van Websites Nederland vanmiddag de studio binnen. Twee dagen eerder was hij opnieuw vader geworden van een dochter, Noa, en dat moest natuurlijk even gevierd worden.

De bevalling was goed verlopen en Pieter zag het helemaal zitten om met drie vrouwen in hetzelfde huis te wonen. Voor de gelegenheid had hij een overheerlijke taart laten maken en die werd met uiterste precisie en onder grote belangstelling in gelijke stukken verdeeld.

Flinke stukken, dat wel, maar het is dan ook een feestje waard nietwaar?!

"Je zou bijna Honda-fan worden..."

Hij had al meerdere keren de wens uitgesproken maar op een of andere manier was het er nog niet van gekomen. Onder andere voor Pieter reed ik mijn 2e liefde (na Janine natuurlijk) dan ook even warm tegen het einde van de middag en liet daarna de teugels vieren...

Ook Pieter kroop achter het stuur en liet zien wat hij waard was. De VTEC, die inkomt bij 6.000 toeren, vond hij klaarblijkelijk érg verslavend en hij trok al vanaf de eerste meters een brede glimlach over zijn gezicht.

Een glimlach die hij overigens de gehele rit niet meer kwijt raakte en ik dus op mijn beurt stiekem ook van zat te genieten!

Omdat ik mijn eigen auto nooit voorbij hoor scheuren, besloot ik deze keer eens uit te stappen zodat Pieter een demonstratie kon geven. Als bonus dan ook een kort filmpje waarbij ik eindelijk mijn eigen auto eens op film heb vast gelegd. De eerste meters stond hij te roken, maar daarna trok Pieter goed door. Hij besloot zijn rit dan ook met de historische woorden: "Je zou bijna Honda-fan worden..."

Verklaar ik mezelf nu onbewust een cultuurbarbaar?

Ik las vandaag dat het eerste vaatje Hollandse Nieuwe van 2009 voor maar liefst € 66.000,- van de hand ging en dat dat betekende dat er zo'n € 1.650,- per visje werd neergeteld.

Ook Pieter ging even langs de haven om van de nieuwste haring te smullen en bracht onder andere voor mij ook een exemplaar mee.

Zelf had ik nog nooit een haring geproefd, laat staan aangeraakt of nog maar in "levende" lijve gezien. Pieter en Paul gaven dan ook als eerste het goede voorbeeld en daarna moest ik er toch ook aan geloven.

Hoewel ik eerst nog wat onwennig naar het nog levend uitziende visje keek en me voor probeerde te stellen hoe het zou smaken, nam ik niet lang daarna het glibberige ding in mijn handen. Volgens Pieter begon ik toen al direct verkeerd, want zelfs premier Jan-Peter Balkenende houdt zijn hand niet onder de nieuwe haring wanneer hij die naar binnen schrokt. Ik besloot dan ook JP's voorbeeld te volgen en hoewel ik nog wel wat leek te twijfelen kwam de historische hap niet snel daarna...

Hoewel ik benieuwd was of deze rauwe vis me zou smaken, bleek het achteraf helaas niet mijn kopje thee. Al na één hap haakte ik af en goot er snel een glas appelsap achteraan. Doe mij dan toch maar een bakje kibbeling, of verklaar ik mezelf nu onbewust een cultuurbarbaar?

Pieter was de boosdoener!

Toen ik vanmorgen tegen een uur of 12 samen met Pieter terug reed van een leuk gesprek met een potentiële klant in Rotterdam, praatten we honderduit over van alles en nog wat...

Die gezelligheid kwam ons echter duur te staan toen we opeens een aantal gele jassen bij het stoplicht op zagen doemen en we vrij resoluut werden verzocht om aan de kant te gaan staan.
Eerst wisten we niet wat er gebeurde, maar toen schoten dezelfde gedachten als zo'n 2 maanden geleden door m'n hoofd: "Laat dit een alcoholcontrole zijn...".

Helaas, een blauwe pet (of moet ik zeggen: gele jas?), kwam ons tegemoet lopen en toonde ons het mij inmiddels bekende wapen, dat ons ook op de hoogte stelde hoe hard we precies langs het Feijenoord-stadion waren gereden. We hadden beide geen idee hoe hard we reden, maar toen ik "84" zag staan waar 50 was toegestaan, wist ik dat dit weer een boete zou worden waar pas later van bekend werd gemaakt wat deze nu weer voor de schatkist op zou moeten leveren.

Één geluk, ik reed deze keer niet... Pieter was de boosdoener!

Al zwetend het nieuwe jaar inluiden

Toen ik gisteren voor het eerst op de weegschaal durfde te gaan staan schrok ik me bijna letterlijk te pletter. Ik was door al het lekkers van de feestdagen wel 3 kilo aangekomen! Gelukkig smste collega creatief Peter dat er twee squashbanen afgehuurd waren bij Megasport en we daar de overtollig feestdagen-kilo's er af konden sporten.

Vanochtend stond ik dus al vrij vroeg op de squashbaan het water van mijn hoofd af te tennissen samen met wat collega's van Websites Nederland. Zo stond ik onder andere op de baan met Leander en zag ik Pieter een baan verder zelfs reclame maken. Later speelde ik ook een potje tegen hem en was Peter op dat moment een baan naast ons, meters aan het maken tegen Leander.

Heerlijk om zo al zwetend het nieuwe jaar in te gaan, alleen zou ik het volhouden? Mijn goede voornemen is dan ook om weer meer af te vallen in 2009, misschien wel naar de 85 kilo? Dan moet er nu nog 9 à 10 kilo af dus dat zou niet al te moeilijk moeten zijn in één jaar toch?
Maar ja, over 20 dagen ga ik op reis naar de besneeuwde bergen van Italië en daar zullen ze ook wel weer die overheerlijke Kaisersmarren (een aan stukken gereten besuikerde pannenkoek) serveren, dus dan houd ik even kruis!