Een weekendje Musik Messe Frankfurt

We hadden het al jaren eerder willen doen, maar er was tot nog toe steeds niet van gekomen. Eind vorig jaar voegden we de daad bij het woord en boekten een hotel in de buurt, maar pas vandaag kwam er een einde aan het lange wachten.

Vrijdagmiddag reden we met z'n vieren in een lekker comfortabele BMW richting zuidelijk Duitsland. Jurien had deze week al aardig wat kilometers asfalt met de vrachtwagen gevreten, maar ook nu kroop hij weer zonder morren achter het stuur.

Na iets langer dan vier uren rijden kwamen we aan in ons hotel in Wiesbaden. We bleken over een mooie, schone en ruime hotelkamer te beschikken, die van allerlei gemakken was voorzien.
Voor het slapen gaan dronken we echter nog even een 'biertje', want erg laat zouden we het niet maken. De volgende morgen zou de wekker voor Jurien en mij al vroeg klinken, want de Musik Messe in Frankfurt stond immers voor de deur!

Bij het ontwaken bleek de hotelkamer van Janine en mij een perfect uitzicht op het centrum van Wiesbaden te bieden, daar waar de dames zich deze dag zouden vermaken, terwijl Jurien en ik een immens grote muziekbeurs afstruinden.
We bleken daarnaast in een keurig nette ontbijtzaal te kunnen ontbijten, waarna we vervolgens met de auto naar Frankfurt vertrokken. Daar parkeerden we de auto op de voor de Messe bestemde parkeerplaatsen en werden per bus naar de beurshallen vervoerd.
Omdat we vrij vroeg waren, mochten we nog niet naar binnen, maar na een kwartiertje naast vele mede-beursgangers te hebben gewacht, vlogen de poortjes eindelijk open. Het plezier kon beginnen!

Een van de eerste stops maakten we bij mijn favoriete drumbouwer Tama. Daar probeerde ik verschillende snaredrums, zoals de signature snare van Metallica's drummer Lars Ulrich. Verderop, bij drumbouwer Pearl, stond ik dan weer oog in oog met de drumkit van Nicko McBrain, van Iron Maiden.
Uiteraard keek ik mijn ogen uit tussen de grote verscheidenheid aan drumkits, zoals acrylic-kits, mooie akoestische of de nieuwste elektronische zoals de E-Pro van Pearl. Uiteraard kwam ik ook nog schitterend spul tegen voor de aller kleinste drummers!

Ook Jurien kwam flink aan zijn trekken, onder andere in de grote maar bijzonder drukke Gibson stand, waar ook hij uiteindelijk een aantal exemplaren uitprobeerde. Eigenlijk overal waar Jurien iets interessants zag, nam hij het instrument ter hand en speelde een lekker rifje. Overigens hield hij het niet alleen bij een gitaar maar speelde hij op ook op allerhande snaarinstrumenten, zoals ook viool of contrabas.
Uiteraard kwam ook de ruime keus aan versterkers aan bod, zoals de signature versie van voormalig Guns 'n Roses gitarist Slash, maar ook Orange bleek flink uitgepakt te hebben!

Op het beursterrein waren ook verschillende podia gebouwd, zoals de 'Angora Stage', waar we onder andere de drummers JoJo Mayer en de excentrieke metaldrummer Mike Terrana luisterden en keken. Ook enkele uitzonderlijke gitaristen beklommen de bühne en gave een geweldige show!

Na bijna 8 uren rondslenteren, en een halve centimeter van onze schoenzolen te hebben gelopen, besloten we terug te gaan naar onze hotelkamer, om na een opfrisbeurt weer richting het centrum van Wiesbaden te gaan.
Daar gingen we op zoek naar het eettentje dat de dames die middag voor ons hadden uitgezocht en genoten daar gezellig met z'n vieren, van heerlijke Duitse schnitzels en andere lekkernijen. Pas toen het bijna donker was, verlieten we het pittoresk aandoende eettentje en liepen nog een stukje door de stad, maar onze benen wilden niet meer en we besloten ons bed op te zoeken.

Vanmorgen verschenen we met een ietwat slaperig hoofd aan het ontbijt en we realiseerden ons dat het weekendje waar we zo lang naar hadden uitgekeken, alweer bijna ten einde was.
We lieten het NH Aukamm hotel in Wiesbaden achter ons en zetten koers richting Nederlandse bodem. Bij thuiskomst bleek ook daar het zonnetje nog heerlijk te schijnen en dus genoten we in de achtertuin van de laatste zonnestralen die dit fantastische weekend ons nog te bieden hadden...

Als bonus een dit keer een humoristisch optreden van metaldrummer Mike Terrana die op wel heel eigen wijze een klassiek stuk muziek van zijn razendsnelle drumspel voorziet!

Een wel heel bijzondere drumkit

We hadden elkaar er al eens vaker over gesproken, maar er was nooit eerder van gekomen. We deelden dezelfde passie, alleen zwakte het bij hem wel wat af met de jaren.

Nadat ik gisteravond een telefoontje van 'm kreeg, ging ik vanavond even langs bij een van mijn trouwste blog-lezers, een collega van Janine die een straat verderop woont. Jan wilde zijn drumspullen verkopen (eeuwig zonde!) en had ze alvast uitgestald zodat ik als eerste een kijkje kon komen nemen. Hij verkocht het liever aan een liefhebber dan aan iemand via Marktplaats!

Hij had me al eens over zijn bijzondere drumkit verteld, die je schijnbaar als klein pakketje, makkelijk in de achterbak van je auto kon leggen. Ik kon me er toen niet zoveel bij voorstellen, maar toen ik de kit vanavond eenmaal zag staan, wist ik precies wat hij bedoelde.
Hoewel mijn mond al open viel toen ik recht op de kit keek, wist ik helemaal niet wat ik zag toen ik dichterbij kwam. De kit bestond uit niet meer dan een paar vellen met een span-rand en de standaarden voor de bekkens maakten het nog een beetje tot een echt ogend drumstel.
Uiteraard moest ook het belangrijkste even getest worden, de klank! Daarom kroop ik achter de 'zwevende vellen' en sloeg een paar toms aan. Helaas kon ik niet helemaal m'n gang gaan vanwege de slapende buurman, maar hoe ver mijn mond ook nog steeds open stond, hij ging nóg verder.

Ik snapte niet hoe dit kon, maar het geluid was eigenlijk nog best goed! Normaal gesproken wordt de klank van een drumkit gevormd door de ketels waar de vellen op gespannen zijn en hoe dieper de ketel, des te lager het geluid. Je zou daarom verwachten dat deze drumkit een uitzonderlijk hoog geluid moet voortbrengen, maar niets was minder waar.
De kit deed niet veel onder voor een normale versie en dus had ik weer wat geleerd! Een erg bijzonder instrument, waar er volgens Jan maar twee van in Nederland circuleren.

Echter, het was niets voor mij om te kopen. Wel bijzonder om te horen en te zien, maar zelf zou ik er niet zo snel voor kiezen, al is het alleen maar omdat ik dan ruzie thuis heb! Er staan immers al twee drumkits op zolder!

Jan liet me nog meer zien en daar zaten een aantal erg interessante stukken tussen. Zoals deze Premier snaredrum met een wel erg mooie finish en een erg bijzonder boven-vel.
Ook de 'piccolo' van Pearl was een interessant stuk uit Jan's verzameling en was ik eveneens geïnteresseerd in de kleinere 'timbalen'.
Een erg mooie verzameling dus, waarvan ik misschien binnenkort een aantal leuke stukken van kan overnemen. Jan gaat ondertussen eens nadenken wat hij er voor wil hebben en tot die tijd zal ik het even met de foto's moeten doen.

Oh ja, voor de échte race-fans, Jan heeft ook nog een heuse 'Play Seat' te koop die is aan te sluiten op de PlayStation 2 (die ik dan weer te koop heb)!