Een lekkere dikke kont

Vanochtend moest ik om een of andere vage reden toch onverwacht zelf mijn Honda bij dealer Jan van Dijk brengen voor een APK en om even ergens naar te laten kijken. Hoe dan ook, ik kreeg een vrij nieuwe leenauto mee, dit keer wat anders dan de Jazz of de Accord die ik eerder al meekreeg.

Ik reed daarom vanaf Brielle weer terug met een Honda CRV, een auto die m'n vader zou bestempelen als 'busje' maar die ik vooral vandaag even met een ander kritisch oog bekeek. Hoe was het immers gesteld met het comfort, de ruimte, het aanzicht of de rijeigenschappen?

Dat laatste bemerkte ik meteen toen ik op de terugweg al een vrachtwagen in wilde halen. Normaal gesproken schakel ik terug en ben er binnen een mum van tijd voorbij met mijn Type R. Nu moest ik geduldig voorbij 'kruipen'...

Desalniettemin reed hij wel comfortabel en voelde hij aan als een goede, ruimte gezinswagen, maar laten we hem eerst eens van de buitenkant bekijken. Hij oogt namelijk nog best stoer en vind 'm dan ook absoluut niet lelijk. Een grote, brede en stoere neus aan de voorkant en een lekkere dikke kont aan de achterkant, die de enigszins 'chique' lijn van de auto afmaakt. Die kont kan trouwens ook nog open en de ruimte die zich dan openbaart is lekker fors. Je kan er prima al je vakantiespullen in vervoeren, of een paar kinderwagens, drumkits (voor de nodige optredens), of schoonmoeders...

Dan de achterbank. Meteen viel op dat die uitermate makkelijk te bereiken was omdat de achterste deuren bijna haaks open kunnen staan. Gepaard met de 'lekkere hoge instap' (dat mijn vader tegenwoordig als steekwoord gebruikt bij het wel of niet goed vinden van een auto), maakt het dus lekker comfortabel om achterin te klimmen en ook de stoelen die je daar vindt zitten prima. Niet overdreven luxe natuurlijk, maar voor de prijsklasse waarin deze auto zich bevindt hebben ze dit bij Honda prima voor elkaar. De bestuurdersstoelen krijgen overigens ook de klassificatie 'prima', want hoewel ook deze niet echt overdreven luxe zijn, zitten ze (je raadt het al), prima.
Alleen het dashboard vind ik wat saaïg, en omdat de auto pas uit oktober 2008 dateert had ik hier wel meer de lijn verwacht die Honda tegenwoordig doorvoert in zijn assortiment, iets sportiever dus. Helaas.
Wat wel direct bij het instappen opviel is de wat vreemd aandoende handrem. Hij viel mij zelfs zó op, dat ik dacht dat ik een automaat zou gaan rijden, maar de versnellingspook bevond zich op een voor mij bekende plek.

Al met al mag deze CRV toch weer met trots het Honda logo dragen en zou ik 'm voor het comfort en de beschikbare ruimte in overweging nemen, mocht ik daar de behoefte toe hebben.
Vooralsnog ben ik nog steeds gelukkig met mijn eigen stoere racewagen die ik aan het einde van de dag met grote blijdschap weer terug in ontvangst mocht nemen. Gekeurd en wel en een paar kleinigheidjes weggewerkt...

Zonder aarzelen vertrouwde hij de sleutels toe

Vanmiddag kwam hij al langs de zaak rijden en was zo aardig om van tevoren even te bellen zodat ik vanuit mijn raam naar 'm kon zwaaien toen ie over de N57 reed.
Vanavond kwamen Keuf en Ellen een paar afleveringen van Prison Break kijken, die we voor hen hadden opgenomen. Ellen nam haar plakboek mee van haar rondreis door de Verenigde Staten, waar veel bruikbare informatie en foto's in te vinden waren (bedankt nog daarvoor!). Keuf nam op zijn beurt iets anders leuks mee...

Natuurlijk drukte ik hem vanmiddag al op het hart om met de nieuwe Honda Accord, die hij even van dealer Jan van Dijk te leen had, langs te komen vanavond en belofte maakt dan natuurlijk schuld. Direct bij binnenkomst vroeg ik hem dan ook naar de sleutels, die hij me zonder aarzelen toevertrouwde.

Wat een dikke bak om te zien! Oké, dit was een aardig dure uitvoering, want bijna alles zat er op en aan. De lijnen zijn ook erg mooi, ogen aardig sportief, maar ook Amerikaans, al geloof ik niet dat dat laatste nou een minpunt is. Ook het kontje is lekker en dat maakt de auto tot een mooi geheel.
Dan de binnenkant, want die is natuurlijk volledig volgens de nieuwe Honda look ingericht. Uiteraard ook fantastisch, ik had niet anders verwacht! De stoelen zitten heerlijk, het stuur ligt lekker in de hand en alle knoppen, toeters en bellen bevinden zich op logische plaatsen. Natuurlijk kon ik het niet laten om er even een stukje mee te rijden en ik mag dan ook zeggen dat hij net zo rijdt als hij er uitziet. Heerlijk relaxt en ongelooflijk stil. Ook de klokken zien er trouwens mooi uit en wat niet op de foto te zien is, is dat tussen de metertjes en cijfertjes nog een ongelooflijke berg informatie beschikbaar is. Ik reed zelfs 40 kilometer in de vijfde versnelling op aanraden van dit 2 liter monster. Dan reed ik lekker zuinig! Hoef ik met mijn eigen wagen niet te proberen!

Al met al is Honda er weer in geslaagd een fantastische auto te bouwen. Ik wacht nog een paar jaar, maar dan is dit toch zéker een optie voor mij, als het allemaal wat burgerlijker moet!
De zitplaatsen achterin waren ook behoorlijk ruim en de kofferbak had ook flink wat ruimte!
Een hele verbetering weer ten opzichte van de (overigens ook hele fijne) vorige Accord die ik vorig jaar een dagje te leen had...

De algehele aanblik deed wat ouwelullig aan

Een tijd geleden ervoer ik de privileges van een Honda rijder, vandaag was dat wel even ver te zoeken. Althans, gedeeltelijk dan want de service blijft natuurlijk fantastisch.
Mijn auto moest voor het eerst in zijn leven gekeurd worden en dus zou mijn auto vandaag naar de dealer gaan voor een inspectie rondje. Het fijne is dat ik de chef werkplaats ken en hij mijn auto dan meeneemt naar de zaak en ik een auto te leen krijg. Vorige keer was ik daar erg blij mee en deed een nieuwe ervaring op. Vandaag werd ik ook een ervaring rijker, maar of ik daar blij mee moet zijn is een tweede.
Gisteravond ruilden we al van auto en de terugweg van Nieuwe Tonge naar Sommelsdijk beviel me allerminst. Ik trapte het gaspedaal zo diep mogelijk in maar ik merkte bijna geen verschil.

Toen ik vanochtend wakker werd en door het raam naar buiten keek met nog wat slaperige ogen, moest ik even een paar keer wrijven. Ik dacht eerst nog dat ik droomde maar het was echt. In plaats van een bloedmooie Type R stond daar een Honda Jazz voor het huis geparkeerd. Oh ja, dacht ik nog, dat is mijn vervoersmiddel voor deze dag.

Nadat ik mezelf aangekleed had en klaar was om naar de zaak te gaan, liep ik naar de auto. Terwijl ik dat deed bedacht ik me hoe ik zo onopvallend mogelijk naar de zaak kon rijden. Als mijn vrienden me hier in zagen rijden zouden ze niet meer bij komen.
Tja, eerst maar eens goed naar binnen kijken, want dat had ik gisteravond niet eens goed gedaan. Natuurlijk ontbrak het rode Honda logo op het stuur, want dat is alleen voorbehouden aan de échte Honda's, zo classificeer ik het dan maar. Het dashboard zag er dan ook verder niet echt spannend uit, maar dat hoort ook bij de klasse waarin de Honda Jazz zich verkeert natuurlijk. Verder was het dashboard nog voorzien van een aantal dringende verzoeken (is dit een optiepakket bij de dealer?) en zou mijn vader de (iets) hoge(re) instap wel wat gevonden hebben als je dat vergelijkt met mijn auto.

Verder blonk deze auto qua kofferbakruimte niet echt uit en ik denk zelfs dat de mijne dieper is alleen zeker niet even hoog. Natuurlijk prijkte er nog wat reclame voor Jan van Dijk achterop en de algehele aanblik van de auto deed wat "ouwelullig" aan. Met de 80 pk waar dit autootje mee gezegend was, voelde het overigens ook net zo aan. Eerlijk is eerlijk, de auto is dan niet je van het, maar het blijft natuurlijk een goede service dat ik zomaar even een leen auto(otje) meekrijg.

's Avonds stond mijn eigen racewagen met het duivels-ogende rode Honda logo, weer voor het huis. Gelukkig maar, want ik had 'm wel gemist. Ik heb hem daarom direct even lekker vertroeteld, 'm schoon gemaakt, uitgelaten (hij gromt zo lekker in de V-TEC) en 'm verteld dat ik eigenlijk niet zonder 'm kan...

Privileges van een Honda rijder

Als Honda rijder ben je natuurlijk al bevoorrecht. Ik bedoel, het zijn van zichzelf al geweldige auto's dus wat wil je nog meer! Nu wil het geval dat ik met die van mij weer al 15.000 km gereden heb sinds ik 'm kocht, dus was het vandaag tijd voor een klein beurtje. Gelukkig ken ik toevallig de chef werkplaats, waardoor ik mijn auto kon omruilen bij hem thuis, voor een leen-exemplaar.
Van tevoren vroeg ik dan ook, wat ik die dag zou meekrijgen. Natuurlijk hoopte ik op een nieuwe Type R, of misschien een S2000... gewoon om even uit te proberen, Type R rijders zijn toch zeker wel V.I.P.? Niet dus, want het antwoord was dat ik een Honda Jazz mee zou krijgen.

Psychisch was ik me al aan het voorbereiden op de rit die komen ging met een Jazz, toen ik de avond van tevoren nog even naar Dick belde, hoe laat ik mijn auto kon omruilen. Hij zou laat thuis zijn, dus dat werd dan ook pas laat. Gelukkig vonden we een andere oplossing en zou hij de volgende ochtend om kwart over 7 gewoon bij me voor de deur staan met de vervangende wagen en de mijne meenemen naar de zaak. Wat een service, fantastisch!

De volgende ochtend zat ik al om 7:00 met knikkende knieën voor het raam. Ze kwamen mijn 2e liefde ophalen (Janine staat natuurlijk op 1), zouden ze er goed voor zorgen?
7:15, ik zag koplampen de straat in draaien. Het was Dick, maar zonder Jazz! Gelukkig want hij had gewoon zijn normale auto meegenomen waar hij altijd in rijdt (ik had het kunnen weten), een Honda Accord 2.0i met 150 peekaatjes.

Mijn ervaring? Geweldige auto. Met de 19" wielen eronder ziet hij er stoer uit, terwijl hij toch ook 'n beetje lijkt op een lijkwagen. De achterkant vind ik dan ook iets te vierkant, maar de kofferruimte is gigantisch! Daar kun je gewoon 2 schoonmoeders in vervoeren (niks ten nadele van mijn schoonmoeder)!
Het interieur dan, ook niks mis mee. De stoelen zitten heerlijk, ze sluiten lekker rond je lijf. Ook het dashboard is niet verkeerd, al zijn er automerken waarbij dit veel beter is vormgegeven (denk aan Audi). Toch was mijn indruk positief, ook op het klokkenwerk.
Met de rijeigenschappen van de auto zit het ook wel snor. Heerlijk comfortabel zoefde hij onder mij door en het sturen ging lekker licht, zoals dat bij andere grote auto's zoals Volvo nog wel eens te wensen overlaat.
Hoewel ik de lijnen vanuit sommige hoeken bekeken, niet echt mooi vind, vind ik hem vanaf de zijkant wel weer erg strak en chique ogen.

Helaas miste ik toch wel mijn eigen PK-monster, want hoewel er 150 PK onder de motorkap van deze Accord schuilgaat, kan hij toch niet tegen mijn Civic op. Daarentegen zou het voor mij wel een ideale gezinsauto zijn, want mijn indruk is over het algemeen goed, maar daar ben ik voorlopig nog niet aan toe. Tegen die tijd zal ik een dergelijke auto zeker nog eens uitproberen.

Goeie service dus van Honda Jan van Dijk uit Brielle, want toen mijn eigen auto 's avond weer voor de deur afgeleverd werd, bleek ie weer helemaal fit te zijn. Althans, binnenkort nog even een paar nieuwe achterbanden en dan is hij weer helemaal in orde.

Tot slot nog even, speciaal voor de Rabo-dames die mijn weblog trouw lezen (ik zie het altijd als jullie langs geweest zijn), een foto van een van jullie collega's, die "toevallig" mijn weblog zit te lezen... Wie o wie!?!