The Grand Canyon, onvoorstelbaar mooi...

Ik weet eigenlijk niet meer wat ik nu in deze blog moet schrijven. Het wordt nu toch echt wel een cliché. In de afgelopen blogs over onze reis door Amerika, verwerkte ik steevast woorden als: "bizar, bijzonder, mooi, adembenemend en schitterend". Als ik dat over vandaag weer zou schrijven, dan zou dat een echt understatement zijn. Of zal ik het toch maar gewoon doen?

Nadat ik vanochtend opnieuw ruzie had met de Garmin navigatie (ik zal dan ook nooit een Garmin aanschaffen, mocht mijn TomTom het begeven), zijn we ouderwets met de kaart in de hand vertrokken vanaf Rudi's Inn, vanuit Bryce Canyon City.

Zo'n 250 kilometer verder, reden we langs een stuwdam (dit was een kleintje vergeleken bij de Hoover Dam van gisteren), naar het dorpje 'Page', waarvandaan we wel even naar de 'Rainbow Bridge' te rijden. Dit is de grootste, natuurlijk gevormde brug ter wereld.
Helaas kwamen we bedrogen uit, want daar moesten we per boot heen en dat zou enkele uren duren. De laatste boot vertrok over 10 minuten en dat zouden we dan ook nooit gehaald hebben. Wel spotte ik nog een VW busje en zette 'm speciaal voor Addie op de foto.

We reden dan maar naar 'Lake Powell' dat niet ver van Page vandaan lag en stroopten onze broeken op en liepen het heerlijk warme water in.
Daarna vervolgden we snel onze weg naar de Grand Canyon, want dat was nog een paar honderd mijl rijden en onderweg stopten we dan ook af en toe op bijzondere 'view points' waarvandaan we over gigantische vlakten uitkeken en zelfs al wat spleten zagen zoals we die van de Grand Canyon verwachtten te zien.

De weg die ons verder leidde was lang en saai en hoewel we af en toe langs prachtig gebergte reden, waren deze mijlen toch wel de saaiste van onze hele vakantie.
Toch stopten we nog bij de Navajo Indianen, die een leuk eettentje en souvenirswinkeltje langs de kant van de weg bezaten. Ik bestelde daar een 'Navajo Hot Beef' en verwachtte alles behalve het gigantische brood dat me werd voorgeschoteld. Normaal gesproken eet ik niet eens zoveel vlees bij mijn avond eten!

Een stuk verder, bij een volgend view point, waren de Indianen opnieuw present met hun kraampjes vol mooie sieraden en ander vrouwelijk geneuzel. Het schetste echter mijn verbazing dat de Indianen zo ongelooflijk met hun tijd waren meegegroeid, want je kon daar in the middle of nowhere zelfs met je creditcard betalen! We kochten dan ook nog maar een mooi souvenir en liepen daarna verder om onze eerste blik in een van de enorme spleten te wagen.
Dat maakte een enorme indruk en voor dit prachtige verschijnsel stopten we een eindje verderop opnieuw en bekeken het vanuit een ander perspectief.

Toch bleek het niets te zijn vergeleken bij wat nog komen zou gaan, want weldra reden we het Grand Canyon National Park in en stopten bij de uitkijktoren aan de voet van de Canyon.
Wat we daar zagen ging echter onze verbeelding te boven. Een prachtig uitzicht over (een klein) gedeelte van de Grand Cayon, waar we de 'Colorado River' goed konden zien stromen. Ik raakte dan ook niet uitgekeken evenals Janine trouwens.
De zon begon steeds lager aan de hemel te staan en de zonnestralen vielen prachtig door het (helaas aanwezige) wolkendek heen, dat een prachtig schouwspel in de Canyon teweeg bracht.

Ook de uitkijktoren was van binnen bijzonder mooi versierd, evenals het souvenirswinkeltje. Moet deze winkel niet de mooiste etalage van de wereld hebben?

Weldra ging de zon onder en het licht daarvan hulde het gebergte in een prachtige rode gloed. Wij zochten samen een plekje op vanwaar we een fantastisch uitzicht hadden op de Canyon en de ondergaande zon. Daar zaten we een lange tijd, zonder iets te zeggen, voor ons uit te staren en de volledige stilte die om ons heen hing, maakte dit tot een bijzonder moment. Ik heb dan ook nog nooit in mijn leven, zó iets ongelooflijk moois gezien...

We bleven kijken totdat de zon volledig achter de bergen verdween, en reden de laatste mijlen in het donker naar de 'Red Feather Lodge'. We waren weer zo'n 10 uren onderweg geweest vandaag, maar moe waren we zéker nog niet. Nog vol van onze belevenissen van vandaag, staken we de straat over en aten voor het eerst in deze vakantie bij de 'echte' McDonald's.

Morgen opnieuw een flinke reis, die ons vanuit de Grand Canyon, langs Sedona, naar Phoenix / Scottsdale zal brengen. We vertrekken dus helaas alweer uit de Grand Canyon, maar we moeten uiteindelijk ook nog helemaal naar Los Angeles, dus er zit niets anders op.

Als bonus dan vandaag natuurlijk een filmpje vanuit de Grand Canyon, met het werkelijk (hier komt het nog een keer), ongelooflijk fantastisch mooi en bizar bijzonder uitzicht op de Colorado River...

Goose goes USA!!!

Een jongensdroom komt uit! Het was al jaren een wens van me, maar nu schijnt hij toch echt uit te gaan komen.

Ik wil graag wat van de wereld zien en ookal heb ik het tijdens vakanties in bijvoorbeeld Griekenland, Spanje, Portugal of Oostenrijk altijd ontzettend naar mijn zin gehad, toch wilde ik graag wat meer zien.

Marc ging me al 2 keer voor en ik was dan ook jaloers toen ik zijn foto's uit The States voorbij zag komen, maar vanaf eind augustus van dit jaar maar ik ook zelf van die mooie foto's gaan maken. 29 Augustus vliegen Janine en ik namelijk naar New York, waar onze 16 daagse reis, die op dit kaartje summier staat beschreven, van start zal gaan.

Dag 1 & 2...
zullen we in New York doorbrengen, waar we ons te voet of met het openbaar vervoer zullen verplaatsen. Hier willen we onder andere Central Parc, Ground Zero, Time Square en het Empire State Building gaan bekijken.

Dag 3 & 4...
begint met de reis per auto naar Niagara Falls (zo'n 640 kilometer rijden), met onze dikke Chevrolet Trailblazer die van alle gemakken is voorzien en die we voor de verdere vakantie gehuurd hebben. Een heerlijke dikke wagen dus!
In Niagara Falls gaan we uiteraard een kijkje nemen bij de wereld beroemde en gigantische watervallen en we zullen hier 2 nachten verblijven. Daarna rijden we misschien nog naar Toronto in Canada, maar dat gaan we de komende maanden eens rustig uitzoeken.

Dag 5 & 6...
beginnen we met de reis van 765 kilometer naar Washington D.C., dwars door Pennsylvania en Amish Country. De bevolking hier leeft een teruggetrokken bestaan en keren zich af van moderne snufjes en apparatuur en houden dus een traditionele levenstijl in ere. We zijn benieuwd!
In Washington zijn we van plan om natuurlijk rond het Witte Huis te wandelen of een rondleiding door het Capitool te doen.

Op dag 7...
laten we de auto even los en vliegen we (in ongeveer 8 uur als het goed is) naar de westkust van de United States. Hier komen we via een overstap in Atlanta, aan in San Fransisco. Hier willen we onderandere Alcatraz en Fisherman's Wharf bezoeken. We verblijven hier dan ook 2 nachten.

Op dag 9...
rijden we in dezelfde huurauto als we aan de oostkust hadden, door het Gold Rush gebied naar het Yosemite National Park waar we hopen te genieten van de adembenemende natuur.

Op dag 10...
vertrekken we weer uit Yosemite en rijden we door de beruchte Death Valley. Hier is het veelal verzengend heet. 45 graden celcius is hier in de zomermaanden niet ongewoon.
De rit van zo'n 565 kilometer, eindigd dan in Las Vegas dat midden in de woestijn ligt.

Dag 11...
rijden we in de loop van de dag van Las Vegas, via Zion National Park, waar staand op de oever van de Virgin River zelfs een reus zich nietig voelt tussen de steile rotswanden, naar Bryce Canyon National Park. Hier zullen we ook overnachten. Wellicht dat we nog een stukje omreiden langs Sequoia, waar gigantische woudreuzen staan. Deze bomen zijn gigantisch groot en zou ik best wel eens van dichtbij willen bekijken. Even kijken of we dit aan kunnen rijden, maar misschien is het té ver om.

Op dag 12...
vertrekken we al vroeg vanuit Bryce Canyon waar we vroeg in de ochtend hopen te genieten van de prachtige kleurschakeringen van de Canyon bij zonsopkomst. We rijden dan door naar Lake Powell, dat een geheel ander kleurpalet levert met de roodbruine rotsen en het diepblauwe water. Einddoel van vandaag is de Grand Canyon, spectaculair rood gekleurd bij zonsondergang. De reis van dag 12 is ongeveer 375 kilometer dus dat valt allemaal wel mee. We zullen in de omgeving van het park overnachten.

Dag 13...
zal ook vast vroeg met zonsopgang beginnen om het prachtige ochtendgloren over de Grand Canyon te zien. Vervolgens rijden we door het 'western' decor van de Oak Creek Canyon in de richting van Sedona en duiken we in de indianen- en de cactuscultuur. Op deze dag reizen we zo'n 385 kilometer.

Op dag 14...
zullen we door het woenstijnlandschap en via Palm Springs naar Los Angeles reizen waar we twee nachten verblijven. Hier is het de bedoeling om Hollywood en Beverly Hills aan te doen, opzoek naar een glimp van de sterren. Ook de Universal Studios lijkt mij ontzettend leuk om te bezoeken.

Op dag 16...
eindigt helaas onze reis en vliegen we weer terug, via Atlanta naar Amsterdam. Waarschijnlijk hebben we bij thuiskomst dan een enorme jetlag, gezien het flinke tijdsverschil tussen de westkust van Amerika en ons eigen kikkerlandje.

We gaan dus een bijzondere reis maken komende zomer en hoewel het nog lang duurt en we eerst nog op wintersport moeten, ben ik nu al ongelooflijk zenuwachtig. Dit moet toch wel een van de mooiste en meest bijzondere reizen uit ons leven worden. Je doet het immers ook niet ieder jaar. We zullen ons het komende half jaar dan ook langzaamaan gaan voorbereiden door het lezen van boeken en het plannen van onze reis. Natuurlijk gaat zoveel mogelijk apparatuur mee, zoals foto- en filmcamera's en zal ik aardig wat gigabytes aan materiaal schieten. Ik hoop dan ook dat ik iedereen tijdens deze bijzondere reis op de hoogte kan blijven houden via mijn weblog. Dat zou ik althans erg leuk vinden en zo niet dan zal ik alsnog alles achteraf posten of vertellen!